کانال هاوریانی سروشتی نیشتمان

شکر: از مغز تا روده، چگونه سلامتی‌تان را گروگان می‌گیرد؟ بسیاری از ما شکر را فقط عامل چاقی می‌دانیم، اما اثرات مخرب آن بسیار عمیق‌تر است. از سیستم پاداش مغز گرفته تا میکروبیوم روده، شکر یک «سم متابولیک» واقعی است. اما خبر خوب این است که با حذف آن، بدن شما به سرعت واکنش مثبت نشان می‌دهد.   ۲۴ ساعت بعد از حذف شکر و آرد سفید: اگر فقط یک روز از مصرف این مواد خودداری کنید، اتفاقات زیر در بدن شما رخ می‌دهد: کاهش گلیکوژن کبد و دفع آب اضافی: همین باعث می‌شود بسیاری از افراد در روز اول احساس سبکی کنند. کاهش سطح انسولین: بدن به سمت استفاده از چربی به‌عنوان منبع سوخت حرکت می‌کند اکسیداسیون چربی افزایش می‌یابد بهبود نوسانات قند خون: افت و خیز شدید قند خون کاهش پیدا می‌کند. آرام‌تر شدن التهاب: سیگنال‌های التهابی بدن کوتاه‌تر و آرام‌تر می‌شوند. (نکته: شدت این اثرات در افراد مختلف متفاوت است اما شروعش قطعی است). تاثیر شگفت‌آور روی روده و متابولیسم: شکر محیط روده را به نفع باکتری‌های مضر تغییر می‌دهد. وقتی مصرف آن را کم کنید: باکتری‌های مخرب که از شکر تغذیه می‌کنند، کاهش می‌یابند. باکتری‌های مفیدی که از فیبر تغذیه می‌کنند و به سلامت روده کمک می‌کنند، افزایش پیدا می‌کنند. نتیجه: نفخ و گاز معده به طور محسوسی کمتر می‌شود، احساس سنگینی بعد از غذا از بین می‌رود و کنترل قند خون به همراه حساسیت به انسولین به طرز چشمگیری بهبود می‌یابد. هک شدن مغز توسط شکر داستان اعتیاد مقایسه‌ای از فعالیت مغز در مواجهه با شکر و کوکائین (تصویر در کامنت) نشان می‌دهد شکر با ترشح دوپامین (ماده شیمیایی پاداش و لذت) دقیقاً همان مسیرهای عصبی را فعال می‌کند. هر بار که شیرینی می‌خورید، مغز یک حس خوب را ثبت می‌کند و برای تکرار آن برنامه‌ریزی می‌شود. با تکرار زیاد این اتفاق، مغز به دوپامین عادت می‌کند، اثر آن کمرنگ‌تر می‌شود و شما هوس بیشتر و کنترل کمتری روی خوردن پیدا می‌کنید. راه حل طلایی: «هرچی کمتر شکر بخوری، کمتر هم هوس شکر می‌کنی.» ذائقه شما انعطاف‌پذیر است و با قطع مصرف، خوراکی‌های معمولی دوباره برایتان خوش‌مزه می‌شوند. حرف آخر (چهارچوب عملی): مقاومت به انسولین، اضافه‌وزن، مشکلات گوارشی و اعتیاد رفتاری، همگی به یک دشمن مشترک وصل هستند: شکر افزوده. لازم نیست از امروز شکر را برای همیشه کنار بگذارید؛ کافی است فقط برای ۲۴ ساعت مقاومت کنید تا اثرات مثبت آن را در بدنتان حس کنید. از فردا شکر و آرد سفید را با غذاهای کامل، پروتئین و فیبر جایگزین کنید و شاهد تغییرات شگفت‌انگیز در سطح انرژی، گوارش  حتی روحیه خود باشی

