در ستایش شب

از ۷ صبح تا الان توی اتاق عمل سرپا بودم و همه رو به نوبت فرستادم استراحت کنن. الان مریضا تموم شدن که اومدم پایین وگرنه میخواستم بمونم بالا. از دنیای وحشتناک توی ذهنم، به فعالیت سنگین فیزیکی پناه می‌برم.

یه بیل بدید دست من بیل بزنم. فقط فکر نکنم.

من اصلا نمیفهمم دارم با لحن خوزستانی تایپ می‌کنم! انگار حرفام به فارسی سخته!

درحالیکه که احساس عدم تعلق به هیچ‌جایی، در هم فشرده بودم، یکی از همکارا گفت چرا انگار اصلا متعلق به اینجا نیستی؟

دلم می‌خواد سرمو بذارم روی بالش، پتو بکشم روی سرم و های های گریه کنم؛ ولی تا سرم برسه به بالش خر و پفم بلند می‌شه.

به قول دکتر مکری، علم پزشکی قبل از اینکه به آمار استناد کنه، نه تنها کمکی به بشریت نمی‌کرده بلکه آسیب هم می‌رسونده!

اینکه می‌پرسن تو با طب سنتی موافقی یا مخالفتی برای من دقیقا مثل اینه که بگن تو با جادو جنبل موافقی یا مخالفی.

یه رزیدنت خانم داریم که رشته تخصصیشم خیلی خیلی سنگینه؛ دقیقا بچه مردمه! همونی که مامانا می‌گفتن پزشکی بخون کنارش علاقه‌ت رو هم ادامه بده. یه شغل و علاقه و حرفه‌ی دیگه هم داره و اونجا هم موفقه. هیچی دیگه خواستم بگم همچین موجودی وجود داره. شاید واقعا ما گشاد بودیم.

تعداد آدمایی که قبل از بیهوشی می‌گن یه چی بزن دیگه بیدار نشم، رو به روز در حال افزایشه.

خواهرم زنگ زده می‌گه پسرعمه‌مون اومده خواستگاریش، چطوری ردش کنه؟ می‌گم واااا معلومه دیگه. این سالها یه دوست دختر داشت که نذاشتن بگیره‌ش، حالا اومده سنتی ازدواج کنه. بگو من پسر دست خورده نمی‌خوام. دست دوم شده پسرتون‌.

اینا رو دیدید که روی برج خواستگاری کردن؟ مامانم زنگ زده می‌گه خواستگار داری همه‌چیش اوکیه. میگم من واقعا جون این چیزا رو ندارم، خودتون همه مراسما رو برگزار کنید بعد از عروسی بفرستیدش سر خونه زندگی.

ران قطع‌شده‌ی آدمیزاد هم براتون جالب نیست؟ ای بابا پس من هیجاناتمو با کی به اشتراک بذارم؟

پاشو بیا تور ریواچ ویدیو‌های دکتر مکری.

کاش یه جمع دخترونه داشتیم، دکتر مکری رو هم میاوردیم، و وقتی از مسائل و مشکلات لاو لایفمون می‌گفتیم، می‌گفت درسته همه چیز به این سادگی نیست ولی خوب کاری کردی ریدی بهش. 💅

تا حالا بابات موهات رو شونه زده؟ موهات رو بافته؟ جواب شما به این سوال نشانه‌ای از داشتن یا نداشتن ددی ایشوزه.

۷۴ تا کشیک به عنوان رزیدنت بیهوشی گذروندم و کماکان بر این نظرم که جای درست ‌پرده‌ی اتاق عمل ایستاده‌م.‌

اگه یه روزی بچه بیارم، دلیلش این بوده که فقط دلم می‌خواسته یه بار دیگه از اول زندگی کنم‌، از روز اول اول اول‌.

نه چیزی می‌تونه اونقدر خوشحالم کنه و نه چیزی می‌تونه اونقدر ناراحتم. البته به جز ماااااامااااااانمممممم‌‌...

یه حالیم، دلم می‌خواد معتاد باشم. نه که دردم تسکین پیدا کنه. نه که آروم شم. می‌خوام وابسته شم به چیزی. احساس تعلق کنم. وقتی پاره پوره و خسته‌م بگم برم یه نخ فلان‌چیز بکشم، بهتر شم. یه دکمه‌ای باشه، که وقتی می‌زنمش همه‌چی کمی قابل تحمل شه.