en
Feedback
شورای ارتقاء شهر و شهرسازی

شورای ارتقاء شهر و شهرسازی

Open in Telegram

ارتباط با ادمین @mghm81

Show more
400
Subscribers
No data24 hours
+27 days
+1330 days
Posts Archive
🔺از پارک گزی تا پارک قیطریه ماجرای پارک قیطریه از یک منظر شباهت هایی با داستان پارک گزی استانبول در سال 2013 دارد. آن سال و رخداد معروفش، لحظەای تاریخی در تاریخ "جمهوری 25 سالەی اردوغان" به شمار می رود. عزم دولت برای ایجاد یک مرکز خرید در پارک کوچک گزی در میدان تقسیم، به مثابەی از پرده بیرون افتادن ازدواج اقتدارگرایی و نئولیبرالیسم اهمیتی نمادین دارد. دهەی اول حکمرانی حزب عدالت و توسعه حاکی از تلفیق تحسین برانگیز اسلام و لیبرالیسم بود که سوگمندانه  در ایستگاه " گزی" متوقف ماند. پیوند اقتدارگرایی و سرمایه داری یا به بیان بهتر با سرمایەداری رفاقتی و نئولیبرالیسم تحریف شده، دستور کار نظام های اقتدارگرای امروز است. در الگوهای جدید اقتدارگرایی، ایدئولوژی به اندازەی گذشته، محور نیست و اقتصاد سیاسی نقش مهم تری بازی می کند. البته در مرام سیاسی جبهەی پایداری و شبکەهای سیاسی و مالی مرتبط با آن، حضور " امر دینی " کماکان پررنگ و جدی است. دین ورزی در معنایی علیحده، جای دین داری سنتی و ایمان قلبی و متشرعاته را گرفته است. دین ورزی به معنای کالایی شدن امر دینی و معنویت است. وضعیتی است که در آن معنوی ترین ساحت های هویت فردی و اجتماعی تن به منطق مبادله و سود و زیان مادی داده و مومنان به مصرف کنندگان کالای دینی تبدیل می شوند. مردم به مسجد نمی روند، مسجد را مصرف می کنند! نماز نمی خوانند، کالای فرهنگی نماز را مصرف می کنند! بر این مبنا میزان تدین و تشرع مردم ربطی با سرانەی مسجد ندارد. مکان های دینی کالاهای فرهنگی اند که بر اساس ایدەی تبدیل انواع سرمایە بە یکدیگر می توانند قابلیت سودآوری و کارکردهای متنوع و بعضا بی ارتباط با اصل دین داری داشته باشند. منطق مذکور همان منطق نئو لیبرالیسم و سرمایەداری لگام گسیختە است کە با پیش فرض سود و زیان، هر کالایی از خدمات عمومی تا امور معنوی را به منطق بازار می سپارد. اگر گزارش یاشار سلطانی دربارەی پشت پردەی ماجرای مسجد پارک قیطریه دقیق باشد، به روشنی موید مدعای پیشگفته است. " برخورد مومنانه در ماجرای آیت الله صدیقی " که تیتر اصلی روزنامەی ارگان شهرداری تهران بود، برملا کنندەی سویەهای فکری این جریانات تندرو سیاسی است. تفکری که پیوندی تنگاتنگ با نظم اقتصادی جاری دارد. به قولی اقتدارگرایان امروز می خواهند مانند استالین حکومت کنند، اما مانند رومن آبراموویچ زندگی کنند! آبراموویچ الیگارش ثروتمند و متحد پوتین و مالک پیشین باشگاه چلسی است. جنبەی دوم ماجرا، ضرورت تسخیر فضاهای عمومی است. ارادەی معطوف به قدرت در رقابتی بردوام با مردم بر سر کنترل خیابان ها و مشاعات مشترک میان دولت و ملت قرار دارد. شمال تهران از حیث ناهمگونی فرهنگی با هنجارهای رسمی، همواره ابژەای انقیاد ناپذیر بوده است. به گفتەی برنارد هوکارد تهران شناس برجستەی فرانسوی، رژیم پهلوی پایتخت را بر اساس محور شمالی - جنوبی آن پیکره بندی کرد: شمال دارا و  تجدد گرا در برابر جنوب ندار و سنت گرا. توسعەی شهر به سمت کوهپایەهای خنک دامنەی جنوبی البرز و پر کردن فضاهای میانی مانند تپەهای بایر عباس آباد با پروژەی آرمانی " شهستان پهلوی " تخیل شهرسازی عصر پهلوی را انباشته بود. انقلاب اما در محور غربی - شرقی شهر در امتداد میدان امام حسین تا آزادی پا گرفت و کمر "شهر پهلوی" را از وسط دو نیم کرد. این رخداد باعث شد دستکم در برهەای، بازپیکرەبندی شهر بر اساس محور افقی و الگوی شهر انقلابی و ام القری در دستور کار قرار گیرد. این پندار اما دولت مستعجل بود و درست مانند خود ایدئولوژی به زودی کشش و برانگیزش خود را از کف داد. توسعەی شهر با روشن شدن مجدد موتور خرید و فروش املاک و مستغلات به محور عمودی بازگشت. با این تفاوت که این بار فساد غیر قابل قیاس با گذشته از تمام مرزهای قانونی و الزامات شهرنشینی و قواعد زیست محیطی عبور و چیزی از " باغ شهر " شمال باقی نماند. از حیث اقتصاد سیاسی، تهران امروز نه زیست بوم انقلابی و نه ام القری جهان اسلام، بلکه مرکز  بساز بفروش ها و برج سازان است. همان رفقای اقتصادی مردان سیاسی که ازدواج مصلحتی شان نمودی از پیوند سرمایه داری و اقتدار گرایی است. از این منظر ایجاد اماکن مذهبی در پارک ها و اماکن نمادین، تنها به کار پوشاندن این اقتصاد سقیم با تن پوشی نازک از جنس ایدئولوژی می آید. در حالی که نیاز پایتختی که از خفقان دود و ترافیک به تنگ آمده و هر روز بیش از دیروز غیر قابل اصلاح می شود، دولت های محلی است که شهروندان به شیوەای مستقیم تر و دمکراتیک تر بر سر سرنوشت خود هم فکری و تصمیم گیری نمایند. #صلاح_الدین_خدیو @sharname1

