es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

تاملاتِ شبانه: ابوذر شریعتی

تاملاتِ شبانه: ابوذر شریعتی

Ir al canal en Telegram

Mostrar más

📈 Análisis del canal de Telegram تاملاتِ شبانه: ابوذر شریعتی

El canal تاملاتِ شبانه: ابوذر شریعتی (@schopenhauer71) en el segmento lingüístico de Farsi es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 13 258 suscriptores, ocupando la posición 2 924 en la categoría Libros y el puesto 25 430 en la región Irán.

📊 Métricas de audiencia y dinámica

Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 13 258 suscriptores.

Según los últimos datos del 09 noviembre, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de -77, y en las últimas 24 horas de 7, conservando un alto alcance.

  • Estado de verificación: No verificado
  • Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 5.85%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 2.99% de reacciones respecto al total de suscriptores.
  • Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 775 visualizaciones. En el primer día suele acumular 396 visualizaciones.
  • Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 8.
  • Intereses temáticos: El contenido se centra en temas clave como فلسفه, #پادکست_شب, #ابوذر_شریعتی, #امید_بیداری, آلمانی.

📝 Descripción y política de contenido

No se ha proporcionado la descripción del canal.

Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 10 noviembre, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Libros.

13 258
Suscriptores
+724 horas
+37 días
-7730 días
Archivo de publicaciones
از کودکی ام، مرز ها را نادیده می‌گرفتم. هیچ‌گاه رنگ هایم، در منحنی های بسته و سیاه جای نگرفتند.

در توصیف حال و طور یا احوال و اطوار ماهایی که در‌ مرکز خودکشی زندگی می‌کنیم یا کسانی که چنین بودند و از میان ما رفتند و بلیط ورودشان به زندگی را جسورانه ‌‌و نه بزدلانه پس دادند…

کسانی که به مرزِ خودکشی می‌رسند، پیش از مرگِ جسم، از درون فرو می‌ریزند از درون به وضعیتی می‌رسند که می‌توان آن را «موقعیت هرمنوتیکیِ نیستی» نامید جایی که جهان، دیگر هیچ معنایی برای تفسیر ندارد. در این نقطه، هیچ مسئله‌ای برای حل کردن وجود ندارد هیچ انگیزه‌ای برای جانی تازه گرفتن وجود ندارد هیچ دشمنی یا کینه و نفرتی برای حداقل واکشنی از سر خشم و نفرت و غضب هم وجود ندارد! وه چه سپهر هولناکی‌ست این سپهر بی‌رمقی و فسردگی و خستگی از هر چیزی که بود و هر چیزی که هست و به فعل بودن یا شدن آلوده می‌شود! اما… اما آخر مگر انسان به میل و خواسته‌ و تمنای میل و آرزو و آمالش زنده نیست؟ پس چگونه می‌توان از کسی که هیچ میلی برای بودن ندارد انتظار زیستن داشت؟ اینجا و در این موقعیت مرزیِ خاص است که حتی اگر هنوز فرد، عشقی در دلش زنده باشد، میلِ تماس، گفت‌وگو و حتی یک احوال‌پرسی ساده، در وجودش خاموش می‌شود. دیگر نه خیانت معشوق برایش اهمیتی دارد و نه خوشبختی و بدبختی‌ایش هیچ تفاوتی! اشتباه نکنید چنین فردی، بسیار پیش می‌آید که در جمع، بخندد، شوخی کند تا جایی که از موضع دیگری، او فردی خوشوقت که زندگی در تک‌تک سلول‌هایش جاری‌ست، به نظر می‌آید اما در خلوت، آینه‌ی درون را باز می‌کند و با ایگویی مواجه می‌شود که از معنا تهی شده و هیچ رقمی برای هیچ امری در این عالم ندارد! در اعماق درون چنین فردی، حتی نفرت هم مهمل می‌شود! و دیگر نه نفرت از جهان که خستگی از بودن و ادامه دادن پیش کشیده می‌شود نوعی اشباعِ خاموش از هستی. آنجا که انسان دیگر حتی حوصله مردن را هم ندارد! صرفا می‌خواهد «نباشد» در سکوتی که نه فریاد دارد، نه امید، فقط انتظارِ نبودن است و هیچ شدن و به عدم پیوستن چرا که از این چشم‌انداز که چشم‌اندازِ قربِ نیستی است: مطلبی گر بود از هستی همین آزار بود ورنه در کنج عدم آسودگی بسیار بود…

