روانشناسی-احساس خوب

🧠 وقتی جنگ تمام می‌شود، مغز هنوز در حالت هشدار می‌ماند 🔹با پایان حملات نظامی، تصور عمومی این است که جامعه باید نفس راحتی بکشد؛ اما روان انسان، به‌سادگی به وضعیت پیش از جنگ بازنمی‌گردد. 🔹در روزهای اخیر، بسیاری از مردم، به‌ویژه ساکنان شهرهای هدف مانند تهران، همچنان از علائمی مانند بی‌خوابی، اضطراب، تحریک‌پذیری و دل‌دردهای عصبی رنج می‌برند. این وضعیت، در روان‌شناسی، بخشی از واکنش حاد به استرس (Acute Stress Reaction) یا در صورت تداوم، نشانه‌هایی از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تلقی می‌شود. 🔹در جنگ، بدن ما وارد «حالت بقا» می‌شود؛ ضربان قلب بالا می‌رود، مغز درگیر حالت آماده‌باش دائمی می‌شود، و سیستم عصبی، به کوچک‌ترین صدا یا تغییر واکنش بیش‌ازحد نشان می‌دهد. مشکل اینجاست که بعد از اتمام جنگ، این سیستم به‌سادگی خاموش نمی‌شود. 🔹برای همین، حتی وقتی صدای آژیر قطع می‌شود، بدن ما هنوز در حالت خطر باقی می‌ماند. 🔹از منظر علمی، این وضعیت اگر بدون مداخله و مراقبت جمعی رها شود، ممکن است منجر به افزایش آسیب‌های روانی، پرخاشگری، فرسودگی جمعی، و کاهش سرمایه اجتماعی شود. آنچه اکنون اهمیت دارد: ▫️ به رسمیت شناختن خستگی روانی مردم ▫️ ایجاد امکان گفت‌وگو، روایت و سوگواری اجتماعی ▫️حمایت از کودکان، سالمندان و افراد تنها ▫️ کاهش بمباران خبری، و تنظیم مصرف رسانه‌ای برای کاهش فشار عصبی 🔹پایان جنگ، آغاز بازسازی روان است؛ اگر آن را جدی نگیریم، زخم‌ها در زیر پوست جامعه باقی خواهند ماند.

🔵 اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در کودکان در بحران‌هایی مثل جنگ یا حوادث شدید، برخی کودکان دچار اضطراب و ترس ماندگار می‌شوند که به آن PTSD می‌گویند. 👶 علائم شایع در کودکان: ✔️ کابوس یا خواب‌های آشفته ✔️ چسبیدن افراطی به والدین ✔️ ترس از صداهای بلند یا محیط شلوغ ✔️ عصبانیت یا ناراحتی مداوم ✔️ بی‌میلی به بازی یا فعالیت‌های قبلی ✔️ یادآوری مداوم حادثه یا اجتناب از آن 💡 چند راهکار برای والدین: ✅ شنونده باشید، کودک را مجبور به گفتن نکنید ✅ تمرین تنفس و آرام‌سازی ✅ ایجاد روتین منظم برای حس امنیت ✅ جدی گرفتن علائم و مراجعه به روانشناس در صورت نیاز ✅ حفظ آرامش خودتان؛ کودک آن را حس می‌کند 🌿 حضور امن شما، مهم‌ترین نیاز کودک است. برای مشاوره در خدمت شماییم 🙏

سلام دوستان خوب و مهربانم این کلیپ تقدیم به شما🙏🌹

با پیامدهای جنگ چه کنیم؟

تفاوت افسردگی در زن و مرد! ✨ 🪻زنان به خود سرزنشی گرایش دارند و مردان به سرزنش اطرافیانشان. 🪻زنان احساس غم، بی تفاوتی و بی ارزشی می کنند و مردان احساس خشم و تحریک پذیری دارند. 🪻زنان حالت دلواپسی و ترس دارند و مردان بدبین و گارد گرفته می شوند. 🪻زنان از هر درگیری فاصله می گیرند و مردان درگیری و کشمکش درست می کنند. 🪻زنان در این دوران دوست دارند درباره مسائلشان صحبت کنند در حالی که اکثر مردان صحبت درباره افسردگی شان را ضعف می دانند. 🪻اکثر زنان در این دوران برای درمان خود به غذا، روابط دوستانه و روابط عاشقانه روی می آورند، در حالی که عموم مردان با تلویزیون، ورزش و رابطه فیزیکی سعی در فراموش کردن مسئله خود دارند...