برخی از فوائد خوردن نمک در حین کوهنوردی ۱- بیشترین اثر مفید نمک، ثابت کردن ضربان غیر عادی قلب است و به تنظیم فشار خون کمک می کند .۲- خارج کردن اسیدیته زیادی که در بدن به وجود آمده است ۳- حفظ تعادل مقدار قند خون ۴- فراهم ساختن انرژی لازم برای بدن ۵- کمک به عملکرد صحیح سلول های عصبی ۶- جذب مواد مغذی ۷- صاف و نرم کردن حنجره و جلوگیری از چسبناک شدن مخاط که معمولا در تنگی نفس دیده می شود. ۸- نمک یک آنتی هیستامین طبیعی می باشد. ۹- جلوگیری از کرامپ یا گرفتگی عضلانی ۱۰- برای تنظیم خواب مهم است و به عنوان یک هیپنوتیسم طبیعی عمل می کند. ۱۱- استفاده از نمک بر روی زبان، موجب توقف سرفه های خشک می شود. در کوهستان حتما نمک را با آب فراوان مصرف کنید

تو تغيير بدون قربانی ميخوای، تو صلح بدون جنگ ميخوای. دنيا اونطوری نيست... روزتون شاد

سلام‌و درود نام قله اصلی سبلان ،[سلطان]هست به عموم همنوردان و مجریان گردشگری،مربیان ارجمند و باشگاه های فعال در زمینه کوهنوردی پیشنهاد میکنم از اصطلاح اشتباه "عروس"قله های ایران استفاده نکنند ، و در نظر داشته باشند که عروس قله های ایران در واقع کوه "سهند" در استان آذربایجان شرقی می باشد . با انتشار این متن یک گام موثر و مثبت برای عدم ترویجِ غلطِ رایج از ادبیات و فرهنگ کوهستان برداریم.

چگونه پیچ_خوردگی_مچ_پا را درمان کنیم؟ راه‌هایی برای جلوگیری از پیشرفت آسیب دیدگی‌ها وجود دارد. تنها باید به نکات خاص توجه کرد. رگ به رگ شدن مچ پا به دلیل کشیدگی یا پاره شدن رباط مچ است. این نوع آسیب دیدگی‌ بسیار شایع است و نتیجه‌ آن دردهای مزمن و مستمر در ناحیه مچ پاست. 80 درصد پیچ خوردگی های مچ پا به دلیل انحراف آن به سمت بیرون است. به محض این که به این آسیب دیدگی‌ دچار شدید باید از روش نگه داری ، استراحت، یخ گذاشتن، فشرده کردن و بالا بردن پا استفاده کنید. این روش باعث می‌شود از پیشرفت آسیب دیدگی‌ جلوگیری شود. 👈آسیب دیدگی‌ ناحیه مچ پا سه درجه دارد: درجه اول: کشیدگی یا پارگی خفیف رباط پا. در این نوع آسیب دیدگی‌ عملکرد به میزان بسیار کمی کاهش می یابد. مفصل کار می‌کند و می‌تواند وزن بدن را تحمل کند (اما درد دارد)، درد کمی در این ناحیه احساس می شود، مچ کمی ورم می‌کند و مفصل کمی سفت می‌شود. درجه دوم: پارگی وخیم‌تر رباط پا . به نسبتا مفصل نیز نامتعادل می‌شود. دردی متوسط تا شدید احساس می‌شود. تحمل وزن بسیار دردناک است. در این حالت ورم و سفتی در مفصل مچ ایجاد می‌شود. درجه سوم: در این مرحله رباط پا کاملا پاره می‌شود، حرکات بدن محدود شده و مفصل کاملا تعادل و ثبات خود را از دست می‌دهد، عملکرد از بین می‌رود. از ابتدا زیاد است و پا بسیار ورم می‌کند. برای نگه داری از پا از آتل یا باند استفاده کنید. استراحت کنید و از هر گونه حرکتی که باعث درد می‌شود خودداری کنید. برای راه رفتن از چوپ زیر بغل استفاده کنید. به مدت 15 تا 20 دقیقه‌ بسته‌ای یخ روی پا قرار دهید و این کار را سه تا پنج بار در سه روز اول انجام دهید. در توصیه‌های ورزشی گفته شده است که در 48 ساعت اول بر روی پا یخ بگذارید. تا زمانی که ورم کمتر شود باید باند پا را فشرده کنیم. اگر پا به رنگ آبی در آمد یا سرد و بی‌حس شد آن را رها کنید، پا نباید زیاد  سفت و یا زیاد شل بسته شود. پا را بالاتر از ناحیه قلب خود ببرید اگر احساس کردید که می‌توانید پا را حرکت دهید، با مچ دایره بزنید یا حروف الفبا را با انگشتان پای خود بنویسید، بدین شکل توانایی حرکت را بالا می‌برید. این کار را می‌توانید از روز دوم شروع کنید. معمولا بعد از آسیب دیدگی‌ ناحیه مچ پا، ماهیچه‌های ساق پا سفت می‌شوند. باید این ماهیچه‌ها را بکشید تا توانایی حرکت را باز یابید. اگر این کار را نکنید دوباره ممکن است آسیب ببیند. مطمئن شوید که برای انجام این حرکات کششی آمادگی دارید سپس آن را انجام دهید. پس از درمان سعی کنید، مچ پای خود را قوی کنید تا دوباره دچار این نوع پیچ خوردگی نشوید. بر روی تعادل خود کار کنید. برای این کار می‌توانید از تخته های تعادل نیز استفاده کنید. پیچ خوردگی معمولا بر روی تعادل تاثیر می‌گذارد و اگر برای بالا بردن آن تلاش نکنید ، دوباره پیچ خوردگی تکرار می‌شود. 👈توصیه‌ها: - می‌توانید در داروخانه‌ها کیسه‌های یخ پلاستیکی پیدا کنید. - می‌توانید ازمچ بند به جای باند استفاده کنید. - استفاده از مچ بند بسیار به شما کمک می‌کند و احساس راحتی خواهید کرد، اما این راحتی باعث نشود که درباره فعالیت عادی خود را از سر بگیرند. این مچ بندها قابل تنظیم هستند و می‌توانند محکم و یا آزاد شوند. هشدار: - قبل از تمرین دادن دوباره مچ پا، سعی کنید به فیزیوتراپیست مراجعه کنید ، زیرا ممکن است نیاز به عمل وجود داشته باشد. - اگر پیچ خوردگی مچ پا از نوع دوم یا سوم باشد، سریعا به پزشک مراجعه کنید. - با عکسبرداری از پا می‌توانید مطمئن شوید که شکستگی وجود نداشته باشد. معمولا همراه پیچ خوردگی شکستگی نیز ایجاد می‌شود

