حِرمان

من دیگه حتی بحثم نمیکنم! اگه بگی چهارشنبه شب خوابیدی و شنبه صبح بیدار شدی من باورت میکنم!

آدم اگه بخواد بلده، اگه نخواد هم"بهونه"بلده.

++

درود به رفاقت‌های خاموش، نه تماس‌های مداوم، نه پیام‌های هر روزه، فقط یه قول نانوشته که میگه هر وقت که بخوای من هستم.

فکر نمیکنی یکم زیادی طولش دادی؟ یعنی دلت یذره هم تنگ نشد ؟

و ت تا همیشه اون آدمی هستی ک بقیه اسمشو قسم میدن تا راست بگم:)

پسری ک بخوادت بلدم نباشه یاد میگیره؛بحث بحثِ خواستنه

شیفته ی شعر های خیام بودم. شبیه یکی از شخصیت های داستان های کامو به اندازه ی شوپنهاور بد بین بودم؛ و به اندازه ی کافکا تلخ! تو با من چه کردی که حالا حافظ و فروغ و نزار قبانی میخوانم...

دیدم که از دستت عصبانی نیستم، دل‌شکسته نیستم، قهر نیستم، خلاصه من با تو دیگه “هیچ چیز” نیستم.

قند ضرر داره حذفش کنیم؟ اون برا کشور های توسعه یافتست ما باید اینجا تریاکو هم اضافه کنیم

شمارو نمیدونم ولی روان من به کل نابود شده. یکی حرفمو نمیشنوه عصبی میشم، یکی دیر میرسه عصبی میشم، یکی دیر جواب پیام میده عصبی میشم یا یکی بیشتر از دوبار صدام میکنه بازم عصبی میشم. امیدوارم درنهایت قاتل نشم.

دیدی وقتی یه نفرو خیلی دوست داری یه بارترکت میکنه و میره توتلاش میکنی اون برگرده وقتی بر میگرده بهش میگی که دلتنگش بودی و ازشوق و ذوق این که برگشته تا صبح نمیخوابی تا واسه دوستات تعریف کنی باردوم که میره تلاش میکنی که برگرده ولی یه دفعه به خودت میایی میبینی اصن مث قبل دوسش نداری یهو به خودت میایی میبینی دیگه رفتن و اومدنش مهم نیست چون قلبت مطمئن شده هر چقدرم دوسش داشته باشه اون آدم موندن نیست....!!!

برا کسی ک بلد نیست تا ده بشماره صدتو نزار

شاید وانمود کنم که از همه چی رد شدم، ولی ردش رو روح و روانم باقی مونده مثل یه زخم که درد نمیکنه ولی اثرش همیشه هست.

‏از مکالمه با آدم‌هایی که مدام باید مواظب باشی به کونشون برنخوره بیزارم.

موافقممم