es
Feedback
Owrsi | اورسی

Owrsi | اورسی

Ir al canal en Telegram

جهان را از دریچه‌ی هنر ببینیم 🌐 owrsi.com instagram: @owrsi twitter.com/owrsi 📧 saman@owrsi.com

Mostrar más

📈 Análisis del canal de Telegram Owrsi | اورسی

El canal Owrsi | اورسی (@owrsi) en el segmento lingüístico de Farsi es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 54 921 suscriptores, ocupando la posición 350 en la categoría Arte y diseño y el puesto 6 228 en la región Irán.

📊 Métricas de audiencia y dinámica

Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 54 921 suscriptores.

Según los últimos datos del 01 agosto, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de 215, y en las últimas 24 horas de 22, conservando un alto alcance.

  • Estado de verificación: No verificado
  • Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 28.82%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 8.70% de reacciones respecto al total de suscriptores.
  • Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 15 826 visualizaciones. En el primer día suele acumular 4 779 visualizaciones.
  • Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 173.
  • Intereses temáticos: El contenido se centra en temas clave como اورسی, شنیدن, شعر, راه, زن.

📝 Descripción y política de contenido

El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
جهان را از دریچه‌ی هنر ببینیم 🌐 owrsi.com instagram: @owrsi twitter.com/owrsi 📧 saman@owrsi.com

Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 02 agosto, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Arte y diseño.

54 921
Suscriptores
+2224 horas
+1277 días
+21530 días
Archivo de publicaciones
EP 54 03.mp359.22 MB

قسمت ۵۴ پادکست اورسی | من اندوه جهانم اندوه صورت‌های گوناگونی دارد، از دلتنگی‌های شخصی تا حزنی که یک شهر با خود حمل می‌کند. این قسمت روایتی‌ست دربارۀ فقدان و به دنبال پاسخی به این پرسش که با وجود اندوه، چگونه می‌شود همچنان در زندگی حاضر ماند. لَستُ حَزينة أنا حُزنُ العالَم! ففی صَدری وَطن يبكی. اندوهگین نیستم من اندوه جهانم و در سینه‌ام سرزمینی می‌گرید. -غادة السمان شنیدن این اپیزود

شیرمحمد اسپندار از برجسته‌ترین نوازندگان دونلی یا دونی، ساز محلی بلوچستان و یکی از مهم‌ترین راویان موسیقی نواحی، درگذشت. او سال ۱۳۱۰ در بمپور ایران به دنیا آمد و برای آموختن موسیقی به کراچی پاکستان رفت. گفته می‌شود نواختن دونلی را تنها با «نگاه کردن به انگشتان» یک نوازنده این ساز یاد گرفته بود.

+6
موسیقی‌های استفاده‌شده در قسمت ۵۳ پادکست اورسی پلی‌لیست موسیقی‌ تمام اپیزودها در اسپاتیفای

قسمت ۵۳ پادکست اورسی – روزها در راه انسان در تاریک‌ترین روزها هم به چیزهایی تعلق خاطر دارد، این قسمت دربارۀ چیزهایی‌ست که ما رو به زندگی وصل نگه می‌دارد. ریسمان‌های ظریفی که سرپا نگهمون داشتند و همچنان امیدوار. حامی این اپیزود: دکترتو | پلتفرم‌ سلامت، نوبت‌دهی و مشاوره خدمات پزشکی آهنگ بلوار میرداماد | شهرزاد سپانلو – بازخوانی: روژین فهیمی / ویدئو: داریوش گرگ‌وند شنیدن این اپیزود

روزها در راه | اجرای زنده پادکست اورسی نخستین اجرای زنده پادکست اورسی، با اجرای سامان و همراهی هنرمندان مهمان، شنبه در پلتفرم
روزها در راه | اجرای زنده پادکست اورسی نخستین اجرای زنده پادکست اورسی، با اجرای سامان و همراهی هنرمندان مهمان، شنبه در پلتفرم وَست برگزار می‌شود. «روزها در راه» روایتی از امید، انتظار و چیزهای کوچکی که ما را به سفر زندگی پیوند می‌دهند. این اجرا روایتی زنده است که صدا، تصویر و داستان را در کنار هم می‌نشاند. تهیه بلیت از سایت آکاردئون شنبه ۱۶ خرداد | ساعت: ۲۰ تهران، پلتفرم وَست.

«خیال» قطعه‌ای‌ست معلق میان خاطره و رویا؛ موسیقی‌ای که در احساسی آرام پیش می‌رود. ترکیب وکال‌ عربی با فضایی الهام‌گرفته‌شده از سایکدلیک‌راک ترکیه و لایه‌های گرم و شناورِ سازها. همین ترکیب، حالتی می‌سازد شبیه قدم‌زدن در سرزمینی دور که هم آشناست و هم غریب. این آهنگ درباره‌ی آدمی‌ست که آرام‌آرام در سایه‌ی خودش محو شده؛ درباره‌ی روحی خسته که میان گذشته، تنهایی و جست‌وجوی رهایی سرگردان مانده است. تماشای ویدئو | @owrsi