💢جدال آب والکترولیت ؛الزامات. صعودتابستانی که هرکوهنورد باید بداند⁉️ 🔻مار و حشرات تابستان فصل فعالیت مارهاست. مسیرهای سایه‌دار و سنگهای گرم، محل استراحت آنهاست. 🔻نشانه‌هایی که باید جدی گرفته شوند سردرد، تهوع، سرگیجه، کاهش تعریق، پوست داغ و خشک، تپش قلب، خستگی غیرعادی، اختلال تمرکز  🔻این نشانه‌ها یعنی بدن در حال تسلیم شدن است. باید فورا در سایه توقف کرد، آب و الکترولیت نوشید و اجازه داد بدن آرام شود.❗️ 🔻تجربه میدانی؛ آنچه کوه به ما یاد داده❓ 🔻کوهنوردی تابستانی، مسابقه با آفتاب است  🔻 سایه، ارزشمندترین نقطه مسیر است  🔻آب را باید مدیریت کرد، نه حمل  🔻 توقف باید در سایه باشد، حتی اگر چند قدم دورتر باشد  🔻سرعت زیاد در گرما، دشمن بدن است  🔻مسیرهای جنوبی در تابستان، احترام بیشتری می‌خواهند ❗️ 🔻سخن آخر ❓ 🔻تابستان، فصل روشنایی است، اما در کوهستان، روشنایی همیشه نشانه امنیت نیست.  🔻گرما می‌تواند آرام آرام بدن را خالی کند، تمرکز را بگیرد و کوهنورد را در‌ نقطه‌ای که فکرش را نمی‌کند، از پا بیندازد.  🔻شناخت علمی بدن، تجربه میدانی، مدیریت آب، انتخاب زمان حرکت و پوشش مناسب، پنج ستون اصلی کوهنوردی ایمن در تابستان هستند.❗️ 🔻کسی که این اصول را می‌شناسد، می‌تواند در گرمای تابستان هم با کوه قدم بزند، بی‌آنکه آفتاب او را از پا بیندازد. 🔻توصیه جدی در خصوص صعودهای تابستانی انتخاب زمان مناسب آغاز پیمایش است. صعودهای شبانه با رعایت همه جوانب و حضور مربیان با تجربه در باشگاه ها می تواند یکی از بهترین راه حل ها باشد.❗️ 🔻منابع و مراجع علمی ❓ 🔻کتاب پزشکی کوهستان تالیف دکتر جرمی ویندزور 🔻 راهنمای ایمنی در طبیعت سازمان جستجو و نجات کوهستان 🔻 دستورالعمل های تغذیه در ورزش های استقامتی دانشگاه علوم ورزشی 🔻 تجربیات مدون مربیان فدراسیون کوهنوردی در صعودهای مناطق گرمسیری❗️

