en
Feedback
Drāgo

Drāgo

Open in Telegram

🔗ᴛʜᴇꜱᴇ ᴀʀᴇ ꜰᴏʀ ɪᴍᴀɢɪɴᴀᴛɪᴏɴ ʟɪꜱᴛᴇɴ ᴀɴᴅ ᴇɴᴊᴏʏ ᴅʀᴀɢᴏꜱ ᴇʟɪᴛᴇ. . .

Show more
314
Subscribers
+124 hours
-57 days
-630 days

Data loading in progress...

Similar Channels
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Incoming and Outgoing Mentions
---
---
---
---
---
---
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+1
in 0 channels
August '26
+11
in 0 channels
Get PRO
July '26
+3
in 0 channels
Get PRO
June '26
+10
in 2 channels
Get PRO
May '26
+5
in 0 channels
Get PRO
April '26
+4
in 0 channels
Get PRO
March '26
+2
in 0 channels
Get PRO
February '26
+12
in 0 channels
Get PRO
January '26
+13
in 0 channels
Get PRO
December '25
+21
in 0 channels
Get PRO
November '25
+21
in 0 channels
Get PRO
October '25
+18
in 0 channels
Get PRO
September '25
+15
in 0 channels
Get PRO
August '25
+23
in 3 channels
Get PRO
July '25
+40
in 0 channels
Get PRO
June '25
+137
in 1 channels
Get PRO
May '25
+28
in 0 channels
Get PRO
April '25
+226
in 0 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
04 September0
03 September+1
02 September0
01 September0
Channel Posts

2
My own edit of Vantage : #Teepr
34
3
و شاید در نهایت، بهترین توصیف برای آن این باشد: استون مارتین ونتیج V8 ماشینی نیست که فقط تو را به مقصد برساند؛ ماشینی است که باعث می‌شود برای رسیدن به مقصد، دلت نخواهد جاده تمام شود
34
4
#Descriptive_of_MyDreamCars [بهترین نجابت در یک ماشین ] استون مارتین ونتیج V8 فقط یک خودرو نیست؛ بیشتر شبیه به یک بیانیه‌ی متحرک درباره‌ی زیبایی، قدرت و لذت است. خودرویی که برخلاف بسیاری از سوپراسپرت‌های مدرن، برای جلب توجه فریاد نمی‌زند؛ کافی است در سکوت کنار جاده‌ای خلوت ایستاده باشد تا حضورش همه‌چیز را تغییر دهد. در خطوط بدنه‌اش نوعی اعتمادبه‌نفس دیده می‌شود؛ اعتمادبه‌نفسی که نیازی به اغراق ندارد. ونتیج از همان نگاه اول، فلسفه‌ی متفاوت استون مارتین را آشکار می‌کند. دماغه‌ی کشیده، بدنه‌ی عضلانی اما بدون شلوغی، سقف کوتاه و کابینی که در دل خودرو فرو رفته است، همه یادآور یک اصل ساده‌اند: سرعت زمانی زیباست که با وقار همراه باشد. این ماشین مانند یک شکارچی نیست که دائماً دندان‌هایش را نشان دهد؛ بیشتر شبیه حیوانی آرام است که می‌دانی اگر بخواهد، در یک لحظه می‌تواند تمام فاصله‌ها را بی‌معنا کند. زیر این ظاهر بریتانیایی و اشرافی، قلبی بسیار جدی می‌تپد: یک موتور V8 توئین‌توربو ۴.۰ لیتری. قلبی که شخصیت ونتیج را از یک گرندتورر زیبا به یک ماشین اسپرت واقعی تبدیل می‌کند. قدرت، در اینجا فقط یک عدد روی کاغذ نیست. مهم‌تر از تعداد اسب‌بخارها، نحوه‌ی تحویل قدرت است؛ آن لحظه‌ای که پدال گاز را فشار می‌دهی و ماشین با موج عظیمی از گشتاور، جاده را زیر چرخ‌هایش جمع می‌کند. صدای V8 نیز بخشی از روح خودروست. در دورهای پایین، غرش آن عمیق و کنترل‌شده است؛ مثل صدای نفس کشیدن موجودی قدرتمند که هنوز تصمیم نگرفته تمام توانش را آشکار کند. اما با بالا رفتن دور موتور، این آرامش جای خود را به خشونتی مهندسی‌شده می‌دهد. صدایی که نه کاملاً وحشی و مسابقه‌ای است و نه بیش از حد مصنوعی و دیجیتالی؛ بلکه ترکیبی از فلز، انفجار، هوا و احساس است. رانندگی با ونتیج تجربه‌ای میان دو جهان است. از یک طرف، تکنولوژی مدرن، توربوشارژرها، گیربکس سریع، سیستم‌های کنترل پایداری و مهندسی دقیق قرار دارند. از طرف دیگر، هنوز چیزی در این خودرو وجود دارد که نمی‌توان آن را با نرم‌افزار توضیح داد: ارتباط انسان با ماشین. فرمان را که در دست می‌گیری، احساس می‌کنی خودرو از تو می‌خواهد تصمیم بگیری. ونتیج نمی‌خواهد تمام تجربه را برایت ساده کند. نمی‌خواهد تو را کاملاً از جاده جدا کند. هنوز باید گوش بدهی، نگاه کنی، وزن خودرو را حس کنی و بفهمی که در پیچ بعدی چه اتفاقی خواهد افتاد. همین موضوع است که رانندگی با یک استون مارتین را از صرفاً «سریع حرکت کردن» جدا می‌کند. از نظر طراحی، ونتیج نمونه‌ای از همان چیزی است که بریتانیایی‌ها در بهترین حالت انجام می‌دهند: ترکیب ظرافت و خشونت. بدنه‌ی مشکی و براق آن در نور غروب، مثل یک سطح فلزی زنده به نظر می‌رسد. انعکاس آسمان روی کاپوت کشیده، خطوط خودرو را مدام تغییر می‌دهد. از بعضی زاویه‌ها لوکس و آرام است و از زاویه‌ای دیگر، کاملاً تهدیدکننده. کاپوت بلند و جلوپنجره‌ی مشهور استون مارتین، حس یک خودروی کلاسیک را با زبان طراحی مدرن ترکیب می‌کنند. چراغ‌ها مانند چشم‌هایی باریک و متمرکز هستند؛ نه بیش از حد خشمگین، نه بیش از حد دوستانه. گویی خودرو دائماً در حال نگاه کردن به جاده است و تنها چیزی که می‌خواهد، پیدا کردن پیچ بعدی است. اما شاید جذاب‌ترین بخش شخصیت ونتیج V8، تضادهای آن باشد. این خودرو می‌تواند در یک خیابان شهری باوقار و لوکس به نظر برسد، اما چند دقیقه بعد در یک جاده‌ی کوهستانی تبدیل به چیزی کاملاً متفاوت شود. می‌تواند یک وسیله‌ی زیبا برای رسیدن به مقصد باشد، اما در عین حال باعث شود خود مسیر تبدیل به مقصد شود. و این دقیقاً همان جایی است که فلسفه وارد داستان می‌شود. ما معمولاً ماشین‌ها را برای رسیدن از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر می‌سازیم. اما بعضی خودروها این منطق را برعکس می‌کنند. ونتیج V8 به تو یادآوری می‌کند که شاید همیشه سریع‌تر رسیدن، مهم‌ترین چیز نباشد. شاید گاهی باید جاده‌ای طولانی‌تر را انتخاب کرد؛ فقط به خاطر یک پیچ زیبا، یک تونل، یک جاده‌ی خلوت یا صدای موتور هنگام پایین آوردن دنده. استون مارتین ونتیج درباره‌ی کارایی محض نیست؛ درباره‌ی احساس است. شاید خودروهای دیگری وجود داشته باشند که سریع‌تر باشند، تکنولوژی بیشتری داشته باشند یا در پیست زمان بهتری ثبت کنند. اما ونتیج تلاش نمی‌کند در همه‌چیز بهترین باشد. او می‌خواهد در یک چیز خاص باشد: به‌یادماندنی بودن. وقتی در مقابل چنین خودرویی می‌ایستی، متوجه می‌شوی که مهندسی همیشه فقط علم نیست. مهندسی، وقتی با هنر ترکیب شود، می‌تواند احساس ایجاد کند. یک قطعه فلز می‌تواند شخصیت داشته باشد. یک موتور می‌تواند موسیقی بسازد. یک فرمان می‌تواند میان انسان و ماشین گفتگو ایجاد کند. ونتیج V8 دقیقاً همین گفتگوست؛ گفتگویی میان گذشته و آینده، میان قدرت و ظرافت، میان تکنولوژی و احساس. #Pt4
34
5
+6
No text...
