خونه‌ی روشن.

تمامی خونِ رَگانم را مَن، قطره، قطره، قطره، گریستم تا باورم کنند. ما سال‌ها اندوه را بر دوش کشیدیم و صبح طلوع نکرد.

سال بلوا، عباس معروفی

خطی نمی‌نویسی                و یادی نمی‌کنی شمعی فرست         عاشق شب زنده دار را  -شهریار

خانه از پای‌بست ویران است!

فتنه در فکر نقش ایوان است.

تو ساقیِ خَمّاری، یا دشمنِ هُشیاری؟ یا آنکه کنی ویران، هر خانه که می‌سازم… -مولانا

یکشنبه ۱۸ می ۱۹۴۷ : محبوب من، نمی دانم چرا اینقدر صبر کردم تا به شما بگویم دوستتان دارم! می خواستم مطمئن باشم و کلماتم پوچ نباشند. اکنون بنظرم می رسد که احساسم؛ از ابتدا عشق بوده است. به هرحال این عشق است و قلب من رنج می کشد.

- نامۀ سیمون دوبووار، به نلسون آلگرن

خواهم از گریه دهم خانه به سیلاب امشب... -محتشم کاشانی

یا رب تو کلیدِ صبحُ در چاه انداز

ای ظلمت شب با من بیچاره بساز

بله، ما غمگینیم یا _ من غمگینم، می‌دانم. ولی همین است که هست. شاید نسل بعد بتوانند از چیزهای شاد هم بگویند.

لطفا همه باهم غمگین باشیم.

غمگینم؛ ناراحتم، محزونم، آزرده خاطرم، غمناکم،غمینم گرفته‌ام،رنجورم، اندوهگینم، پژمرده‌ام، خاطرم مکدر شده، ملولم، مهمومم،بی حوصله ام، ناخوشم، ناشادم،مغمومم، بی حالم، نزار‌َم، نژندم، دل شکسته‌ام، دل آزرده‌ام،دل مرده ام، سیاهم، تاریکم، آشفته‌ام، بد حالم، مضطربم، عصبی‌ام، کرختم، وارفته‌ام، زله‌ام، پریشانم، بی سروسامانم، مستاصلم، پریشان حالم، مچاله‌ام، رنجیده‌ام، دلگیرم، افسرده‌دلم، خاموشم، خسته‌ ام ..

امشب واقعا غمگینم.

تار و پودم تو بگو با دل تنها چه کنم؟ -شهریار