💢جدال آب و الکترولیت؛ الزامات صعود تابستانی که هر کوهنورد باید بداند⁉️ 🔻تابستان همیشه با لبخند شروع می‌شود؛ آسمان صاف، هوا روشن، مسیرها باز. اما همین روشنایی ساده، گاهی پرده‌ای است روی سخت‌ترین چالشهای کوهستان. گرما در ارتفاع، آرام و بی‌صدا پیش می‌آید؛ نه مثل باد هشدار می‌دهد، نه مثل برف چشم را می‌زند.  ❗️ 🔻در گرمای تابستان، بدن کوهنورد وارد نبردی پنهان می‌شود؛ نبردی میان دمای مرکزی، آب، نمک، انرژی و آفتابی که بی‌وقفه می‌تابد. این نوشته، روایت همین نبرد است؛ روایتی که هم از علم می‌گوید و هم از تجربه.❗️ 🔻گرما چگونه بدن را زیر فشار می‌گذارد❓ 🔻بدن انسان برای کارکرد درست، باید دمای مرکزی خود را نزدیک ۳۷ درجه نگه دارد. اما وقتی زیر آفتاب و در شیبهای طولانی حرکت می‌کنی، این دما بالا می‌رود و بدن برای خنک شدن، تنها یک راه دارد: تعریق.❗️ 🔻تعریق، همان سپر دفاعی بدن است؛ اما هر قطره عرق یعنی از دست دادن آب و نمک. اگر این روند ادامه پیدا کند، کم‌آبی، خستگی، سردرد و حتی گرمازدگی در کمین است. از سوی دیگر، اگر فقط آب بنوشی و نمک دریافت نکنی، خطر هیپوناترمی بالا می‌رود؛ وضعیتی که می‌تواند تمرکز و تعادل را از تو بگیرد.❗️ 🔻گرمازدگی آخرین حلقه این زنجیره است؛ جایی که بدن دیگر توان دفاع ندارد و کوهنورد باید فورا از مسیر خارج شود.❗️ 🔻زمان حرکت؛ راز فرار از آفتاب❓ 🔻در تابستان، انتخاب زمان حرکت، گاهی مهم‌تر از انتخاب مسیر است.  بهترین زمان شروع صعود، بین چهار تا شش صبح است؛ وقتی زمین هنوز خنک است و آفتاب قدرت نگرفته. اگر مسیر در معرض نور مستقیم باشد، بهتر است بخشهای سخت را پیش از ساعت ۱۰ پشت سر بگذاری.❗️ 🔻در مسیرهای جنوبی، گرما چند برابر می‌شود. توقفهای طولانی در آفتاب، انرژی را می‌گیرد و آب بدن را هدر می‌دهد. در تابستان، سایه ارزشمندترین چیز است؛ حتی اگر چند قدم دورتر باشد.❗️ 🔻مدیریت آب؛ مهم‌ترین اصل کوهنوردی تابستان❓ 🔻بدن یک کوهنورد در گرمای تابستان، در هر ساعت یک تا دو لیتر آب از دست می‌دهد. اما نوشیدن آب باید حساب‌شده باشد.❗️ 🔻اصول ساده اما حیاتی❓ 🔻 آب را باید پیوسته نوشید، نه یکباره  🔻 هر ۴۰ تا ۵۰ دقیقه چند جرعه کافی است  🔻 نوشیدنیهای الکترولیت‌دار در مسیرهای طولانی ضروری هستند  🔻نوشیدن بیش از حد آب بدون نمک، خطرناک است  🔻رنگ ادرار، ساده‌ترین شاخص وضعیت آب بدن است؛ رنگ تیره یعنی هشدار❗️  🔻در گرما، بدن مثل یک موتور داغ است؛ اگر آب و نمک درست تامین نشود، این موتور از کار می‌افتد. 🔻تغذیه در گرمای تابستان؛ سبک، ساده، هوشمندانه 🔻در گرما، دستگاه گوارش کندتر کار می‌کند. بنابراین غذا باید سبک و زودجذب باشد.  🔻بهترین انتخابها: خرما، میوه خشک، مغزها، نان و عسل، ساندویچ های ساده، محلولهای الکترولیت  🔻غذاهای چرب، سنگین یا پرادویه، گرما را تشدید می‌کنند و انرژی بدن را می‌گیرند.❗️ 🔻پوشش مناسب؛ سایه‌ای که همراه تو حرکت می‌کند 🔻در تابستان، لباس فقط پوشش نیست؛ یک سپر دفاعی است.  لباس آستین‌دار، بهتر از رکابی است  🔻 رنگ روشن، گرما را کمتر جذب می‌کند  🔻 کلاه لبه‌دار، ضروری‌ترین ابزار تابستان است  🔻عینک آفتابی با یو وی مناسب، از چشم محافظت می‌کند  🔻 کرم ضدآفتاب باید هر دو تا سه ساعت تمدید شود  🔻در گرما، لباس درست می‌تواند تفاوت میان یک صعود لذت‌بخش و یک روز سخت باشد.❗️ 🔻خطرات پنهان تابستان❓ 🔻توهم خنکی باد ملایم ارتفاعات، بدن را فریب می‌دهد. احساس خنکی می‌کنی، اما بدن همچنان آب از دست می‌دهد.❗️ 🔻سنگهای داغ در مسیرهای سنگی، دمای سطح سنگ می‌تواند به ۵۰ تا ۶۰ درجه برسد و کفش را تحت فشار قرار دهد.❗️ ادامه دارد...

