💛نون برنجی💛

صداهای انفجار، حرف جنگ و احساس ناامنی: والدین چطور از امنیت روانی فرزندشان محافظت کنند؟ ۱. از کلمات ترسناک استفاده نکنید از به‌کار بردن کلماتی مثل جنگ، انفجار، بمب، حمله، مرگ، کشتن در حضور کودک خودداری کنید. به‌جای آن، آرام و بدون اغراق بگویید: «این صداها یعنی ما باید بریم یک جای امن، از خودمون مراقبت کنیم و منتظر بمونیم شرایط آرام بشه.» ۲. روی هیجانات خودتان تمرکز کنید سیستم عصبی کودک، از بدن و هیجان‌های شما اطلاعات می‌گیرد. اگر خودتان‌ترسیده‌اید، با صداقت آرام توضیح دهید: «صداش خیلی بلند بود و من ترسیدم. الان دارم تو رو نگاه می‌کنم و به خودم یادآوری می‌کنم که من امن هستم، تو امن هستی و باید کنار هم بمونیم.» این جمله‌ها هم صداقت دارند، هم تنظیم هیجانی به کودک منتقل می‌کنند. ۳. توضیح ساده و شفاف بدهید کودک احتیاج به تحلیل سیاسی یا توضیح پیچیده ندارد. یک جملهٔ کوتاه کافی است: «این صدای بلند کمک می‌کنه ما احساس خطر کنیم و بریم جای امن.» ۴. تمرین‌های آرام‌بخش انجام دهید وقتی به جای امن رسیدید، برای تنظیم بدن و ذهن کودک: • با صدای بلند آواز بخوانید • کودک را بغل کنید • با هم صدای زنبور یا حیوانات دیگر را دربیاورید • بادکنک باد کنید • حباب درست کنید • شمع فرضی را فوت کنید این تمرین‌ها سیستم عصبی را از حالت ترس به حالت آرامش برمی‌گردانند. ۵. به کودک مسئولیت کوچک بدهید وقتی کودک کاری برای انجام دارد، احساس قدرت بیشتری می‌کند: • «بیا کمکم کن کیفم رو جمع کنیم.» • «بیا کنارم دستمو تو دستت بگیر.» • «بیا دو تا اسباب‌بازی محبوبت رو برداریم.» این کار اضطراب را کاهش می‌دهد و حس توانمندی می‌سازد. ۶. موضوع را کوچک جلوه ندهید اگر کودک ترسیده است، نگویید: «ترس نداره» یا «چیزی نیست». به جای آن: «طبیعیه که ترس داره، منم ترسیدم. همهٔ آدم‌های شجاع می‌ترسن، اما از خودشون مراقبت می‌کنن.» با این جمله، ترس او را طبیعی‌سازی می‌کنید، بدون اینکه امنیت روانی‌اش خدشه‌دار شود.