📌5 راهکار کمتر شناخته شده برای مدیریت استرس 🙂 1️⃣روش “5-4-3-2-1” برای آرامش سریع 🧠 وقتی استرس داری، ۵ چیز که می‌بینی، ۴ چیز که لمس می‌کنی، ۳ چیز که می‌شنوی، ۲ چیزی که بو می‌کنی و ۱ چیزی که مزه‌شو حس می‌کنی رو نام ببر. این تمرین ذهنو به لحظه حال برمی‌گردونه و استرستو کاهش می‌ده. 2️⃣حمام آب گرم + موسیقی آرامش‌بخش 🎵🛁 دوش آب گرم با یه پلی‌لیست آروم می‌تونه سیستم عصبی رو ریلکس کنه و سطح استرسو پایین بیاره. حتی یه شمع معطر هم اثرشو بیشتر می‌کنه. 3️⃣نوشتن سریع افکار در ۳ دقیقه ✍️ وقتی استرس داری، یه برگه بردار و توی ۳ دقیقه هرچی تو ذهنت هست بنویس. این کار مثل خالی کردن ذهن از تنش‌های اضافیه و باعث سبک شدن مغزت می‌شه. 4️⃣گوش دادن به “صدای سفید” یا “امواج آلفا” 🌊 صداهایی مثل بارون، امواج دریا یا نویز سفید، مغزتو از افکار منفی دور می‌کنه و باعث کاهش استرس و تمرکز بیشتر می‌شه. 5️⃣حالت بدن و تنش عضلاتو چک کن 🏋️‍♂️ استرس باعث گرفتگی عضلات می‌شه. هر چند ساعت، شونه‌هات، گردن و فک رو چک کن، اگه سفتن، شلشون کن و چند تا کشش ساده انجام بده. این کار استرس فیزیکی و ذهنی رو باهم کم می‌کنه.

از بودا پرسیدند: «تو کیستی؟ پیامبری؟ فرستاده‌ای؟» لبخند زد و گفت: من بیداری‌ام. پرسیدند: «بیداری یعنی چه؟» گفت: یعنی پایان رنج. وقتی بیدار شوی، دیگردر زندگی نمی‌جنگی... آن را می‌پذیری، می‌فهمی، و آرام از میانش عبور می‌کنی.🌿

کافئین می‌تونه خواب شما رو حتی اگه ۱۲ ساعت قبل از خواب مصرف بشه، مختل کنه! اگر ۱۰۰ میلی‌گرم کافئین (حدود یه فنجون قهوه ☕️) رو تا ۴ ساعت قبل از خواب بخورید، تأثیر زیادی روی خوابتون نداره. اما اگه ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین (معادل ۴ فنجون قهوه ☕️☕️☕️☕️) رو تا ۱۲ ساعت قبل از خواب مصرف کنید، خواب شما به‌طور قابل توجهی به هم می‌ریزه. ⚫️

#انیمیشن جالب و مفهومی «Tolerantia» در مورد نزاع بین اقوام مختلف داستان این انیمیشن درباره‌ی دو مرد از زمان انسان‌های اولیه است که پس از آب شدن یخ‌ها، هرکدام مشغول به ساخت بنای خاص خود می‌شوند. اما در ادامه هر کدام با این خیال که «فقط بنای من مقدس است» شروع به تخریب بنای دیگری می‌کنند... داستان این انیمیشن٬ همان داستان همیشگی نزاع بین پیروان مکاتب مختلف است که نتیجه‌ی آن چیزی جز کشتار و نابودی انسان‌ها نیست. @assadbeigiH

