بهار سلام‌ می‌رساند و می‌گوید متاسف نیست.

اسم این نقاشی درهم‌آمیختگی روحه. زن توی نقاشی شبیه رویا به نظر میرسه. انگار رویایی از زنی هست که مرد عاشقش بوده. زن خودش رو به مرد چسباند و سعی داره مامن امنی برای مرد باشه. آغوشی که بیشتر از جنس امنیت و آرامش. ولی مرد خیلی خوشحال نیست چرا؟ انگار از واقعی بودن زن مطمئن نیست و همینطور از اینکه عشق‌ زن قراره پناهگاه امنی براش باشه اطمینان نداره. عشق بجای اینکه باعث کامل شدن مرد بشه باعث شده هویتش رو گم‌ کنه.