به بهانه روز هنرهاى نمايشى سكانسى ديدنى از مرحوم خسرو شكيبايى : " اصلاً كى گفته هدف ساختنه ؟! " #شهرسازى 🆔C_D_U_D

👑🎆🎆🎆🎆👑

یا مقلبَ القلوب، حالِ خوب را نصیب کن. سختی و بلا و آفت از زمین و آسمان و مُلک و مملکت به دور دار. جانِ خسته را امید باش. این
یا مقلبَ القلوب، حالِ خوب را نصیب کن. سختی و بلا و آفت از زمین و آسمان و مُلک و مملکت به دور دار. جانِ خسته را امید باش. این گذارِ عمر را بهار کن. بهارتان مدام 🆔@C_D_U_D

سوژه جمعى و شهر

💠امشب ساعت ٢٠ در كلاب هاوس شورا با هم در رابطه با : مفهوم سوژه و ابژه - عامليت و ساختار -نحوه تغيير وضعيت توسط سوژه گفتگو خو
💠امشب ساعت ٢٠ در كلاب هاوس شورا با هم در رابطه با : مفهوم سوژه و ابژه - عامليت و ساختار -نحوه تغيير وضعيت توسط سوژه گفتگو خواهيم كرد . 📌 لینک حضور در نشست : https://www.clubhouse.com/invite/O47iLGbyn0dkdl6aYdpB3XvbrkZBIWbkrq:K7AhBEnL0bea_DqFPFsM5ZyZ7IuRMXSVQVif4ZPLse0 🆔@C_D_U_D

Repost from شرق
🔺چالش حفاظت از میراث تاریخی تهران 🔹ما به قولی یکی از کهن‌ترین تمدن بشری را داریم و دست‌کم جزء پنج کشور اول جهان هستیم که بی
🔺چالش حفاظت از میراث تاریخی تهران 🔹ما به قولی یکی از کهن‌ترین تمدن بشری را داریم و دست‌کم جزء پنج کشور اول جهان هستیم که بیشترین تعداد میراث ملموس و ناملموس و طبیعی را در شهر و روستا دارند؛ اما باید اعتراف کنیم که از وجود و چونی و چرایی این میراث بی‌خبریم و ارزش آن را نمی‌شناسیم؛ و هنوز نمی‌دانیم با آن چه کنیم. این نقصان به امروز و دیروز محدود نمی‌شود و این میراث نیز تنها تخت جمشید و زیگورات چغازنبیل و کاخ‌های ساسانی و مساجد سلجوقی و صفوی نیست. میراث ما شامل تمام بافت‌های تاریخی شهرهای‌مان که صد سال است در حال تخریب تدریجی آن هستیم، نیز می‌شود؛ اما برای ما فرق زیادی نمی‌کند. نشان به آن نشانی که علم به وجود این میراث باستان را نه فردوسی و رودکی؛ بلکه اروپاییانی به ما آموختد که در دوره قاجار به ایران آمدند و تحت عنوان شرق‌شناسی، در یورش اول بخش عمده‌ای از آن را کاویدند و بار زدند و به موزه‌های‌شان در لندن و پاریس و برلین و بعدها به نیویورک بردند. 🔻یادداشت ترانه یلدا را اینجا بخوانید: https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-923260 @sharghdaily sharghdaily.com

🔖 خلاصه بحث 🔰 عنوان : چالشهاى برنامه ريزى شهرى در حفظ و توسعه ميراث فرهنگى شهرى - جلسه سوم ♻️ برگزار كننده : شوراى ارتقاء ش
+9
🔖 خلاصه بحث 🔰 عنوان : چالشهاى برنامه ريزى شهرى در حفظ و توسعه ميراث فرهنگى شهرى - جلسه سوم ♻️ برگزار كننده : شوراى ارتقاء شهر و شهرسازى 🆔@C_D_U_D