ابراز احساسات: قدرتی نادیده گرفته‌شده بسیاری از افراد تصور می‌کنند که بروز هیجانات، نشانه‌ی ضعف است. اما در واقع، این‌که شما در شرایط بحرانی بتوانید احساسات خود را بیان کنید، نشان‌دهنده‌ی بلوغ روانی و قدرت درونی شماست. وقتی ترس، اضطراب یا غم را تجربه می‌کنید و آن را به زبان می‌آورید، نه‌تنها با خودتان صادق هستید، بلکه راه را برای بازگشت به تعادل هموار می‌کنید. فرض کنید در شرایطی هستید که صدای انفجار می‌شنوید یا خطری را احساس می‌کنید. اینکه دچار ترس شوید و آن را ابراز کنید، کاملاً طبیعی است. مهم این است که بتوانید پس از لحظه‌ی اولیه، آرام‌آرام خود را بازیابی کرده و بر موقعیت مسلط شوید. یادمان باشد: ابراز کردن، نه نشانه‌ی ضعف، که نشانه‌ی سلامت روان و آمادگی برای مواجهه‌ی فعال با موقعیت است. رحیم گشتی

تن ما بیدار است در دل روزهایی که صداهای آژیر، انفجار، یا اضطراب درونی مجال نفس کشیدن نمی‌دهند، گاهی لازم است مکث کنیم... نه برای انکار درد، بلکه برای دیدن «من» درون این هیاهو. در روزهای پرآشوب، که هوا بوی هشدار می‌دهد و صداهای بیرون، طنین ناآرامی دارند، ما حق داریم بترسیم، نگران باشیم، اشک بریزیم، یا حتی فقط ساکت شویم... اما گاهی، یک نفس عمیق، یک واژه‌ی لطیف، می‌تواند گوشه‌ای از تن ما را بیدار کند، همان‌جایی که هنوز زنده‌ایم، هنوز احساس می‌کنیم... این شعر، دعوتی‌ست برای هم‌نشینی با درون‌مان در دل سخت‌ترین لحظه‌ها... شعر پیش‌رو، تلاشی‌ست برای زنده نگه‌داشتن حس، حضور، و تسلط رفتار آن را بخوان، یا به صدای آن گوش بده، و اجازه بده بدنت و احساساتت فقط... باشند. بوی محبوبه ی شب می آید باد پیچیده به گیسوی درخت بلبلی دورترک زیر آواز زده است! و خروسی که می خواند و‌می داند امروز شده است آفتاب سعی خودش را دارد هر کجا مقدوراست سفره ای پهن کند من در این گوشه نگاهم به " من " است نفسی می کشم و‌باز به خود می آیم پچ پچ همسایه می گوید آن طرف هم خبری است زندگی آنجا هم بیدارست نگرانم، نگرانم، نگران می گذارم درونم با خود دوست شود غصه اش را بخورد اشکی از گوشه ی چشمش بچکد سعی من این شده است سد راهش نشود بتکاند " خود " را و قضاوت نشود کودکی قهقه اش را ول کرد و صدایش پیچید کودک خواب درونم... آرام چشم خود را وا کرد قمری احساسم پشت هم چیزی گفت! تن ما بیداراست تن ما هشیار است تمرین‌های تن‌آرامی بر پایه‌ی شعر تمرین ۱: نفس آگاهانه (نفسی می‌کشم و باز به خود می‌آیم) سه نفس عمیق بکش. در هر بازدم بگو: «من امنم»، «من زنده‌ام»، «من اینجا هستم» تمرین ۲: مواجهه با احساس (نگرانم، نگرانم، نگران) کدام احساس الان در تو پررنگ‌تر است؟ روی یک برگه بنویس و بگذار باشد… فقط تماشایش کن. تمرین ۳: همدلی درونی (می‌گذارم درونم با خود دوست شود) اگر کودک درونت گریه کرد، تو فقط کنارش بنشین. چیزی نگو. فقط باش. تمرین ۴: بازیابی خاطره (کودکی قهقهه‌اش را ول کرد…) آخرین خاطره‌ای که لبخند کودکانه‌ای بر لب تو آورد چه بود؟ به‌یادش بیاور یا برایش نقاشی بکش. تمرین ۵: آگاهی بدنی (تن ما بیدار است / تن ما هشیار است) بدنت را از نوک سر تا کف پا اسکن کن. در هر بخش، فقط بپرس: «آیا اینجا آرام است؟» و اگر نه، بگو: «دوستت دارم، آرام بگیر» با مهر و همدلی رحیم گشتی روان شناس ____ در صورت نیاز به مشاوره پیام بگذارید. #مشاوره_رایگان