قسمت ۵۲ پادکست اورسی | زمینی نو آیا رنج چیزی‌ست که باید از آن فرار کنیم، یا بخشی از مسیری‌ست که ناگزیر باید از آن عبور کنیم؟ ترونگپا رینپوچه، استاد تبتی، جایی گفته: اگر تعداد کافی از انسان‌ها به خوبی ذاتی و توانایی ما برای بالا کشیدن خودمان ایمان داشته باشند و هنگام نیاز کنار هم بمانند، جامعه در زمان چالش‌های بزرگ، به‌جای سقوط، قوی‌تر خواهد شد. شنیدن اپیزود ۵۲

سلام، پادکست اورسی در اپلیکیشن فیدیبو برای شنیدن از داخل ایران در دسترس قرار گرفته: https://fidibo.com/channel/30000425-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B3%DB%8C

قسمت ۵۱ پادکست اورسی | زنده‌باد کاشفان آزادی مادرانی که کنار مزار فرزندانشان ایستادند و به‌جای فرو ریختن، بدن بی‌روحشان را به اندوه سپردند. انگار غم آن‌قدر بزرگ شده بود که دیگر در صدا جا نمی‌شد و راهش را از تن باز کرده بود. مادران داشتند مرثیه‌ای برای رقص می‌سرودند. وقتی مادر پا بر خاک می‌کوبید، داشت چیزی را به زمین یادآوری می‌کرد؛ آنکه زیر این خاک خفته، فقط یک نام نیست، فقط یک عدد یا یک خبر نیست. این حرکت، زبانِ بدنی‌ست که نمی‌خواهد فراموشی را بپذیرد، حتی اگر هیچ امیدی به بازگشت نباشد. این داغ هنوز زنده است، این فقدان هنوز در جان‌ها راه می‌رود. شنیدن اپیزود ۵۱

قسمت ۵۰ پادکست اورسی | پَرسه‌زن پرسه‌زن یا فلانور، کسی است که در شهر راه می‌رود. برای دیدن، کشف کردن و تجربۀ شهر، بی‌آنکه مقصد مشخصی داشته باشد. این مفهوم در قرن نوزدهم و هم‌زمان با شکل‌گیری شهرهای مدرن، در جاهایی مثل پاریس و لندن صورت‌بندی شد؛ وقتی شهرها آن‌قدر بزرگ شدند که آدم می‌توانست در آن‌ها گم شود، و همین گم‌شدن، بخشی از لذت زندگی شهری شد. حامی این اپیزود: اسنپ‌تریپ ویدئو: فیلم شب‌های روشن و موسیقیِ پیمان یزدانیان راه‌های شنیدن

+2
Kit Sebastian - Bul Bul Bul.mp38.09 MB

داستانِ شکل‌گیریِ گروه دو نفرۀ Kit Sebastian ساده و بامزه است؛ کیت (Kit Martin) دنبال همکاری با یک خوانندۀ تُرک بود چون از جنس آوایی زبان ترکی در موسیقی خوشش می‌آمد. در یک گروه فیس‌بوکی مربوط به ترک‌های لندن پیام گذاشت و مِروه (Merve Erdem) که تازه به لندن آمده بود، جواب داد و همین گفت‌وگوی کوتاه تبدیل شد به یک همکاری جدی. موسیقی‌شان از سایکدلیک آناتولی، تروپیکالیا و پاپ اروپایی دهه ۶۰ الهام می‌گیرد، اما در نهایت صدایی می‌سازد که خیلی “خودِ” آن‌هاست؛ گرم، مینیمال، کمی رویاگونه و گاهی با ضرباهنگی که آرام آرام به رقص نزدیک می‌شود. در ترانه‌ها بین ترکی، انگلیسی و فرانسوی حرکت می‌کنند و همین چندزبانی بودن، حس «سفر» را بیشتر می‌کند. این تغییرِ زبان‌ها و رنگ‌ها، دقیقاً با همین ترکیبِ بین‌مرزیِ سبک‌شان جور درمی‌آید؛ هر کدام از آثارشان، یک سفر کوتاه بین چند اقلیمِ موسیقایی‌ست.

این ویدئو که بناست به شکلی نمادین بر اهمیت تولید و انتشار چنین مجموعه‌ای با خوانندگی زنان تاکید کند، ساخته کسری پارسایی و تیم جسور و خلاقش است، اثری تصویری که بر مبنای قطعه‌ای چیدمان‌شده از بخش‌های مختلف بخش دوم مجموعه ساخته شده تا به ما تاکید کند شهر تهران صدای زنان را کم دارد. آوازی که نیم قرن مانع پژواکش در فضاهای رسمی و عمومی شدند. ویديو به شکل زنده و بدون بهره بردن از ابزارهای متداول مجازی امروزی ساخته شده و شاید به همین خاطر حسرتی عمیق‌تر را بازنمایی می‌کند، رویایی از شهر روشن که می‌تواند بدل به واقعیتی شیرین شود. برای تهیه نسخه فیزیکی مجموعه «دستگاه‌های موسیقی ایران به روایت حسین علیزاده با صدای زنان» می‌توانید از لینک زیر استفاده کنید. این مجموعه به شکل محدود (Limited Edition) تنها در پانصد نسخه تولید شده و امکان تولید مجدد آن وجود ندارد. https://survey.porsline.ir/s/i7vYsiZO