نوشین شادفام

اصلا چرا هیچ پیامبر زنی معبوث نشده در جهان اسلام؟

آزادی چه واژه یی غریبست در این روزگار غریب.

تا درجه آخر عکس هایشان را با ریمنی ادیت میکنن بعد د پروفایل شان مینویسن خودت باش شاروالی خرابت کند دیوار اصالت🫩🫪🥴

روز مرگی

جای در کتاب عبدالخالق اقای مومان از زبان عبدالخالق هزاره نوشته است که:«باد های تند همچنان رو به سوی آشیانه ما دارند... معلمان و اعیان زاده ها می ترسند که آتش خانه ما به جانشان بیفتد. مگر تو نمی دانی که ما در نظر حاکمان، مجرم به دنیا می آئیم و آنان حق دارند قبل از آن که شرارتی از ما سربزند، ما را هر زمان، در هر جای که خواسته باشند استنطاق کنند؟ از وقتی سردسته های آزادی خواهان را از صفحه زندگی محو کردند، کشتن در ملا عام به امری ساده و پرافتخار بدل شده، همه راه ها به بن بست رسیده است.» اره! همه راه ها به بن بست رسید.. چقدر حق.

نمی‌دانم آدم افسرده‌ای هستم یا نه. اما اگر باشم، می‌توان گفت امیدوار‌ترین افسرده‌ی این دیار خواهم بود.

آن بزرگوار را با این 125 بی قاب زنجیر تبدیل کدم. البته هیچ یک اینا چندان جالب نیست قافیشان هم شبیه مردا هست😅😁

کدام رنگ هدفون را بگیرم سرخ یا سیاه؟ 😔

مه خیلی وقتا یادم میره که با دست راستم نان بخورم دیدیم که بین خیلی از دوست هایم ریشخند شدیم مثلا میگویند؛ وای زینب تو د ای کلانی نمیفامی نان با دست راست خورده میشه.. منم در جواب میگوم میفامم ولی یادم میره😅

روز جهانی چپ‌دست‌ها مبارک‌مان باشد! 🤝 البته که من هم چپ دست هستم و هم راست. مثلا در نوشتن، غذا خوردن، دوختن و.. از هر دو استفاده میکنم عجیب است عجیب😁 چپ دست داریم اینجا؟

عزیز من، هرچند که چند روزی است صدایت را نشنیده‌ام و گزافه نیست اگر بگویم که آن را از یاد برده‌ام، اما از محل زخم‌هایم صدایی می‌شنوم که بی‌گمان صدای توست. زخم‌ها حافظه‌ی خودشان را دارند، این را پیش‌تر نمی‌دانستم. نه به دنبال اشارتی هستم، نه لطفی و نه بدتر از همه‌ی این‌ها ترحمی. اینکه نیازم به ندیدنت بیش از دیدنت باشد، به حقیقت نزدیک‌تر است. تو قاب پر از جزئیاتی هستی از روزهای ناگوار من و اکنون میل ندارم حتی لحظه‌ای مقابل چشمانم باشی. میان کلماتم اگر به دنبال نفرت می‌گردی، کاری است عبث و بیهوده، چرا که خیال ندارم حتی به قدر نفرتی نشسته بر ذهن هم جایی برایت قائل شوم. سال‌هاست هیچ‌چیز را انکار نکرده‌ام و اکنون نیز بنای آن را ندارم. دوستت داشتم و هرچند تنها خطای عمر من نبود، اما خطایی پرهزینه و بیهوده بود. دوستت داشتم که هرگز نمی‌خواستم غبار اندوه بر چهره‌ات بنشیند و بنشانم. دیدمت و گمان می‌کردم خانه‌ی امنی یافته‌ام و روزهای آوارگی به پایان رسیده است، دوستت داشتم که چنین خطایی کردم. از آنچه گذشت پریشانم اما پشیمان نیستم.

ام صبح آمده بودن دان دروازه خانه ها و عشر جمع میکردن یکی از کوچه کیایی ما میگفت ما پیسه نداریم و هیچ چیز نداریم عشر چی ره بتیم..؟ میگفتن برو زن ته بفروش و حق ما ره خلاص کو د ما چی که نداری. و بعد همانطور که موترسیکیل را دو پوشته سوار شدن به آن مرد اختار می داد که اگر ام دفعه آمدیم و عشره ندادی پول تیل موتور خود ره هم اذیت میگیریم.

میفامید در بامیان طالبا عُشر ره سر دود بور شوع کده یعنی هر خانه که داخلش نفر باشه فرق نمونه این که گوسفند داشته باشه یا نداشته باشه، زراعت داشته باشه یا نداشته باشد همه گی باید عُشر بدهد. در حالیکه در تعریف رسمی، گفته شده که عشر و زکات باید از محصولات زراعتی و حیوانی جمع‌آوری و به نیازمندان داده شود.. الهی زهر شان شوند. باور کنید روز نمانده د مردم..

شما باور می کنید کم مانده طالبان بیایند و زن و اولاد مردم ره هم دولتی اعلان کنند.

فکر کنید اگر طرح های لباس های افغانی ره روی کت واک یا وارد برند های لوکس کنیم چه جور میشه..؟ ترکیب از اصالت و زیبایی🫠

وقتی کتاب 📖 وارد دنیای فشن می‌شود... 😊 شاید عجیب به نظر برسد، اما یکی از جذاب‌ترین اتفاقات فشن این روزها نه روی کت‌واک، بلکه میان صفحات کتاب‌ها در حال رخ دادن است. خانه‌های مد و برندهای لوکس دوباره به ادبیات نزدیک شده‌اند. از برگزاری کلاب‌های کتاب و رویدادهای ادبی گرفته تا استفاده از کتاب به‌عنوان بخشی از هویت بصری، طراحی و حتی اکسسوری. 😍 ماجرا فقط درباره کتاب خواندن نیست، فشن همیشه درباره سبک زندگی بوده و حالا کتاب هم به بخشی از همان سبک زندگی لوکس تبدیل شده است 👌 چیزی که می‌تواند کنار یک کیف گران‌قیمت، روی میز یک کافه یا حتی در قاب یک عکس فشن قرار بگیرد. شاید کتاب، اکسسوری جدید دنیای مد باشد، اما این بار اکسسوری‌ای که قرار است خوانده شود، نه فقط دیده. از مجله که امروز دیدم🥺