♦️به کودکانمان در جنگ چه بگوییم؟ 🔹راهکارهای عملیاتی روانشناس حوزه کودک و نوجوان را در این ویدئو بشنوید.

ممکنه کمک تون کنه برای چند لحظه فشار زیادی که اضطراب به بدن تون وارد کرده تخلیه بشه.

در شرایط بحرانی، آرامش به‌معنای گذشته ممکن نیست؛ تسلط بر خود، اولویت اکنون ماست. در روزهایی که کشور عزیزمان درگیر شرایط خاص و بحرانی است، نباید انتظار داشته باشیم همان آرامش صددرصدی روزهای قبل از بحران را تجربه کنیم. اکنون زمان آن رسیده است که به‌جای تلاش برای «آرام ماندن مطلق»، بر خود و افکارمان مسلط باشیم. این تسلط، همان آرامش نسبی و لازم را برای عبور از بحران به ما می‌دهد. لطفاً به‌ویژه همکاران و فعالان حوزه روان‌شناسی، به مردم توصیه نکنند که «آرامش خود را حفظ کنید» به شکلی که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. ترس، نگرانی و اضطراب در چنین موقعیت‌هایی طبیعی است. دیدن یا شنیدن انفجارها و اخبار نگران‌کننده، به‌ناچار بخشی از آرامش روانی ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد و این واکنش، نشانه‌ای از سلامت روان است، نه ضعف. بنابراین اگر احساس می‌کنید آرامش همیشگی را ندارید، خود را سرزنش نکنید. در حال حاضر، آنچه مهم است، مدیریت افکار، احساسات و رفتارهاست. تسلط بر خود یعنی توانایی تصمیم‌گیری درست، حفظ ارتباط انسانی، حمایت از یکدیگر و اقدام مناسب در شرایط خاص. رحیم گشتی روان شناس

