ForElisa

سر به کدوم بیابون بذاریم از غم این خاک؟

(زندگی)

| از قصه‌ها*- پایان تیر |

فروید اگه جمهوری اسلامی رو دیده بود ریشه همه مشکلات روان رو کودکی نمیدونست.

داریم عزیزم داریم. داری انجامش میدی الان.

بله واقعا، من همیشه بیشتر ازش میخوام.

من همه چیز رو دو طرفه میخوام. از این ور خط بودن و اون ور خط نبودن با تمام وجود خسته‌ام!

قفلیه جدید آسمان.

عجب گیری افتادیم ما از دست شما کسخلا. کاش دست از سرمون برمی‌داشتید.

انگار تا وقتی صدای انفجار به تهران نرسد، خیلی‌ها باور نمی‌کنند که جنگ یعنی چه. ایران فقط تهران نیست. جنوب قلب ایران است. بی تفاوت نباشیم. -hoda hashemi

ببخشید جنوب تو نقشه ما محوه؟ چرا چیزی ازش نمیگن؟

داشتم ناخودآگاه آروم برای کنجد میخوندم: «من مثل زیبایی تو از سر دنیا زیادم» که یهو یاد خواننده‌ش افتادم و کهیر زدم. بله، خون خیلی قویه، خون جاری شده از همه چیز قوی‌تره و میتونه در کسری از ثانیه نظرت رو نسبت به همه چیز عوض کنه. خراب کردی آقای خواننده!

۶ ماه گذشت ولی نگذشت. چجوری زمان فریز نشد؟ سردی اون‌ دو روز چجوری همه چیز و همه کس رو نابود نکرد؟

واقعا اگه صبحانه نبود نمیدونستم صبحا برای چی باید بیدار شم.

ببین چقدر الکی الکی بزرگ شدم که نشستم نوبت بچه‌ام شه بره تو دکتر ویزیتش کنه! چه کارای بزرگسالانه‌ایی. وا!