32
6
Voice message
37
7
No text...
37
8
No text...
111
9
No text...
1
10
#𝒆𝒅𝒊𝒕𝒔
#𝒆𝒅𝒊𝒕𝒔
101
11
+3
#aggressive |DRAGO-PK| ▶
105
12
𝑷𝒊𝒆𝒄𝒆
92
13
#𝒑𝒊𝒏𝒔
#𝒑𝒊𝒏𝒔
93
14
+3
#Hardstyle |DRAGO-PK| ▶
99
15
𝑷𝒊𝒆𝒄𝒆
85
16
#𝒑𝒊𝒏𝒔
#𝒑𝒊𝒏𝒔
81
17
My own edit of 997 : #Teepr
79
18
#Descriptive_of_MyDreamCars [بهترین نسلی که ناین ایلون داشته !!] از دید طرفدار های این شیطان اشتودگاردی چه معیار هایی یه ۹۱۱ کامل میکنه ؟! برای خیلی ها این مدل تجربه خالص رانندگی در بیشترین حالت معنی میده و تجربه روندنش تو ماشین دیگه ای دیده نمیشه، هر نسل ۹۱۱ باید هویت و شخصیت خودش رو داشته باشه از فرم چراغ و گلگیر گرفته تا کابین خودرو ، اینکه صفحه دور موتور آنالوگ باشه یا اینکه ماشین چقدر سیستم کمک کننده به راننده داره؛ اونا دوست ندارن ماشین کنترل شون کنه علاقه دارن که فرمون بیشترین حس رو‌ از مسیر انتقال بده بهشون و ماشین خیلی سریع به ورودی های راننده واکنش بده ، موتور حتما باید یه شخصیت داشته باشه باید زیاد دور بگیرد نباید ناگهانی قدرت را رها کند ، روندنش چالش پذیر باشه تا حدی و نیازمند مهارت باشه ، وزن زیادی نداشته باشد و سبکی را انتقال دهد و… حالا ایا 997 شایسته این هست که جزو ۳ تا نسل برتر ۹۱۱ باشد؟ این نسل دقیقا حد وسط بین دنیای جدید و قدیم هست از نظر من ، اونقدری خام و آنالوگ نیست و اونقدری هم آغشته به تکنولوژی های دیجیتالی نشده ، برعکس ۹۹۱ و ۹۹۲ این نسل آخرین نسلی بود که هنوز عرض و پهنای کمتری داشت نسبت به یه سدان اسپورت و جسه عظیمی نداشت و موتور تنفس طبیعی که تو ۹۹۷ توسعه داده شده بود محبوب بود بشدت. *بهترین لاین آپ موجود* چهار مدل و چهار فلسفه متفاوت : بهترین گزینه برای اینکه اون روح واقعی ۹۱۱ درک کنی مدل Carrera S هستش ، موتور ۳.۸ لیتری تنفس طبیعی ، بدنه ی کوچیک و جمع جور ، تو کررا نیاز نیست مشغول این باشی که حجم زیادی از قدرت رو کنترل کنی و بیشتر درگیر خود رانندگی میشی ، و بین باقی تیپ ها برای استفاده روزمره راحت تره ، اونقدری هیجان انگیزه که لذت ببری ازش و اونقدری قدرت نداره که بترسی از رها کردن تمام نیروش ، تعادل ، سبکی ، هیجان تو این مدل خلاصه میشه ، ظاهرش در این سادگی جوریه که سیر نمیشی خبری از باله های سنتی بزرگ و بامپر های کشیده و سوراخ دار نیست و فقط فرم خالص ۹۱۱ سنتی. توی Carrera S تو باید برا رسیدن به سرعت نهایی تلاش میکردی و اما در Turbo S قدرت زیادی نصیبت میشه که بتونی بدون زحمت خاصی سرعت بگیری و با مهندسی دقیقش حفظش کنی ، این نسخه ۵۳۰ اسب بخار و ۷۰۰ نیوتن متر گشتاور دارد و با جعبه دنده PDK و سیستم چهارچرخ محرک و با تکنولوژی VTG لگ توربو به حداقل می‌رسد و نتیجه می‌شود یه شتاب ۳.