پښتو شعرونه

کړې مېړه به راته پرېږدي که مې له حاله شي خبره رابه شينه #ټپه

زە بە لە هېچا ګیله نۀ کړم نصیب مې خپل دی هر ساعت مې ژړاوینه

په ما به کړی ميړه پريدې بيا به دې دا سترګې بدلې وي ميئنه

زما د زړه نه خبر خدايه ‏جانان زما په حال خبر که چې راځينه #ټپه

د رقيبانو به څه زور وي دجانان خپله نامردي ده نه راځينه 🤦‍♀

زه مړ کیږم غږ مې اوری😔 #نظم

بيګا يې د بنګړو په شور تهجدو ته راويښ کړم يه خدايه جانان څومره لوی نعمت دی او خلوت دى درویش روښان

بیلتون کوچنۍ خبره نده! په ذوجلال د سړي زړه اوبه کوینه.

د ویښو شپو ازار وهلیه نصیب دی مه شه په بیغمه زړه خوبونه ✌️😒

غرور مې نه زده خو دې بعضو باندې باید وشي غرور د ځنو په غرور ماتول خوند راکوي صادقي

د بېلتانه د لاس اذاد وي يار يې جدا کړ نور يې څه پروا لرمه #ټپه

دغه مایوسي به مې سبب د ځان وژنې وي څه به یې کوې چې ژوند لکه درته د بنې وي ساه ساه چې اخلم پکې بېل بېل اذیت حس کوم خدایه د روح ویستل به دغسې په غنې وي؟

زړه کې یې مړ کړم ارواښاد یې کړمه منظور یې دا وه چې برباد یې کړمه ستا یادګاري لیتر تر اوسه پورې جیب کې یې ساتم خو معتاد یې کړمه دَ چا نامرده او ناځوانه مینې دومره بې رحمه کړم جلاد یې کړمه یو چا شکولی ساعتیري لپاره هغه حُباب ومه چې باد یې کړمه چاته یې ویل هغه ناځوانه باران بیا دې هم خیریوسي چې یاد یې کړمه باران خضر

د سپین مخو په رنځورو څه پروا شي که ژړا راځــــي نو ماته بایــد راشي جار خالقه سړی چاته پناه یوسي چي د ښې ورځي یاران درته بلا شي ته ټپې ورته کوې په تـــرنم کې د میئنو وړکو زړونه په هـــوا شي جواد خپلواک

چې له منونو خاورو لاندې شم نو وبه وایم چې قافله د ستړي ژوند مرام ته ورسېده تسکین مانیروال

نه زنګ وهې، نه ښکارې، نه مسکال کوې دا ولې؟ تر څو به دا کارونه د وبــــــــــــال کوې دا ولې؟ چې بېرته درنه وغواړمه خــــــــپل درکړی زړه! بهانې کوې، ماڼې کوې جــــــنجال کوې دا ولې؟ دریاده چې وعـــــــــده کړمه شې سره لکه مڼه سر ټيټ کړې او خـطونه په دیوال کوې دا ولې؟ شــــرره نو هر وختــــــې راته مه وايه چې ته خـــــبرې د ګلونو په مـــــــــــثال کوې دا ولې