اُمید

از شبانه‌های خیابان #همه_قدرت_به_خیابان

تراکتهای خیابان #همه_قدرت_به_خیابان

از تراکتهای شبانه خیابان #همه_قدرت_به_خیابان

خیابان- تهران #همه_قدرت_به_خیابان

خیابان- مشهد #همه_قدرت_به_خیابان

خیابان- زنجان #همه_قدرت_به_خیابان

پلاکاردهای شبانه خیابان- بابل #همه_قدرت_به_خیابان

پلاکاردهایی از خیابان- رشت #همه_قدرت_به_خیابان

يک صحنه، کنش زيبای فيل است که دو کودک را از مرگ می‌رهاند، ديگر صحنه زوزۀ صهيون- فاشيست (موشه فیگین، رهبر حزب صهیونیست زهوت اسرائيل) است که لزوم نسل کشی کودکان غزه را فراخوان می‌دهد. يکی حيوان‌اندام است و جايگاهش والاترين مرتبۀ تکامل انسانی               ديگری انسان‌اندام است و زيستگاهش قعر مانداب رذالت و ددصفتی #اسرائيل_تنها_دمکراسی_خاورمیانه (منصور حکمت)

کارگران شرکتی و پیمانکاری شرکت‌های توزیع برق در اعتراض به «سال‌ها تبعیض و تداوم سیستم پیمانکاری، تضییع حق بیمه و بی‌توجهی مسئولان» بیانیه‌ای انتشار داده و خواستار پایان دادن به ناامنی شغلی خود شدند. به گفته گارگران: ما کار کردیم و از زندگی عقب ماندیم؛ آنها از کار ما به زندگی رسیدند کارگران، ساختار پیمانکاری را ابزار واسطه‌گری و عامل اصلی محرومیت نیروی کار از منافع واقعی پروژه‌ها دانسته و در بخشی از بیانیه آورده اند: تورم بالا رفت، هزینه زندگی چند برابر شد، قدرت خرید ما کاهش یافت و دستمزد ما از زندگی جا ماند؛ در همان سال‌ها، کسانی که با هیچ وارد نظام پیمانکاری شدند، از قراردادها و ساختار موجود بهره بردند، خود را بستند و به ثروت رسیدند ... برای ما سال‌ها یک سؤال باقی ماند: چرا باید از ارزش کاری که خودمان انجام دادیم، سهمی از فیلتر پیمانکاری عبور می‌کرد و ما نمی‌دانستیم دقیقاً چرا؟ در کنار پیمانکاران تأمین نیرو، پیمانکاران مقاطع کار اجرای پروژه‌های شرکت توزیع نیز حضور داشتند؛ پروژه‌های بزرگ با قراردادهای بزرگ و سودهای قابل توجه، در حالی که نیرویی که در میدان کار ایستاده بود، همچنان با دغدغه معیشت، حقوق و آینده دست‌وپنجه نرم می‌کرد. ما نمیگوییم هر پیمانکاری متخلف بوده است. متخلف دسته‌ای بودند که کدخدا را دیدند و … سخن ما درباره نظامی است که در نبود شفافیت و نظارت مؤثر، امکان مقدم شدن منفعت پیمانکار بر حق کارگر را فراهم کرد. آنان تداوم نظام پیمانکاری، نبود شفافیت و ضعف نظارت را علت اصلی وضعیت معیشتی بحرانی خود دانسته و تمام عوامل مؤثر در شکل‌گیری این شرایط را مسئول خواندند. تضییع حق بیمه و تهدید امنیت دوران بازنشستگی یکی از محورهای اصلی اعتراض در این بیانیه، وضعیت آشفته پرداخت حق بیمه از سوی شرکت‌های پیمانکاری است. کارگران تأکید کردند که نپرداختن یا واریز ناقص حق بیمه، علاوه بر تضییع صریح حق قانونی نیروی کار، آینده شغلی و امنیت دوران بازنشستگی آنان را با مخاطره جدی مواجه ساخته است. در این بیانیه آمده است: تلخ‌تر از همه، آنچه در سال‌های گذشته بر سر حق بیمه ما آمد بود. حق بیمه‌ای که باید برای آینده ما پرداخت می‌شد، در مواردی پرداخت نشد یا ناقص پرداخت شد تا پول بیشتری نزد پیمانکار باقی بماند و منفعت بیشتری نصیب او شود. اما آن پول برای ما فقط یک رقم نبود. آن پول، بخشی از آینده و آسایش سال‌های بازنشستگی ما بود. سال‌هایی از سابقه و پشتوانه‌ای که باید برای ما ساخته می‌شد، در اثر تضییع حق بیمه آسیب دید و امنیت آینده ما را کاهش داد. پیمانکار منفعت خود را برد، اما بهای آن را کارگر با آینده خود پرداخت. ما حقوقمان را نیز فراموش نکرده‌ایم؛ حقوقی که در برابر ساعت‌ها کار، تخصص، مسئولیت و زحمتی که کشیدیم باید به ما می‌رسید، اما سال‌ها در ساختار پیمانکاری، میان کارگر و کارفرما، مبالغ و منافعی قرار گرفت که سهم واقعی کارگر را کوچک‌تر کرد. مسئولیت دولت، مجلس و مدیران در بلاتکلیفی نیروی کار در این بیانیه تصریح شده است که مسئولیت این وضعیت تنها بر عهده پیمانکاران نیست. دولت‌ها، وزرا، نمایندگان مجلس و مدیرانی که در تمام این سال‌ها وعده ساماندهی استخدام، اجرای عدالت، تامین امنیت شغلی و رفع تبعیض را داده‌اند، باید در قبال وعده‌های عمل‌نشده، ترک فعل‌ها و ناکارآمدی در نظارت پاسخگو باشند. در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: اما مسئولیت فقط متوجه پیمانکار نیست. دولت‌هایی آمدند و رفتند. وزیرانی آمدند و وعده اصلاح دادند و رفتند. نمایندگانی آمدند، صدای کارگران را شنیدند، وعده دادند و رفتند. مدیرانی آمدند، از ساماندهی، عدالت، امنیت شغلی و پایان تبعیض گفتند و رفتند. اما آنچه برای ما ماند، همان قراردادها بود، همان واسطه‌ها، همان تبعیض‌ها و همان سال‌هایی که یکی پس از دیگری از زندگی‌مان کم شد. وعده‌ها، زمانی که به قانون، اجرا و نتیجه تبدیل نشوند، برای کارگری که هر ماه باید هزینه زندگی خانوادهاش را تأمین کند، چیزی جز فرسایش امید نیست. در تمام این سال‌ها، با وعده و وعید برای بقای بی‌دردسر نظام پیمانکاری زمان خریدند و ما را با امیدی که هر بار به آینده حواله داده شد، مشغول نگه داشتند؛ در حالی که رؤیاهای ما آرام‌آرام فرسوده شد و زندگی‌مان از کنارمان گذشت. کارگران در پایان بیانیه اعلام کردند: «اگر سال‌ها سکوت کردیم، تنها برای حفظ شغل و تامین معاش خانواده بود و این سکوت هرگز به معنای رضایت نیست.» آنان خاطرنشان کردند که حقوق تضییع‌شده، سال‌های ازدست‌رفته و آسیب‌های واردشده به امنیت خانواده‌های خود را هرگز فراموش نخواهند کرد. حذف سیستم پیمانکاری مطالبه همه کارگران است! https://t.me/sandughetesabkar