۳ ثانیه ای !!! در مقایسه با GTRS این ماشین خوی ‌وحشی گری ندارد و تمرکز رو‌ این دارد که سریع باشد تا حد ممکن با تمام سیستم های کمکی و مهندسی دقیقش ، در این نسل دیگر نمیشد به توربو اس گفت “ widow maker “ چون ماشین در بیشترین سرعت هم قابل کنترل و پایدار بود. حالا اگه راننده بخواهد بدون اون سیستم یه قدرت قابل کنترل و طبیعی داشته باشد چی ؟! حالا GT3RS وارد می‌شود که راننده رو به ریسر حرفه ای تبدیل کند ، GT3RS دو نسخه داشت در ۹۹۷ با ۳.۸ لیتر تنفس طبیعی ۴۶۰ اسب بخار ارائه می‌کرد ولی در ۹۹۷.۱ برای ۶۰۰ دستگاه موتور ۴ لیتری با ۵۰۰ اسب بخار ساختن. در کابین با روکش های جیری و نخ های هم رنگ با بدنه و رولبار رنگی شما کاملا حس نشستن تو یه ماشین مسابقه رو پیدا میکنین و باید موقع روندنش سعی کنین عملکردش رو استخراج کنین و صدای اون فلت ۶ سیلندر رو در بیارین !! شاید زنده ترین مدل همین باشد. حالا میرسیم به جایی که دیگر محدودیتی لحاظ نمی‌شود؛ قوی ترین و وحشی ترین نسخه GT2RS است ، با ۶۲۰ اسب بخاطر زمان تاریخی ۷.۱۸ رو در نوردشایلف آلمان ثبت کرد !! این ماشین حتی قدرتی بیشتر از توربو اس دارد ولی برای استفادش عقب نشینی نمیکند ، خروجی های اگزوز بزرگ در عقب ماشین و بالی بزرگ تر از GT3RS و سبکی Carrera باعث شده یه پکیج کامل باشه ، این گزینه هست که باید توش برا بقا رانندگی کنی و آرامش رو فدا کنی عملا . #Pt3
78
19
#Descriptive_of_MyDreamCars [بهترین نسلی که ناین ایلون داشته !!] از دید طرفدار های این شیطان اشتودگاردی چه معیار هایی یه ۹۱۱ کامل میکنه ؟! برای خیلی ها این مدل تجربه خالص رانندگی در بیشترین حالت معنی میده و تجربه روندنش تو ماشین دیگه ای دیده نمیشه، هر نسل ۹۱۱ باید هویت و شخصیت خودش رو داشته باشه از فرم چراغ و گلگیر گرفته تا کابین خودرو ، اینکه صفحه دور موتور آنالوگ باشه یا اینکه ماشین چقدر سیستم کمک کننده به راننده داره؛ اونا دوست ندارن ماشین کنترل شون کنه علاقه دارن که فرمون بیشترین حس رو‌ از مسیر انتقال بده بهشون و ماشین خیلی سریع به ورودی های راننده واکنش بده ، موتور حتما باید یه شخصیت داشته باشه باید زیاد دور بگیرد نباید ناگهانی قدرت را رها کند ، روندنش چالش پذیر باشه تا حدی و نیازمند مهارت باشه ، وزن زیادی نداشته باشد و سبکی را انتقال دهد و… حالا ایا 997 شایسته این هست که جزو ۳ تا نسل برتر ۹۱۱ باشد؟ این نسل دقیقا حد وسط بین دنیای جدید و قدیم هست از نظر من ، اونقدری خام و آنالوگ نیست و اونقدری هم آغشته به تکنولوژی های دیجیتالی نشده ، برعکس ۹۹۱ و ۹۹۲ این نسل آخرین نسلی بود که هنوز عرض و پهنای کمتری داشت نسبت به یه سدان اسپورت و جسه عظیمی نداشت و موتور تنفس طبیعی که تو ۹۹۷ توسعه داده شده بود محبوب بود بشدت. *بهترین لاین آپ موجود* چهار مدل و چهار فلسفه متفاوت : بهترین گزینه برای اینکه اون روح واقعی ۹۱۱ درک کنی مدل Carrera S هستش ، موتور ۳.۸ لیتری تنفس طبیعی ، بدنه ی کوچیک و جمع جور ، تو کررا نیاز نیست مشغول این باشی که حجم زیادی از قدرت رو کنترل کنی و بیشتر درگیر خود رانندگی میشی ، و بین باقی تیپ ها برای استفاده روزمره راحت تره ، اونقدری هیجان انگیزه که لذت ببری ازش و اونقدری قدرت نداره که بترسی از رها کردن تمام نیروش ، تعادل ، سبکی ، هیجان تو این مدل خلاصه میشه ، ظاهرش در این سادگی جوریه که سیر نمیشی خبری از باله های سنتی بزرگ و بامپر های کشیده و سوراخ دار نیست و فقط فرم خالص ۹۱۱ سنتی. توی Carrera S تو باید برا رسیدن به سرعت نهایی تلاش میکردی و اما در Turbo S قدرت زیادی نصیبت میشه که بتونی بدون زحمت خاصی سرعت بگیری و با مهندسی دقیقش حفظش کنی ، این نسخه ۵۳۰ اسب بخار و ۷۰۰ نیوتن متر گشتاور دارد و با جعبه دنده PDK و سیستم چهارچرخ محرک و با تکنولوژی VTG لگ توربو به حداقل می‌رسد و نتیجه می‌شود یه شتاب ۳.۳ ثانیه ای !!! در مقایسه با GTRS این ماشین خوی ‌وحشی گری ندارد و تمرکز رو‌ این دارد که سریع باشد تا حد ممکن با تمام سیستم های کمکی و مهندسی دقیقش ، در این نسل دیگر نمیشد به توربو اس گفت “ widow maker “ چون ماشین در بیشترین سرعت هم قابل کنترل و پایدار بود. حالا اگه راننده بخواهد بدون اون سیستم یه قدرت قابل کنترل و طبیعی داشته باشد چی ؟! حالا GT3RS وارد می‌شود که راننده رو به ریسر حرفه ای تبدیل کند ، GT3RS دو نسخه داشت در ۹۹۷ با ۳.۸ لیتر تنفس طبیعی ۴۶۰ اسب بخار ارائه می‌کرد ولی در ۹۹۷.۱ برای ۶۰۰ دستگاه موتور ۴ لیتری با ۵۰۰ اسب بخار ساختن. در کابین با روکش های جیری و نخ های هم رنگ با بدنه و رولبار رنگی شما کاملا حس نشستن تو یه ماشین مسابقه رو پیدا میکنین و باید موقع روندنش سعی کنین عملکردش رو استخراج کنین و صدای اون فلت ۶ سیلندر رو در بیارین !! شاید زنده ترین مدل همین باشد. حالا میرسیم به جایی که دیگر محدودیتی لحاظ نمی‌شود؛ قوی ترین و وحشی ترین نسخه GT2RS است ، با ۶۲۰ اسب بخاطر زمان تاریخی ۷.۱۸ رو در نوردشایلف آلمان ثبت کرد !! این ماشین حتی قدرتی بیشتر از توربو اس دارد ولی برای استفادش عقب نشینی نمیکند ، خروجی های اگزوز بزرگ در عقب ماشین و بالی بزرگ تر از GT3RS و سبکی Carrera باعث شده یه پکیج کامل باشه ، این گزینه هست که باید توش برا بقا رانندگی کنی و آرامش رو فدا کنی عملا . #Pt3
1
20
+2
No text...
68