𝐓𝗁𝖺𝗂 𝐅𝗂𝖼𝗍𝗂𝗈𝗇 🖤

جایی‌که مارک جیرانتاین، زیادی عاشق دوست‌پسریه که تا حالا یک بار هم از نزدیک ندیدتش. اگر جونیور هم —همون‌طور که ادعا می‌کنه— عمیقاً پسرش رو دوست داره، پس چرا به تعویق انداختن دیدارشون براش تبدیل به یک عادت همیشگی شده؟

«و تو چی، هیرانکیت؟ تو حق نداري چیزی بخوای؟ حق نداری جز این‌که توسط سانتا دیده بشی، از این زندگی خواسته‌ی دیگه‌ای داشته باشی؟ به خودت بیا، هیرانکیت… سالهاست که خودت رو وقف زندگي‌ای کردی که هرگز بهت تعلق نداشته. من رو می‌شناسی، می‌دونی که از وقتی برادرت هفده سالش بود و نمی‌دونست دیدنِ فردا انتخاب درستی‌ـه یا نه کنارش بودم. می‌دونی که وقتی توی چشم‌هات نگاه می‌کنم و می‌گم چیزی به‌جز دوباره داشتنِ سانتا درخواست کن، خودم رو درباره‌ی آسیبی که دوست صمیمی‌م توی اون خونه می‌بینه کور نکردم… تمامِ اینها رو می‌دونی، پس فقط بهم اعتماد کن و دستم رو بگیر. اجازه بده آزادت کنم، اجازه بده چیزی بیشتر از یك احساس مهر و موم شده توی قلبت باشم. به خودت اجازه بده چیزی بخوای، هیرانکیت. به خودت اجازه‌ی داشتن منو بده…