صبح است و گل در آینه بیدار می‌شود خورشید در نگاهِ تو تکرار می‌شود درود ... صبحتان بخیر روزی سرشار از سلامتی و شادابی حس خوب و موفقیت براتون آرزو می کنم 🙏

‏عکس از bayzid

⛰آیا رها کردن پس ماند (قابل تجزیه) در طبیعت ،اشکالی ندارد? ساده‌انگاری در برابر پیچیدگی‌های اکوسیستم. ۱. سرعت تجزیه در ارتفاعات (تفاوت محیطی). بسیاری از افراد تصور می‌کنند تجزیه‌پذیری در هر محیطی یکسان است. اما حقیقت این است که: ✔️سرمای شدید و کمبود اکسیژن: در ارتفاعات، دمای هوا پایین است و اکسیژن کمتر است. باکتری‌ها و قارچ‌هایی که مسئول تجزیه مواد در دشت‌ها یا جنگل‌ها هستند، در ارتفاعات یا بسیار کم هستند یا فعالیتشان به شدت کند است. 👈 مثال،پوست پرتقال: یک پوست پرتقال در یک محیط گرم و نمناک شاید در چند هفته تجزیه شود، اما در یک محیط سرد و خشک کوهستانی، ممکن است چندین سال باقی بماند بدون اینکه تغییری کند. در واقع، پوست میوه‌ها در ارتفاعات تبدیل به مومیایی های کوچک می‌شوند که سال‌ها در مسیر می‌مانند. ۲. تغییر رفتار حیوانات و تخریب زنجیره غذایی: رها کردن مواد غذایی (حتی پوست میوه یا خرده نان) در طبیعت، باعث ایجاد وابستگی غذایی در حیوانات وحشی می‌شود: ✔️تغییذ رژیم غذایی: حیواناتی که برای بقا در شرایط سخت تکامل یافته‌اند، با یافتن غذاهای انسانی (که معمولاً دارای نمک، شکر یا مواد افزودنی هستند)، رژیم غذایی خود را تغییر می‌دهند. این کار می‌تواند منجر به بیماری‌های گوارشی یا کاهش توانایی آن‌ها در شکار و جستجوی غذای طبیعی شود. ✔️جذب به اطراف انسانها: وقتی حیوانات متوجه شوند که در مسیرهای صعود غذا پیدا می‌شود، به سمت انسان‌ها می‌آیند. این اتفاق نه تنها برای حیوان خطرناک است (مثلاً حمله یا راندن آن‌ها توسط انسان)، بلکه باعث می‌شود حیوانات وحشی ترس از انسان را از دست بدهند و در معرض خطرات بیشتری قرار بگیرند. ۳. اثر تراکمی (قانون جمعی). اگر یک نفر یک تکه پوست موز رها کند، شاید تأثیری نداشته باشد. اما مشکل در تعداد است. ✔️تجمع پسماند: تصور کنید در یک سال، ده هزار گردشگر به یک قله بروند و هر کدام فقط یک تکه پوست میوه یا کمی خرده نان رها کنند. نتیجه این است که نقاط استراحت و کمپ‌ها تبدیل تلی از زباله می‌شوند. این حجم از مواد در حال تجزیه، بوی نامطبوع ایجاد کرده و منظره ی محیط را برای بازدیدکنندگان بعدی نا زیبا و ناپاک می‌کند. ۴. روان‌شناسی ،پنجره شکسته: این یک اصل روان‌شناختی است: وقتی یک نفر زباله‌ای (حتی ارگانیک) را در طبیعت رها می‌کند، برای نفر بعدی این پیام را می‌فرستد که: اینجا جایی است که رها کردن زباله در آن پذیرفته شده است.وقتی گردشگری پوست موز را می‌بیند، خیال می‌کند رها کردن یک تکه پلاستیک یا دستمال کاغذی هم شاید اشکالی نداشته باشد. در واقع، زباله ارگانیک، پایه ای برای رها کردن زباله‌های غیرارگانیک می‌شود. ❌ در ارتفاعات، طبیعت مثل یک ساعتِ بسیار کند عمل می‌کند. پوست پرتقالی که امروز اینجا می‌اندازید، شاید سال‌ها بعد که فرزندتان به این کوه می‌آید، هنوز همین‌جا باشد. علاوه بر این، ما نمی‌خواهیم حیوانات کوهستان را عادت دهیم که به دنبال غذای انسان بگردند و آن‌ها را از طبیعت‌شان دور کنیم. بیایید یاد بگیریم که ،هرچه با ما به طبیعت می آید،حتما با مت باز می گردد،حتی تکه ای کوچک از پوست میوه.