📍عادی شدن "شَر" ✍️حسین جمالی پور حکومت توتالیتر سعی می‌کند فرد را از فکر کردن ناتوان کند. در این فرآیند فرد حس همدلی را از دست می‌دهد. چرا که توان فکر کردن ندارد که بتواند دیگری را درک کند. برای رسیدن به این هدف(یعنی نابودی حس همدلی) حکومت نیازمند یک اتوریتة مشروع است. آرنت معتقد است که حکومت برای این هدف، به چند گام نیاز دارد: • گام اول: تلقین تصویر یک انسان بی‌نقص و کامل برای الگو قرار گرفتن در جامعه. • گام دوم: پر رنگ شدن فاصله، مرز و شکاف بین ما و انسان بی‌نقص. • گام سوم: افزایش نفرتِ افرادی که به سمت کمال(الگو) حرکت می‌کنند با انسان‌هایی که تمایلی به الگو نشان نمی‌دهند. • گام چهارم: عادی شدن کینه و بی‎رحمی و جنایت برای آنهایی که پیروِ الگو(انسانِ کامل) هستند و فروپاشی حس همدلی در جامعه. در نهایت این فرآیند به جایی می‌رسد که جنایت برای فرد به امری پیش‌پا افتاده تبدیل می‌شود. توجه داشته باشیم که این افراد می‌توانند در دیگر جنبه‌های زندگی مثلا در ارتباط با خانواده و دوستان افرادی بسیار دلسوز و مهربان باشند اما همین افراد نسبت به افرادی که پیروِ الگو نیستند، کینه جو خواهند بود. شاید از خود بپرسید چگونه این افراد جنایت را برای خود توجیه می‌کنند؟ آلبرت بندورا می‌گوید افراد دست به رفتارهای ناپسند نمی‌زنند مگر آنکه ضد اخلاقی بودن آن رفتار را برای خود توجیه کرده باشند که به این حالت «غیر فعال کردن کنترل درونی» می‌گوید. • ﺗﻮﺟﻴﻪ اﺧﻼﻗﻲ: فرد در این شرایط مبتنی بر اﻫﺪاف ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ، رﻓﺘﺎر ضد اﺧﻼﻗﻲ را ﻃﻮري ﺗﻮﺟﻴﻪ می‌کند ﻛﻪ برای خودش ﻗﺎﺑﻞ دﻓﺎع ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺳﺘﺎﻳﺶآﻣﻴﺰ باشد. نمونة بارز آن عملیات ﺗﺮوریستی اﻧﺘﺤﺎري است که فرد با اندیشة ﭘﺎك ﻛﺮدن زﻣﻴﻦ از ﮔﻨﺎه، زمینه‌سازی برای حکومت دینی و با نیت رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺑﻬﺸـﺖ خود را اقناع می‌کند. • تلطیف لغوی: ﻧﺎﻣﮕﺬاري ﻳﻚ ﻓﻌﻞ ضد اﺧﻼﻗﻲ ﺑﺎ ﻛﻠﻤﺎت ﻣﺘﻔﺎوت ﻛﻪ ﭼﻬﺮة آن را ﻣﻲﭘﻮﺷﺎﻧﺪ. برای مثال رﻫﺒﺮان ﻧﺎزي در آلمان ﻛﺸﺘﺎر ﻳﻬﻮدﻳﺎن را "ﭘﺎﻛﺴﺎزي اروپا" ﻣﻲﻧﺎﻣﻴﺪﻧﺪ. • ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ دﻳﮕﺮان: در اﻳﻦ روش ﻓﺮد ﺑﺎ مقایسة رﻓﺘﺎر ﺧﻮد ﺑﺎ افراد دیگر رفتار خود را توجیه و از ﻋﺬاب وﺟﺪان ﺧﻮد ﻛﻢ می‌کند. برای مثال اگر دختری را آزار زبانی بدهد با خود می‌گوید« بقیه بدتر از این هم انجام میدن». • ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ ﻳﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ: فرد مسئولیت خود را در قبال کارش نمی‌پذیرد و دیگران را مسئول می‌داند یا اینکه مسئولیت را بین افرادی که در آن گروه مشارکت داشته‌اند تقسیم می‌کند. همانند زمانی که یک سرباز وظیفه مسئولیتش را به گردن فرمانده می‌اندازد. • اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ زداﻳﻲ از ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ: یعنی برای فردی ارزش انسان بودن قائل نباشم و او را با معیارهایی بسنجم که از دایرة انسان بودن خارج است. مثل زمانی که زنی حجاب ندارد و او را بی‌حیا و گناه‌کار بدانم یا به فردی که همکیش من نیست او را کافر و دشمن خدا و مستحق شکنجه یا مرگ بدانم. • ﻣﻘﺼﺮ داﻧﺴﺘﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ: گاهی نیز فرد قربانی را مقصر می‌دانیم. مثل ﻣﺘﺠﺎوزي ﻛﻪ می‌گوید ﺳﺮ و وﺿﻊ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺗﺤﺮﻳﻚ آﻣﻴﺰ ﺑﻮده، ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻳﻲ از اﻳﻦ ﻣﻜﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. • عاملان شر، غالباً افراد عادی و حتی پرهیزگار هستند که با رعایت نظم و قانون، به جنایات دامن می‌زنند. این ویژگی باعث می‌شود که شر به صورت یک پدیده روزمره و قابل تکرار در جوامع توتالیتری باشد.

