『هِنگٰام‌شَبۡ』

❊'از لحاٰظ روحی نیاٰز داٰرم همزماٰن که شماٰل زندگی میکنم ، اصفهاٰن بگردم، تو حاٰفظیه ی شیراٰز قدم بزنم، تو مشهد برم زیاٰرت، دم ظهراٰ برم شهرداٰری رشت، عصر هاٰ تو جنگل هاٰی گلستاٰن چاٰیی بخورم غروب خورشید و از ساٰحل بوشهر تماٰشاکنم و شب تو کویر یزد ستاٰره هاٰ رو ببینم :)

❊'از لحاٰظ روحی نیاٰز داٰرم همزماٰن که شماٰل زندگی میکنم ، اصفهاٰن بگردم، تو حاٰفظیه ی شیراٰز قدم بزنم، تو مشهد برم زیاٰرت، دم ظهراٰ برم شهرداٰری رشت، عصر هاٰ تو جنگل هاٰی گلستاٰن چاٰیی بخورم، غروب خورشیدو از ساٰحل بوشهر تماٰشاکنم و شب تو کویر یزد ستاٰره هاٰ رو ببینم :)

❊'تفنگ‌هاٰی پر براٰی شلیک به مغزهاٰی پر ساٰخته شده‌اند و مغزهاٰی خاٰلی براٰی پر کردن این تفنگهاٰ! از کسی که کتاٰبخاٰنه دارد و کتاٰب‌هاٰی زیاٰدی می‌خواٰند نباٰید هراٰسید از کسی باٰید ترسید که تنهاٰ یک کتاٰب داٰرد و آن راٰ مقدس می‌پنداٰرد، ولی هرگز آن را نخواٰنده است...

❊'تفنگ‌هاٰی پر براٰی شلیک به مغزهاٰی پر ساٰخته شده‌اند و مغزهاٰی خاٰلی براٰی پر کردن این تفنگهاٰ! از کسی که کتاٰبخاٰنه دارد و کتاٰب‌هاٰی زیاٰدی می‌خواٰند نباٰید هراٰسید از کسی باٰید ترسید که تنهاٰ یک کتاٰب داٰرد و آن راٰ مقدس می‌پنداٰرد، ولی هرگز آن را نخواٰنده است...

❊'زندگی‌ام را می‌کنم و ظاٰهراً سفت و محکم ایستاٰده‌ام و بی‌ سر و صداٰ به کاٰرهاٰیم می‌رسم، اماٰ اگر کسی مراٰ در آغوش بکشد، سخت خواٰهم گریست‌:)

❊'یه‌روزایی‌نیمی‌از‌من‌پشتِ‌میزِچوبیِ‌کافه‌‌نادری، شیشه‌های‌بارون‌خورده،صدای‌جون‌دارِموسیقی، روبه‌روی‌حال‌و‌هوای‌بهاری‌شهر‌وآدماش‌نشسته، داره‌دهه‌های‌پنجاه،شصتِ‌طهران‌‌روزندگی‌میکنه !

❊'جاٰی‌دنج؛کاٰفه‌بلوط☕️

❊'تنهاٰیی مهرباٰنم کرده است، شبیه سرباٰزی که از روی برجک دید‌ه‌باٰنی براٰی تک‌تیرانداٰز آن سوی مرز دست تکاٰن می‌دهد...!

❊'شب‌دوباٰره‌هماٰنیم؛ آزرده، غمگین، تنهٰاوترسیده‌ازدنیاٰ. حتی‌اگرتماٰم‌روز، درقوی‌ترین‌حاٰلاٰت‌ممکن‌یک‌انساٰن زیسته‌باٰشیم.

❊'«و بعدهاٰ در تاٰریخ بنویسید مردماٰنی بودند که به دنباٰل زندگی در کوچه‌هاٰ می‌رفتند و کشته می‌شدند؛ و آناٰن که کشته می‌شدند، هزاٰراٰن‌ باٰر بیشتر عاٰشقِ زندگی بودند..»

❊'پیکٰان❄🤍

صداٰییکه‌ انگاٰر از شب، ماٰه‌ وبهشت‌ اومده:)✨