💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
Ir al canal en Telegram
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُم‌نَام اینجا دل می‌جهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گم‌نام است، اما حقیقتِ جان را نجوا می‌کند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُم‌نَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
Mostrar másIrán151 260La categoría no está especificada
280
Suscriptores
Sin datos24 horas
+27 días
+330 días
Archivo de publicaciones
+2
روزِ کتاب نه تنها مبارک،
بلکه روزِ اندیشه‌ها، واژه‌ها و روزِ کتاب‌خوان‌ها نیز مبارک باد…برای آنان‌که در میانِ خطوطِ خاموش،
به جست‌وجوی خویش برمی‌خیزند،
و در دلِ واژه‌ها، زخم‌های ناپیدای زمانه را آرام و بی‌صدا مرهم می‌گذارند… و کتاب، همان همدمِ خاموشی‌ست که در اوجِ تنهایی، بی‌هیچ ادعایی، جهانی برای ماندن می‌بخشد…
#آوای_گم‌نام..🍃
#روز_کتاب....📚
Repost from لاٰـم…ོ ⏾
بی‌رحم شده‌ام،
سنگدل شده‌ام.
خشم بی‌مانندی در رگ‌هایم ریشه دوانده است.
می‌توانم صادقانه زهر کلماتم را بپاشم،
یا وقتی عصبی می‌شوم، با دستان خود به خشونتی بی‌رحمانه دست بزنم.
نمی‌دانم… اما آن معصومیت،
سال‌هاست که از دره‌ی دل من کوچ کرده است
-ناآشنا👁️
قلم‌ام در همین مدت متوقف می‌شود…
یک شکایت رسیده؛ می‌گویند بعضی عزیزان کانال دیر آنلاین می‌شوند…نوشته‌ها هم زیاد شده، تا حالا به ۹۳ پُست رسیده… گفت : دانه دانه همه‌اش باید بخوانیم...
پایدار بمانید، همه‌ی شما دوستان کانالم...🫀
غیرت و مردانگی را تنها به پسرانتان نیاموزید، و حیا، آبرو و عزت را فقط در حصارِ دخترانتان محبوس نکنید…
پسرانتان را با حیا، آبرو، عزت، غرور و شجاعت بیاموزید.تا انسان‌وار، با وقار و با فهمِ حرمتِ دیگران رشد کنند؛
و دخترانتان را با غیرت و استواری پرورش دهید....تا در برابر هیچ نگاهِ سنگینی خم نشوند، و هیچ دستی، جرأتِ شکستنِ اراده‌شان را نداشته باشد…
که جهان، نه با تفکیکِ این واژه‌ها، بل با فهمِ مشترکِ آنها زیباتر می‌شود…
و چه تلخ است وقتی فضیلت‌ها را میانِ جنسیت تقسیم می‌کنیم، و انسان بودن را، ناآگاهانه، ناقص می‌آموزیم…
#آوای_گم‌نام..🍃
گاهی به لباس هایم نگاه میکنم...
یعنی مرگم در کدام آنها اتفاق خواهد، افتید.؟🖤🙂
متأسفانه در میانِ هیچ جمعی راحت نیستم…گویی جایی درونم، با شلوغیِ آدم‌ها بیگانه است...🥀
#آوای_گم‌نام..🍃
#حقیقت_تلخ..🥀
ما از آن خوشبختیِ تحصیل نیز محرومیم…از همان چراغی که می‌توانست راهِ فردا را روشن کند،
و سهم‌مان تنها حسرتی‌ست آرام و سنگین در دل…متأسفانه چنین انسان‌هایی پیدا می‌شوند که به جای ساختن،دیگران را فرسوده می‌کنند و امید را آرام‌آرام می‌فرسایند…
برایم گفت: چرا آهنگ‌های پشتو و هزاره‌گی گوش می‌دهی؟ تو تاجیک هستی…
به سویش نگریستم، نگاهی آرام اما سنگین از فهمِ سال‌ها، و آهسته پرسیدم: مرا می‌شناسی؟
گفت: بلی، از همه بهتر تو را می‌شناسم…
لبخندی کوتاه بر لبم نشست، لبخندی که نه از رضایت بود، نه از خشم؛ از تلخیِ شناختِ نادرستِ انسان‌ها…
و گفتم: در شناخت من ناکام هستی…
من قوم‌پرست نیستم؛ در خانه‌ای بزرگ شده‌ام که به من آموخت، انسانیت، پیش از هر نام و نشانی معنا دارد… من به صدا گوش می‌دهم، نه به مرزها؛ به روحِ واژه‌ها، نه به قفسِ برچسب‌ها…
اگر قرار بود خود را در دیوارهای یک نام محبوس کنم،دیگر من، من نبودم…
و چه تلخ است نادانیِ کسانی که
هنوز انسان را با تکه‌های جدا از هویت می‌سنجند، نه با عمقِ وجودش…🖤
#لحظه_های_آوا...🍃
مرا بیشتر با این واژه صدا می‌زنند… مهربان؛
اگر مهربانیِ مرا دیدید، بدانید به دلِ من نزدیک هستید…
