با کاروان حُلّه

حالیا دست کریم تو برای دل ما سرپناهی است در این بی‌سروسامانی‌ها #قیصر_امین‌پور

❗️صدای کمیاب مجید بهبوداوغلو (بهبوداُف) که شعری از حافظ را در صدوبیست‌سال پیش می‌خواند! ▪️مجید بهبوداوغلو (بهبوداُف)؛ پدر رشید بهبوداُف، خواننده‌ی ملل شوروی است. مجید بهبوداف از جمله خوانندگان آذربایجانی است که رابط موسیقی قاجاری (ایرانی) با موسیقی قفقاز بود. او را می‌توان از آخرین خواننده‌هایی دانست که همزمان خواننده‌ی مکتب تبریز (موسیقی ایرانی-ردیف و دستگاهی) و موغام بود. مجید بهبود‌اُف سال‌های فعالیت موسیقی خود را در شهر تفلیس گذراند که قبل از باکو مرکز هنری قفقاز بود. بعد از استقلال یک‌ساله‌ی آذربایجان از دست امپراتوری روسیه با نام جمهوری دموکراتیک آذربایجان به مرکزیت گنجه و بعدا باکو او به پایتخت آذربایجان یعنی باکو رفت. بعد از حمله‌ی بولشویک‌ها به باکو و برچیدن آن جمهوری، موسیقی موغام کمرنگ‌تر و کمرنگ‌تر شد تا جایی که مجید به فراموشی سپرده شد. نام فامیلی او هم در همین سال‌ها از بهبودعلی اوغلو به بهبود‌اُف تغییر داده شد. مجید بهبود‌اُف در زمان قاجار کنسرت‌هایی زیادی را به دعوت خاندان اشرافی در تبریز برگزار کرده بود. @artchanel

ز تخته‌پاره‌ی ما دور نیست ساحل امن اگر تلاطم و توفان، امان‌مان بدهند حسین منزوی

🇦🇫🇮🇷 بمباران ▪️شعری تازه از محمدکاظم کاظمی ابر بارانی بیاید، آسمان باران بگیرد بلکه این بغضی که پرپر می‌شود، پایان بگیرد رفته بودی مشق آب و نان و بابا را بخوانی فکر می‌کردی که این مشق از تو شاید جان بگیرد؟ با خودت گفتی که مادر در مسیر روضه باشد با خودت گفتی که بابا رفته باشد نان بگیرد رفته باشد از دکانی میوهٔ ارزان بچیند تا از آن دکان دیگر پرچم ایران بگیرد پرچم ایران به دستش… بر تن سرد خیابان باید اینجا آسمان ابری شود، باران بگیرد یک نفر حتی نشد پشت سرش آبی بریزد یک نفر حتی نشد آیینه و قرآن بگیرد… فکر کن سقای این دشت عطش، ناچار باشد مشک آبی را که آورده است، با دندان بگیرد فکر کن سرنیزهٔ وحشی، جگرها را بسوزد یک جگرخوار آن طرف جشن حنابندان بگیرد فکر می‌کردی که در قانون جنگل هم ببینی بمب یک حیوان بیاید جان صد انسان بگیرد؟ مشهد، ۲۸ اسفند ۱۴۰۴

🌹۲۸ بهمن، زادروز صادق هدایت، گرامی باد! «تا با هم متحد نباشیم، حال و روزمان همین است. راه ِ راست یکی‌ست، هزارتا که نمیشه.» #صادق_هدایت | فردا 📚@FarhangDoostan

🎥 #مستند محمدجعفر محجوب ۲۷ بهمن، سال‌روز درگذشت دکتر #محمدجعفر_محجوب 🌹یادش گرامی! 📚@FarhangDoostan

نگاه کن که در آن دوردست رویایی هوا چه مخملی است! هزار پرچمِ خوش‌خط‌و‌خال می‌رقصند و خیل نرم‌تنان، نازکانه و نم‌نم حماسه می‌بافند! دوباره خالی‌ام از خود لبالب از شب خنیای خون و خاکستر مرا به دیدن ویرانه‌های کودکی‌ام مرا دوباره به آن قصر قصه‌ها ببرید! کجاست آن‌همه زیبایی غبارآگین؟ بگو کجاست همان چرم‌پاره‌ی چرکین؟ محمدرضا روزبه @Mohammadrezarouzbeh

زخمی ست نای کشور من، درد می کند حتی صدای کشور من درد می کند هم شانه های نازک او را شکسته اند هم دست و پای کشور من درد می کند ایران زنی به هیئت یک سرو زخمی است بالابلایِ  کشور من درد می کند باران خون و سرفه و باروت و سنگ و سرب آب و هوای کشور من درد می کند بسطامی است مویه گر این روزها فقط گلپونه های کشور من درد می کند این روزها چقدر دل و جان بی قرار در جای جای کشور من درد می کند یک گوشه از سرت- به خدا- ای خدا بگو آیا برای کشور من درد می کند؟ #رضا_علی_اکبری https://t.me/derangeadabi

آیینه تاریخ را ببین! آیینه‌ی زلال من و توست: زخم هزار ساله‌‌‌ی روحش هنوز هم تابان و تازه است؛ بر شانه‌های خسته‌اش از بس جنازه است! محمدرضا روزبه @Mohammadrezarouzbeh