زندگي پر از خاطرات تلخ و شیرین است 🌹 خوشا به سعادت آنانیکه بر نکات مثبت تمرکز گرائی دارند و نکات منفی را کم‌رنگ می‌پندارند، شاد و تندرست باشید 🌹

📍 گاهی مهربانی، مهربانی نیست...: طبیعت میلیون‌ها سال بدون دخالت ما زندگی کرده است. کوه‌ها استوار مانده‌اند، رودخانه‌ها جاری بوده‌اند و حیوانات راه زندگی خود را می‌دانسته‌اند. اما گاهی انسان با نیت خیر وارد می‌شود و ناخواسته تعادلی را برهم می‌زند که حاصل هزاران سال تکامل و سازگاری است. غذا دادن به حیوانات وحشی شاید در نگاه نخست عملی زیبا و انسان‌دوستانه به نظر برسد، اما در واقع می‌تواند آغاز وابستگی، تغییر رفتار طبیعی و حتی نابودی تدریجی آن‌ها باشد. حیوانی که به غذای انسان عادت می‌کند، بخشی از توانایی بقا و استقلال خود را از دست می‌دهد. او دیگر همان موجود آزاد و توانمند گذشته نخواهد بود. بسیاری از حیوانات پس از وابستگی به منابع غذایی انسانی، الگوهای مهاجرت، تولیدمثل و تغذیه طبیعی خود را تغییر می‌دهند و این موضوع می‌تواند تعادل یک اکوسیستم را برهم بزند. داستان زباله نیز همین است. هیچ طبیعتی با یک بطری پلاستیکی نابود نمی‌شود، اما هزاران بطری و هزاران بی‌تفاوتی، سرانجام چهره یک سرزمین را تغییر می‌دهد. هر زباله‌ای که در طبیعت رها می‌شود، تنها یک پسماند نیست؛ نشانه‌ای از کم‌رنگ شدن مسئولیت‌پذیری ما در برابر محیطی است که زندگی‌مان به آن وابسته است. نصب تابلوهای بی‌شمار، رنگ‌آمیزی سنگ‌ها، ایجاد نمادها و نشانه‌های غیرضروری، ساخت‌وسازهای بی‌ضابطه، جان‌پناه‌ها و سازه‌هایی که بدون مطالعه و نیاز واقعی در دل طبیعت ایجاد می‌شوند نیز بخشی از همین نگاه هستند؛ نگاهی که گمان می‌کند هر جا انسان بیشتر حضور داشته باشد، آنجا بهتر خواهد شد. در حالی که ارزش بسیاری از مناطق طبیعی دقیقاً در بکر بودن، سکوت و دست‌نخورده ماندن آن‌هاست. بزرگ‌ترین خطری که طبیعت را تهدید می‌کند، اتفاقات بزرگ نیست؛ عادی شدن رفتارهای کوچک اشتباه است. زیرا آنچه یک‌بار انجام می‌شود، به مرور به عادت تبدیل می‌شود و عادت‌ها سرانجام به فرهنگ و قانون نانوشته جامعه بدل می‌گردند. کسی که امروز به خود اجازه می‌دهد زباله‌ای در طبیعت رها کند، فردا ممکن است نسبت به تخریب‌های بزرگ‌تر نیز بی‌تفاوت باشد. بسیاری از بحران‌های زیست‌محیطی از همین بی‌توجهی‌های کوچک آغاز شده‌اند. شاید وقت آن رسیده باشد که تعریف خود را از مهربانی تغییر دهیم. مهربانی با طبیعت یعنی زباله‌ای بر جا نگذاریم. مهربانی با حیات‌وحش یعنی به آن‌ها وابستگی نیاموزیم. مهربانی با کوهستان یعنی کمتر در آن دخالت کنیم. و مهربانی با نسل‌های آینده یعنی طبیعت را همان‌گونه که تحویل گرفته‌ایم، یا حتی بهتر از آن، به آنان بسپاریم. طبیعت به محبت‌های نمایشی نیاز ندارد؛ به احترام نیاز دارد. احترامی که گاهی در «انجام ندادن» یک کار، بیشتر از انجام دادن آن معنا پیدا می‌کند. ردپای انسان تنها بر خاک باقی نمی‌ماند؛ گاه بر سرنوشت طبیعت و آینده نسل‌ها نیز نقش می‌بندد. ✍: علی عسگری روزبهانی مربی کوهپیمایی و برف و یخ منبع :انجمن پزشکی کوهستان ایران

مواد انرژی زا برای تقویت شما در قبل، هنگام یا بعد تمرین و فعالیت طراحی شده اند و به شما این امکان را می دهد که میزان مصرف مواد غذایی خود را مرتبا تنظیم کنید. قبل از فعالیت: نوشیدنی ها و خوراکی های انرژی زا، طوری طراحی شده اند که سطح انرژی شما را در یک بازه ی زمانی بالا ببرند و ثابت نگه دارند. به طور معمول شامل ترکیبات کربوهیدرات، پروتئین و فیبر ها هستند. بعضی از آنها مناسب مصرف چند دقیقه پیش از تمرین یا یک الی دو ساعت قبل از تمرین می باشند؛ مخصوصا اگر ترکیبات حاوی پروتئین باشند. بسیاری از شکلات ها در این دسته قرار می گیرند. هنگام فعالیت: موادی که در این حین مورد استفاده قرار می گیرند، برای هضم و جذب سریع در خون شما طراحی شده اند. هدف آنها تامین انرژی پایدار و بالا بردن آن به طور تدریجی و به دنبال آن پایین آوردن تدریجی انرژی است. ژله ها، آدامس ها و نوشیدنی ها به دلیل مصرف آسان تر بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. برای ورزش های استقامتی که چندین ساعت به طول می انجامند، بسیاری از ورزشکاران شکلات یا نوشیدنی های پر کالری و پروتئین برای پایدار نگه داشتن سطح انرژی استفاده می کنند. بعد از فعالیت: بیشتر برای ریکاوری استفاده ی شوند و با پروتئین ها، آمینواسید ها و سایر المان هایی که برای ماهیچه ها مفید هستند و کمک به ترمیم سلول ها می کنند، فرآوری شده اند. انواعی از شکلات ها، نوشیدنی ها و مکمل های غذایی بعد از فعالیت مصرف می شوند.