کارگران شرکتی و پیمانکاری شرکت‌های توزیع برق در اعتراض به «سال‌ها تبعیض و تداوم سیستم پیمانکاری، تضییع حق بیمه و بی‌توجهی مسئولان» بیانیه‌ای انتشار داده و خواستار پایان دادن به ناامنی شغلی خود شدند. https://t.me/sandughetesabkar

کارگران شرکتی و پیمانکاری شرکت‌های توزیع برق در اعتراض به «سال‌ها تبعیض و تداوم سیستم پیمانکاری، تضییع حق بیمه و بی‌توجهی مسئولان» بیانیه‌ای انتشار داده و خواستار پایان دادن به ناامنی شغلی خود شدند. به گفته گارگران: ما کار کردیم و از زندگی عقب ماندیم؛ آنها از کار ما به زندگی رسیدند کارگران، ساختار پیمانکاری را ابزار واسطه‌گری و عامل اصلی محرومیت نیروی کار از منافع واقعی پروژه‌ها دانسته و در بخشی از بیانیه آورده اند: تورم بالا رفت، هزینه زندگی چند برابر شد، قدرت خرید ما کاهش یافت و دستمزد ما از زندگی جا ماند؛ در همان سال‌ها، کسانی که با هیچ وارد نظام پیمانکاری شدند، از قراردادها و ساختار موجود بهره بردند، خود را بستند و به ثروت رسیدند ... برای ما سال‌ها یک سؤال باقی ماند: چرا باید از ارزش کاری که خودمان انجام دادیم، سهمی از فیلتر پیمانکاری عبور می‌کرد و ما نمی‌دانستیم دقیقاً چرا؟ در کنار پیمانکاران تأمین نیرو، پیمانکاران مقاطع کار اجرای پروژه‌های شرکت توزیع نیز حضور داشتند؛ پروژه‌های بزرگ با قراردادهای بزرگ و سودهای قابل توجه، در حالی که نیرویی که در میدان کار ایستاده بود، همچنان با دغدغه معیشت، حقوق و آینده دست‌وپنجه نرم می‌کرد. ما نمیگوییم هر پیمانکاری متخلف بوده است. متخلف دسته‌ای بودند که کدخدا را دیدند و … سخن ما درباره نظامی است که در نبود شفافیت و نظارت مؤثر، امکان مقدم شدن منفعت پیمانکار بر حق کارگر را فراهم کرد. آنان تداوم نظام پیمانکاری، نبود شفافیت و ضعف نظارت را علت اصلی وضعیت معیشتی بحرانی خود دانسته و تمام عوامل مؤثر در شکل‌گیری این شرایط را مسئول خواندند. تضییع حق بیمه و تهدید امنیت دوران بازنشستگی یکی از محورهای اصلی اعتراض در این بیانیه، وضعیت آشفته پرداخت حق بیمه از سوی شرکت‌های پیمانکاری است. کارگران تأکید کردند که نپرداختن یا واریز ناقص حق بیمه، علاوه بر تضییع صریح حق قانونی نیروی کار، آینده شغلی و امنیت دوران بازنشستگی آنان را با مخاطره جدی مواجه ساخته است. در این بیانیه آمده است: تلخ‌تر از همه، آنچه در سال‌های گذشته بر سر حق بیمه ما آمد بود. حق بیمه‌ای که باید برای آینده ما پرداخت می‌شد، در مواردی پرداخت نشد یا ناقص پرداخت شد تا پول بیشتری نزد پیمانکار باقی بماند و منفعت بیشتری نصیب او شود. اما آن پول برای ما فقط یک رقم نبود. آن پول، بخشی از آینده و آسایش سال‌های بازنشستگی ما بود. سال‌هایی از سابقه و پشتوانه‌ای که باید برای ما ساخته می‌شد، در اثر تضییع حق بیمه آسیب دید و امنیت آینده ما را کاهش داد. پیمانکار منفعت خود را برد، اما بهای آن را کارگر با آینده خود پرداخت. ما