دوستان‌اگه به شنیدن وویس‌چت به صورت زنده علاقه داشتین روی لینک زیر لمس کیند: https://t.me/+N6onmKSMkDAxMmQ8 موضوع: تاملات وجودی

مارمالادُفِ داستایفسکی

نیچه نهیلیسم.mp321.70 MB

#بیدل #خیام و #فلسفه #پادکست_شب

بیچاره ایوان ایلیچ که فکر میکرد فقط کای می‌میرد و نه او یا عزیزانش!

https://t.me/rahmanipoem حتما عضو بشید بخونید ‌پشیمون نمیشید چون خیلی اصولی و کار شده و حرفه‌ای شعر میان

و چه بسیارند آنان که شرافت را به مصلحت، حقیقت را به منفعت و انسانیت را به مقتضای موقعیت معامله می‌کنند جماعتی که در برابر صاحبِ قدرت، سرِ تعظیم فرود می‌آورند و در برابر بی‌پناهان، قامتِ ستم راست می‌کنند. برایشان هیچ اصل و اعتباری مقدس نیست مگر آنچه سودی به بار آورد و هیچ انسانی محترم نیست مگر آن‌که منفعتی در آستین داشته باشد.

و چه بسیارند آنان که شرافت را به مصلحت، حقیقت را به منفعت و انسانیت را به مقتضای موقعیت معامله می‌کنند جماعتی که در برابر صاحبِ قدرت، سرِ تعظیم فرود می‌آورند و در برابر بی‌پناهان، قامتِ ستم راست می‌کنند. برایشان هیچ اصل و اعتباری مقدس نیست مگر آنچه سودی به بار آورد و هیچ انسانی محترم نیست مگر آن‌که منفعتی در آستین داشته باشد.

دوستان در تنهاترین شکل ممکن از خودتون چه تصویری از خودتون دارین و اگه بخایین کلماتو ب اسارت بگیرین که اون تصویر شما رو نمایندگی کنه چه کلماتی میگین من خودم جنگجوی اندوهگین رو میگم جنگجویی که برای پیروزی نمیجگند او میجنگد که جنگیدن بر پا بمونه

A Conversation With Kings.mp325.21 MB

وای از زندگی در میان فرومایه‌گان! وای از نفسِ گندشان... وای‌وای‌وای تهوع... تهوع... تهوع.‌..

کسانی که هیچ بویی از درکِ درد دیگری و دغدغه‌های او ندارند سراسر و سرتاپا مستغرق در اندیشه‌ی تیغ‌زنی هستند تا هویت وجودی‌ِ تهی و میان‌مایه و فرومایه‌شان را بواسطه‌ی بالا بردن موجودیِ حساب بانکی‌شان کمی تسلی دهند به تعبیر دیگر هویتی بخرند ولو شده ذیل عنوانِ بازاریِ زرنگی که به دروغ و‌ دغل و کثافت و حق‌کشی و خون‌خواری مشهور است.

وه چه تهوع‌آور است نفس کشیدن در هوایی که آلوده به نفس‌های جماعت چاپلوس و پفیوز و دندان‌گرد و دله‌دزد و دغل‌باز است.

نوشتار آخرین پناه آدمی در پوچستانِ زندگی و برهوتِ هستی و بودن در میان موجودات نان‌به‌نرخ‌روزخور و مزدور و حرام‌لقمه و چارپولی و پست و پلید و خون‌خوار است.

نمی‌دانم چه کسی مرا در این جهان جای داد، و نمی‌دانم جهان چیست و نمی‌دانم خودم چه هستم بی‌خبری من از همه چیز وحشتناک است... در همه‌سو جز بی‌نهایت چیزی نمی‌بینم... تمام آنچه می‌دانم این است که باید به‌زودی بمیرم اما آنچه کمتر از همه می‌دانم و می‌شناسم همین مرگ است که از چنگش نمی‌توانم بگریزم کامو

تو نیستی اما همچنان کمافی‌السابق و بل بدتر و پررنگ‌تر و عمیق‌تر و ژرف‌تر هستی تو همان نیستی هستی که هرگز نمی‌تواند نباشد همان نیستی‌ای که نمی‌نیستاند بل می‌هستیاند در سیاق عدم می‌عدماندِ مارتین هایدگر نقش پر رنگِ نیستی