kelyaha haysta qosolna la rafanaya. Markuu u dhowaaday duqii, Baakom wuxuu
weydiiyay, “Maxaad ku qoslaysaa?” Laakiin wuxuu arkay inaan qofku duqii
ahayn—waaba ganacsadihii dhowaan gurigiisa yimid ee dhulkan uga warramay.
Markuu Baakom damcay in uu weydiiyo, “Ma in badan baad joogtay?” ayuu
arkay inuusan ahayn ganacsadihii, ee uu yahay ninkii beeraleyda ahaa ee ka yimid
Folga, ee soo maray gurigii hore ee Baakom mar aan sii fogayn. Haddana wuxuu
arkay inuusan kaas ahayne, uu yahay Shaydaankii oo geeso iyo qoobab leh oo
meesha fadhiya qosolna indhihii la casaadeen, uuna hor yaallo nin cagacad oo
dhulka ku sujuudsan oo xidhan surwaal iyo shaadh keli ah. Markuu Baakom
ninkii u fiirsaday, wuxuu arkay in ninku mayd yahay, uuna isaga yahay! Argaggax
buu la booday.
“Balaayada lagu riyoonayo!” ayuu isyidhi.
Hareerihiisuu eegay wuxuuna kadinka furan ka arkay in waagii baryay.
“Waa inaan toosiyaa,” ayuu ku fekeray. “Waa inaan dhaqaaqnaa.”
Wuu kacay, gacanyarihiisii oo gaadhi-faraska dhex hurdayna wuu toosiyay
wuxuuna amray in uu heenseeyo faraska, isna wuxuu aaday in uu Baashkirkii
kiciyo. “Waa xilligii aynu banka aadi lahayn si aan dhulkii u cabbirno.” Ayuu
yidhi. Baashkirkii way tooseen isna urursadeen, duqiina wuu yimid oo ku biiray.
Waxay bilaabeen inay mar kale kumis cabbaan, Baakomna shaah bay siiyeen,
laakiin ma uu sugi karin oo inuu dhaqaaquu rabay. “Haddaan baxayno, inna
dhaqaajiya waqtigii waa la joogaaye.” Ayuu yidhi.
***
-8- inaan hubsado meesha aan anigu yeelanayo. Miyaan la cabbiri karin oo la igu soo
wareejin karin? Nolol iyo geeri gacanta Alle ayay ku jiraan. Dadkiinnan fiican
haddaad immika i siisaan, waxaa dhici karta in ilmihiinnu ay hadhow iga la
noqdaan.”
“Waa runtaa.” Ayuu yidhi duqii. “Heshiis ayaan kuu qoraynaa.”
“Waxaan maqlay in ganacsade idiin yimid xilli aan fogeyn, oo aad siiseen dhul
waraaqihiisii wata. Inaad sidaas oo kale ii samaysaan ayaan jeclaan lahaa.”
Duqii wuu fahmay.
“Dhib ma laha si fudud baa loo samayn karaa.” Ayuu yidhi. “Waxaa noo jooga
karraani, magaalka ayaynu aadi karnaa oo aynu waraaqaha oo markhaati leh
saxiixi karnaa.”
“Qiimuhu immisuu noqonayaa?” Ayuu Baakom weydiiyay.
“Qiime go’an baanu leennahay—kun ruubal maalintii.”
Baakom ma fahmin.
“Maalintii? Cabbir sidee ah weeyaan? Immisa aykar bay noqonaysaa?”
“Sidaada uma cabbirno,” ayuu yidhi duqii. “Waxaan ku iibinnaa maalintii—intii
aad maalintii cagahaaga ku mari kartid ayaad leedahay, qiimuhuna waa kun
ruubal maalintii.”
Baakom wuu fajacay.
“Gartay. Dhul aad u ballaadhan ayuu ninku mari karaa maalintii.” Ayuu yidhi
Baakom.
Duqii wuu qoslay. “Kulligii adigaa wada yeelanaya!” ayuu yidhi. “Laakiin hal
shardi baa jira: haddii aad isla maalintii ku soo laaban waydid meeshaad ka
bilowday, lacagtaadii way gubanaysaa.”
“Laakiin sidee ayaan u calaamadinayaa meeshaan maray?” “Meeshaad dooratid baan wada tagaynaa oo aan kugu sugaynaa. Waa inaad
halkaa ka bilowdaa oo aad soo wareegtaa. Majarafad/ badeel qaado oo meeshaad
ka leexatidba god ka qod carradana toomi. Ka dib ayaan godadkaa la maraynaa
marashi/ cagaf (plough). Wareegga aad samaynaysid ballaadhkiisu adiguu kugu
xidhan yahay, waxa keliyee lagaa rabaa waa inaad qorraxdhaca ku soo noqotid
meeshaad ka bilowday. Dhulkaa aad martay oo dhan adigaa yeelanaya.”
Baakom aad buu ugu khushuucay arrintaa. Waxaa la go’aamiyay in aroortii la
kallaho. Xoogaa baa la sheekeeyay, markii kumistii la sii cabbay, hilib kalana la
sii cunay, ayaa haddana shaah la cabbay, dabadeedna habeen bay noqotay. Waxay
Baakom u diyaariyeen sariir baal ka samaysan oo uu ku seexdo, wayna kala
dareereen iyagoo ballanqaaday in waaberiga loo dhaqaaqo meeshii laga bilaabi
lahaa intaan qorraxdu soo bixin.
***
-7-
Baakom wuxuu saarnaa sariirtii, laakiin dhulkii uu ka fekerayay baa hurdadii u
diiday.
“Dhul aad u ballaadhan waa inaan calaamadiyaa,” ayuu ku fekeray. “Soddon iyo
shan mayl inaan socdaa waxba iguma aha hal maalin. Hadda maalmuhu way
dheer yihiin. Suurayso dhulka aan helayo markaan intaa socdo! Dhulka inta
tayada liidata waan iibanayaa ama beeraley baan ka kiraynayaa. Inta ugu fiicanna
anigaa qaadanaya oo beeranaya.