حقوقمان را نیز فراموش نکرده‌ایم؛ حقوقی که در برابر ساعت‌ها کار، تخصص، مسئولیت و زحمتی که کشیدیم باید به ما می‌رسید، اما سال‌ها در ساختار پیمانکاری، میان کارگر و کارفرما، مبالغ و منافعی قرار گرفت که سهم واقعی کارگر را کوچک‌تر کرد. مسئولیت دولت، مجلس و مدیران در بلاتکلیفی نیروی کار در این بیانیه تصریح شده است که مسئولیت این وضعیت تنها بر عهده پیمانکاران نیست. دولت‌ها، وزرا، نمایندگان مجلس و مدیرانی که در تمام این سال‌ها وعده ساماندهی استخدام، اجرای عدالت، تامین امنیت شغلی و رفع تبعیض را داده‌اند، باید در قبال وعده‌های عمل‌نشده، ترک فعل‌ها و ناکارآمدی در نظارت پاسخگو باشند. در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: اما مسئولیت فقط متوجه پیمانکار نیست. دولت‌هایی آمدند و رفتند. وزیرانی آمدند و وعده اصلاح دادند و رفتند. نمایندگانی آمدند، صدای کارگران را شنیدند، وعده دادند و رفتند. مدیرانی آمدند، از ساماندهی، عدالت، امنیت شغلی و پایان تبعیض گفتند و رفتند. اما آنچه برای ما ماند، همان قراردادها بود، همان واسطه‌ها، همان تبعیض‌ها و همان سال‌هایی که یکی پس از دیگری از زندگی‌مان کم شد. وعده‌ها، زمانی که به قانون، اجرا و نتیجه تبدیل نشوند، برای کارگری که هر ماه باید هزینه زندگی خانوادهاش را تأمین کند، چیزی جز فرسایش امید نیست. در تمام این سال‌ها، با وعده و وعید برای بقای بی‌دردسر نظام پیمانکاری زمان خریدند و ما را با امیدی که هر بار به آینده حواله داده شد، مشغول نگه داشتند؛ در حالی که رؤیاهای ما آرام‌آرام فرسوده شد و زندگی‌مان از کنارمان گذشت. کارگران در پایان بیانیه اعلام کردند: «اگر سال‌ها سکوت کردیم، تنها برای حفظ شغل و تامین معاش خانواده بود و این سکوت هرگز به معنای رضایت نیست.» آنان خاطرنشان کردند که حقوق تضییع‌شده، سال‌های ازدست‌رفته و آسیب‌های واردشده به امنیت خانواده‌های خود را هرگز فراموش نخواهند کرد. حذف سیستم پیمانکاری مطالبه همه کارگران است! https://t.me/sandughetesabkar

کارگران شرکتی و پیمانکاری شرکت‌های توزیع برق در اعتراض به «سال‌ها تبعیض و تداوم سیستم پیمانکاری، تضییع حق بیمه و بی‌توجهی مسئولان» بیانیه‌ای انتشار داده و خواستار پایان دادن به ناامنی شغلی خود شدند. https://t.me/sandughetesabkar

جمعی از پرستاران بیمارستان‌ها در سنندج روز یکشنبه ۱۵ شهریور در اعتراض به مشکلات صنفی و معیشتی خود مقابل استانداری تجمع کردند.

در خانه اپرای اسلو، فعالان بادبادک‌هایی را برای فلسطین به پرواز درآوردند؛ اقدامی جهانی در همبستگی با کودکان غزه که ارتش اسرائیل پرواز دادن بادبادک را برایشان ممنوع کرده است. #تنها_دمکراسی_خاورمیانه (منصور حکمت)

معترضان در لیورپول در حمایت از فلسطین به خیابان‌ها آمدند و خواستار پایان نسل‌کشیِ جاریِ اسرائیل در غزه و برقراری عدالت برای مردم فلسطین شدند. #تنها_دمکراسی_خاورمیانه (منصور حکمت)