من یاغی نیستم.

یه نفر: چقد دستات نرمه مامانم: بگو چون کار نمیکنم =))))

برای اعتماد به برنامه‌ی خدا خیلی پیر، ناامید، غمگین و خستم. اما چاره چیه؟

رانندگی تو جاده >>>>> بقیه جاها

شاید معنی و کاربرد این کلمه عوض شده و خبر ندارم

تو هفته‌ی اخیر، دو نفر بم گفتن کوچولو شدی.

هرکی باحجابه، موهاشو میپوشونه ولی هرکی موهاشو میپوشونه، لزوما باحجاب نیست.

خبر خوب: اصلاحیه‌های پروپوزالم خیلی کمتر و جزئی‌تر شدن و میتونم هدف‌گذاری کنم تا آخر شهریور تصویب شه انشالله🥲

توی حدودا ده سالی که این اکانتو دارم، برای اولین بار ریپورت شدم و نمیتونم به ملت پیام بدم. بای ذنب؟

خدا لعنتت کنه بابت این حس افتضاحی که هربار عامدانه و آگاهانه بهم میدی همین.

حالم از خودم بهم میخوره اینجور وقتا :) احساس حماقت میکنم

بچه‌ها جون من خیلی احمقم احمق احمق احمق انقد احمقم که هزااااار بار به آدما اعتماد میکنم و دقیقا هربار همون اتفاقی که دفعه‌ی پیش افتاده برام میفته. و بعضی آدما انقد مریض و بی‌رحمن که وقتی همون اول بهشون میگی ازین حس ناامنی میگیری، هربار تکرارش میکنن. اگه اینجا رو بخونه میدونه دارم درباره‌ی چی حرف میزنم نه خودت ارزش داری برام، نه دلیلی که بهم بابتش پیام میدی فقط من انقد احمقم که هربار باور میکنم که تو اون آدم مریض نیستی و نمیزنم توی دهنت و بلاکت نمیکنم ولی انقدر این عوضی بودنت بهم ثابت شد که دعا میکنم این حس ناامنی و بدی که هربار بهم میدی، هزار برابر شدیدتر به زندگیت برگرده و هیچوقت هیچوقت هیچوقت نمیبخشمت.

هروقت درباره‌ی کسی با مامانم حرف میزنم، واکنشش از دو حالت خارج نیست. یا: بسه دیگه، غیبت میشه یا: بسه دیگه، چشم میزنی بنده خدا رو بعد میگن چرا ساکتی🦦

میخوایم خونه رو عوض کنیم و هربار که قراره برای خونه مشتری بیاد، به اندازه‌ی یه جلسه‌ی خواستگاری استرس میگیرم. خدا شفات بده فاطمه‌جون، شفا!

از خودم بابت فریز کردن انبه ممنونم.

نمیدونم بشینم گریه کنم یا پاشم ظرفا رو بشورم.

به مرور متوجه شدم که خیلیامون حمّالِ فکر دیگرانیم.

انقدر نظریات همه‌ی نهله‌های فمینیستی رو خوندم و مرور کردم که وقتی یکی دهنشو باز میکنه میتونم بفهمم داره ادای کیو درمیاره، بدون اینکه بدونه.