📚#كتاب برنامه ريزى فرهنگى براى مراكز شهرى 🆔@C_D_U_D
📚#كتاب برنامه ريزى فرهنگى براى مراكز شهرى 🆔@C_D_U_D

🔸 توضيحات كارل پوپر در مورد كتاب ارزشمندش " جامعه باز و دشمنان آن " او مى گويد : دموكراسى يك آزمون بزرگ است و شكل هاى گوناگون دموكراسى را بايد در نسبت با يكديگر آزمايش كرد . 🆔@C_D_U_D

♻️ سلسله نشست های شوراى ارتقاء شهر و شهرسازى 🗓 یکشنبه ٢٧ اسفند ماه ۱۴۰۲ 🏷کلاب هاوس شورا ساعت ۲۰:۰۰ (هشت شب) 🔖 عنوان : سوژه
♻️ سلسله نشست های شوراى ارتقاء شهر و شهرسازى 🗓 یکشنبه ٢٧ اسفند ماه ۱۴۰۲ 🏷کلاب هاوس شورا ساعت ۲۰:۰۰ (هشت شب) 🔖 عنوان : سوژه جمعى و شهر (٢) 🎙مهمان : عارف اقوامى مقدم 🆔@C_D_U_D 📌 لینک حضور در نشست : https://www.clubhouse.com/invite/O47iLGbyn0dkdl6aYdpB3XvbrkZBIWbkrq:K7AhBEnL0bea_DqFPFsM5ZyZ7IuRMXSVQVif4ZPLse0 #شهرسازی #شهر #برنامه_ریزی_شهری #گفتمان_نوين #townplanning #urbanism #city #نجات_شهرها #شورا #urban_planning

ايرانيان شب سرد را به آتش مى كشند به اميد روزهاى گرم و نيك چهارشنبه سورى خجسته و نيكو 🌺🔥💥🔥🌺 🆔@C_D_U_D
ايرانيان شب سرد را به آتش مى كشند به اميد روزهاى گرم و نيك چهارشنبه سورى خجسته و نيكو 🌺🔥💥🔥🌺 🆔@C_D_U_D

🔸 فايل صوتى جلسه بيستم اسفند ١٤٠٢ 🔹 موضوع : سوژه جمعى و شهر - جلسه اول 🔹گفتگو كنندگان : ▫️عارف اقوامى مقدم ▫️ كامران دهقان آبادى ▫️ عباس شيعه ▫️ حميدرضا سنايى فر ▫️دبير پنل : مريم غلامى 🔸 برگزار كننده : شوراى ارتقاء شهر و شهرسازى 🆔@C_D_U_D

▪️اندیشه‌ورزی جزیره‌ای و مسدود شدن زایش امر نو در کشور ما اندیشه نه‌تنها به‌واسطه دیسیپلین‌های دانشگاهی تکه‌پاره شده بلکه در جزایری مجزا از گعده‌های متفکران محصور شده است. دانش‌های مجزا را نیروهایی فرض کنید که در فضای زیست ما در حرکت هستند، این نیروها هیچ مواجهه‌ای با یکدیگر ندارند و در نتیجه هیچ پلتفرمی از دانش خلق نمی‌شود که در آن سوژه‌های اندیشه یکدیگر را به چالش بکشند. حوزه دانش به ترجمه خلاصه شده است؛ معدود تألیف‌ها هم نه پیگیری و نه خوانده می‌شود. میدان ترجمه هم محدود به چند فیلسوف اروپایی و آمریکایی شده است که تنها باریکه‌ای‌ست از دانشی که در جهان تولید می‌شود. در این وضعیت است که سوژه‌های معترض خیابان هیچ ردپایی از زیست روزمره خود را در دانش نمی‌یابند. گویی فضای اندیشه آنطور سوژه‌ها را صورت‌بندی می‌کند که میل دارد و مطابق با نظام ارزش‌گذاری‌اش؛ قهرمان‌هایی که باید دائماً در خیابان مبارزه کنند. اینگونه است که خیابان همواره جلوتر از اندیشه است چرا که حوزه اندیشه دهه‌هاست از زیست روزمره جامعه جدا شده و حیات مجزای خود را ساخته است. گویی حوزه اندیشه علی‌رغم اینکه همواره دم از مردم و حامعه می‌زند تنفر بی‌سابقه‌ای نسبت به آن دارد. در این وضعیت قطع ارتباط میان اندیشه و زیست روزمره، آن نیرویی که باید ضربه آخر را در جنبشی اجتماعی به نظم مسلط وارد کند، متبلور نمی‌شود. چرا که یک بال این نیرو توان اندیشه برای تصویری انضمامی از آینده‌ ممکن بهتر است. اندیشه درخودمانده است و توان زایش ندارد. رادیکال‌ترین و به‌روزترین اندیشه‌ها ترجمه می‌شود اما شیوه کاربست آن‌ها برای فهم وضعیت اکنون و کذشته ما، هنوز به‌شدت کلاسیک است چه در علوم انسانی، چه هنر و چه حتی علوم فنی