تب قله تب قله یک پدیده روانشناختی است که کوه‌نوردان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و آنها را به تصمیم‌گیری‌های غیرمنطقی یا خطرناک در تلاش برای رسیدن به قله یک کوه سوق می‌دهد. این پدیده با تمرکزی وسواس‌گونه بر رسیدن به قله کوه به هر قیمتی مشخص می‌شود، که اغلب ایمنی، شرایط آب و هوا، محدودیت‌های شخصی یا رفاه تیم را نادیده می‌گیرد. تب قله به دلیل ترکیبی از عوامل روانشناختی، محیطی و اجتماعی ایجاد می‌شود، از جمله: پافشاری بی‌جا: پس از صرف زمان، تلاش و هزینه قابل توجهی در یک صعود بلند، کوه‌نوردان ممکن است احساس کنند مجبور به تکمیل هدف خود هستند، حتی زمانی که شرایط ناامن است. تبعیت از جمع: در صعودهای گروهی، کوه‌نوردان ممکن است تحت تاثیر تمایل جمعی یا یکی از اعضا برای رسیدن به قله قرار بگیرند و تردیدها یا نگرانی‌های خود را سرکوب کنند. دستاورد شخصی: میل به موفقیت شخصی، ثبت رکورد یا اثبات خود می‌تواند قضاوت منطقی را تحت الشعاع قرار دهد. فشار سایرین: فشار از سوی سایر کوه‌نوردان، حامیان مالی یا انتظارات رسانه‌ای ممکن است افراد را وادار به عبور از مرزهای ایمنی کند. ترس از هدر رفتن تلاش‌ها: کوه‌نوردان ممکن است احساس کنند از آنجا که تاکنون راه زیادی را آمده‌اند، بازگشت هدر دادن آن خواهد بود، حتی اگر گزینه ایمن‌تری باشد.

تب قله تب قله یک پدیده روانشناختی است که کوه‌نوردان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و آنها را به تصمیم‌گیری‌های غیرمنطقی یا خطرناک در تلاش برای رسیدن به قله یک کوه سوق می‌دهد. این پدیده با تمرکزی وسواس‌گونه بر رسیدن به قله کوه به هر قیمتی مشخص می‌شود، که اغلب ایمنی، شرایط آب و هوا، محدودیت‌های شخصی یا رفاه تیم را نادیده می‌گیرد. تب قله به دلیل ترکیبی از عوامل روانشناختی، محیطی و اجتماعی ایجاد می‌شود، از جمله: پافشاری بی‌جا: پس از صرف زمان، تلاش و هزینه قابل توجهی در یک صعود بلند، کوه‌نوردان ممکن است احساس کنند مجبور به تکمیل هدف خود هستند، حتی زمانی که شرایط ناامن است. تبعیت از جمع: در صعودهای گروهی، کوه‌نوردان ممکن است تحت تاثیر تمایل جمعی یا یکی از اعضا برای رسیدن به قله قرار بگیرند و تردیدها یا نگرانی‌های خود را سرکوب کنند. دستاورد شخصی: میل به موفقیت شخصی، ثبت رکورد یا اثبات خود می‌تواند قضاوت منطقی را تحت الشعاع قرار دهد. فشار سایرین: فشار از سوی سایر کوه‌نوردان، حامیان مالی یا انتظارات رسانه‌ای ممکن است افراد را وادار به عبور از مرزهای ایمنی کند. ترس از هدر رفتن تلاش‌ها: کوه‌نوردان ممکن است احساس کنند از آنجا که تاکنون راه زیادی را آمده‌اند، بازگشت هدر دادن آن خواهد بود، حتی اگر گزینه ایمن‌تری باشد.

💎🌾🌹💎🌾🌹💎🌾🌹💎🌾🌹💎🌾🌹💎🌾 آدم امن همدیگه باشیم تا دنیای قشنگ تری رو برای هم بسازیم اعلام برنامه تمرینی 🌾🌾🌾آویر پناهگاه 🌾🌾🌾 📌دوشنبه:22تیر 📌ساعت حرکت:6بعدازظهر 📌محل تجمع:کانی سنگ شکن ✅تجهیزات لازم:کفش مناسب کوهنوردی ،کوله, آب ،چای،تنقلات،بادگیر،هدلایت ✅ مدیریت انجمن هاوریانی سروشتی نیشتمان کژوان

انسانهای خوبی که با آنها آشنا میشویم، قسمتی از روزی ما هستند✨ قدر بدانیم یکدیگر را🍁 ‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