#هشدار اگه نور انفجار دیدید به هیچ وجه به سمت پنجره نرید ! نور زودتر از صدا میرسه و ممکن است پنجره‌هایتان بر اثر موج انفجار شکسته شود و آسیب جدی ببینید. بفرستید برای عزیزانتون @khabarfouri

عادت به فاجعه،مکانیزم روانی‌ای‌ست برای بقا. نه برای زندگی.بدن، هیجان را خاموش می‌کند تا از هم نپاشد؛ولی خاموش‌کردن هیجان، مثل خاموش‌کردن آلارم آتش‌سوزی‌ست. آتش را خاموش نمی‌کند، فقط هشدار را حذف می‌کند.ما نترسیدیم جمله‌ای نیست که آرام کند.بلکه زخمی‌ست که به خودش افتخار می‌کند که خون نیامده. وقتی تهدید از بیرون می‌آید، روان انسان به شکلی غریزی بخش‌هایی از خود را برای زنده ماندن موقتاً تعطیل می‌کند. این همان مکانیسمیست که سربازی در میدان مین را وادار می‌کند از جسد دوستش عبور کند، یا مادری را که کودکش از ترس ادرار کرده، به سکوت وادار می‌کند چون باید در پناهگاه آرامش حفظ شود. این نوعی جداسازی عاطفی ست.مسئله این‌جاست که روان، پس از پایان واقعه، نمی‌تواند به سادگی این بخش‌های تعطیل‌شده را روشن کند. روان، اگر با فرایند تدریجی مواجهه و روایت روبه‌رو نشود، در همان وضعیت یخ‌زده باقی می‌ماند.برای نسلی که امروز زیر سایه تهدیدهای نظامی زندگی می‌کند، قبل از اولین موشک، روان وارد وضعیت هشیاری مرگ‌آور می‌شود.حال اگر این نسل، نسل امروز ایران، با تجربه‌های پی‌درپی ناامنی بزرگ شده باشد از سرکوب گرفته تا بحران اقتصادی و مهاجرت دسته‌جمعی دوستان و خواهران و برادرانش جنگ فقط یک واقعه سیاسی نیست. این روان‌های رنج‌دیده، یا به سمت یک تدافع تهاجمی می‌روند (یعنی همان جایی که شوخ‌طبعی سیاه یا خشم‌های انفجاری ظاهر می‌شود)، یا به سمت فروریزش:فرد، دیگر نمی‌خواهد بداند.نمی‌خواهد بخواند.نمی‌خواهد احساس کند.در این وضعیت، چیزی که ما با آن روبه‌رو هستیم، نسلی‌ست با توان بالای انکار و مصرف بی‌وقفه‌ی محتوا برای فرار از عمق. کسی که می گوید “نترسیده” بسیار محتمل‌ این است که ترس در او چنان عظیم است که تنها راه تحملش، حذف آن از آگاهی‌ست. در وضعیت‌های تهدید آمیز، آن‌که واقعا نترسیده، اغلب هنوز با واقعیت تماس نگرفته است.چرا که واقعیت تهدید و جنگ چیزی نیست که روان سالم را بی‌هیجان نگه دارد. ترس، در موقعیت خطر، نشانه‌ی سلامت روان است؛ نه نشانه‌ی ضعف.و نگفتن یا نداشتن آن، در بسیاری مواقع، خود نشانه‌ی دفاع است.نوعی گریز.پناه‌بردن به قوی‌بودن نمایشی،تا بلکه فاجعه، بی‌اثرتر جلوه کند.

🚨 مراقب خودتان باشید: به یاد داشته باشید که شما هم به عنوان والدین، نیاز به مراقبت از خودتان دارید. اگر احساس استرس یا اضطراب می‌کنید، با یک دوست، عضو خانواده یا متخصص صحبت کنید. 🔗💎@psychotherapy_salehi نکته مهم: این اطلاعات فقط برای آگاهی‌رسانی است و جایگزین مشاوره تخصصی پزشکی یا روانشناسی نیست. در صورت نیاز، حتماً با متخصص مشورت کنید.