فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

نمی‌دونم چرا انقدر به نمرهٔ فیلم‌ها اهمیت داده می‌شه و صرفاً بر اساس بالا و پایین بودن نمره‌ای که بقیه بهش دادن، تصمیم به دیدن و ندیدنش گرفته می‌شه. مگه این «بقیه» همونایی نیستن که حتی آدم‌های زندگی خودشون رو هم بلد نیستن انتخاب کنن؟ مگه همونایی نیستن که به دلقک‌های سیاسی رأی می‌دن؟ انقدر مهمه که اینا چی فکر می‌کنن؟ چرا باید بهشون اجازه بدی تا تعیین کنن که چی ارزش دیدن داره و چی نه. فیلمتو ببین. تجربه و سلیقهٔ خودت رو بساز.

People been exhausting my patience lately.

«اگه بترسی، احتمالاتی رو بیدار می‌کنی که قبل از ترس‌ت محال بودن.»

پیش به سوی کنکور تجربی🤡

خیلی وقته که خودم رو بابت اشتباهاتم ملامت می‌کنم. به خودم اجازه ندادم فراموش کنم و همین، باعث شد اشتباه پشت اشتباه بیاد و خودم رو توی این چرخه‌ی مریض گیر انداختم. شاید کاملاً تقصیر من بود. شایدم یه قسمتیش از دستم خارج بود. مطمئن نیستم. اما یه چیز رو خوب می‌دونم: این راه زندگی نیست. باید درستش کنم. می‌دونم که احتمالاً براش آماده نیستم؛ اما همین الانشم بیش از حد واسه "زمان درست" صبر کرده‌م.

https://www.instagram.com/reel/DG8MpWWNIQK/?igsh=aTJ6MWVoZzNpM2pp 📥 @topsaverbot

If dreams are safe, then... well, they're not really dreams, are they? They're plans. 🎥Ed

اینکه مجبورم با یه سری چیزها کنار بیام که هیچ‌وقت برای پذیرششون آماده نبودم؛ اینکه باید با دردهایی زندگی کنم که هیچ راه فراری ازشون ندارم و با حقیقت‌های تلخ روبه‌رو بشم که هیچ وقت فکر نمی‌کردم روزی بخشی از زندگیم بشن، آزارم می‌ده.

کنکور این هفته واقعاً به چپمه.

خاله‌م استوری گذاشته "به جای اینکه روز دختر رو تبریک بگین، به دختراتون آشپزی یاد بدین تا پسرامون گرسنه نمونن." الان من چی بگم آخه به این حجم از حماقت؟

بعضی وقتا به طرز نگران‌کننده‌ای زیادی با خودم حال می‌کنم.

بزرگ‌تر میشی و یاد می‌گیری که تو زندگی چیزهای زیادی ناامیدت می‌کنن. دوستان نزدیکت غریبه می‌شن، والدینت بال‌های پروازت رو می‌چینن و وطنت برای تحمیل رنج به تو، از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنه. غم‌انگیزه.

یه نما از من اگه دقیقاً همونطور که می‌خواستم مکالمه می‌کردم: https://youtu.be/2n6KBFHupQY?si=D-Oc1hD24cjkf0RU

نجات‌دهنده تمام کرد. انا لله و انا الیه راجعون.

من فقط خونه‌ی مستقل نمیخوام، من زندگیِ مستقل میخوام. درمورد کوچیک ترین چیزی به کسی جوابی پس ندادن رو میخوام. آزادی در انتخاب ارتباطات و رفتارم. حق انتخاب اینکه الان میخوام کجا باشم و چیکار کنم. من نگران حرفی فکری نگاهی نبودن رو میخوام. من نمیخوام آزادیم تو مقیاس اتاقم اونم با کلی تبصره و ماده خلاصه بشه.