مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

آویز مناسب من:

جدی.

علی جعفری اگر پیامم رو می‌بینی باید یک‌روز دلیل اصلیت برای قطع ارتباطت رو بهم بگی.

اینکه با وجود قرص خواب باز هم نتونستم بخوابم واقعا دیگه شاهکاره.

بعد قسمت خنده‌دارش اینه که حتی وقتی هم حالت خوبه، از حال خوبت می‌ترسی چون بعدش قراره بدتر به قعر چاه فرو بری. بازم کیر.

لیتیوم تروخدا فیکسم کن.

هیچ خوشم نمیاد از این آدم‌هایی که دو دقیقه مودشون تغییر می‌کنه و می‌گن «وای نکنه دوقطبی شدم😱» نه عزیزم. چیزی که اون افراد تجربه می‌کنن به مراتب بدتر از اون تغییریه که تو داری تجربه می‌کنی. اه.

من حتی به خواست خودم سوار این ترن‌هواییِ بای‌پولاری نشدم که الان انقدر سقوط کنم و دوباره برم بالا و بعد دوباره سقوط. کیر آقا اه.

جدی دیگه جسمی و روحی باهم بگا رفتن خیلی زور داره. دیگه نمی‌خوام آدمیزاد باشم. می‌خوام یک تمشک وحشی باشم. بدون درد و مرض روحی و جسمی.

-موج‌ها، ویرجینیا وولف

عزیزم پس دیگه کی می‌خوای خودت رو دوست داشته باشی؟ دیگه باید چه اتفاقی بیفته که نیفتاده که تو دست از نفرت ورزیدن به خودت برداری؟

بخش کوچکی از‌ بیست سالگی

از روز اول فروردین ۱۴۰۵، گا اومد نشست ور دلم و تکون هم نمی‌خوره. گمشو برو خونه‌تون خستم کردی.