د‍ُژَم

کاش به جای واتساپ حداقل پینترس رو از فیلتری درمیاوردن.

۲۲ سالمه بلد نیستم کمربند ماشین رو ببندم🙂

بیاید یه بازی بامزه کنیم. این پیام رو فورواد کنید تو چنلتون و بگید چند سالتونه و چه کار خیلی ساده‌ای رو بلد نیستید. خودم 22 سالمه و ترتیب ماه‌ها رو بلد نیستم.

سوشال‌مدیای فارسی تماماً رنگ نوحه و ناله و افسردگی داره. وقتی از سیاست حرف می‌زنن جای راهکار و آسیب‌شناسی فقط ناله و لعنت و نفرین می‌بینی. تو زندگی شخصی هم هی «وای هوا سرده» «وای تابستون شد» «وای باید برم سرکار» «وای پول ندارم» «وای سی‌سالم شد». دهن‌سرویسا این چه رویکردیه به زندگی آخه؟

نمیفهمم چرا هرروزی یکم فقط یکم زندگی میکنم و واقعا احساس زنده بودن دارم، احساس مهم بودن، دوست داشتنی بودن، تهش باید یکی برینه بهم که کل روزم زهرم بشه؟ چتونه؟ چرا نمیتونین حال خوب ادمارو ببینین؟

کاش میتونستم برگردم بهت بگم دیگه داره حالم بد میشه از کارات، حرفات، رفتارت و نقشی که تو زندگیم داری... حالم از خودخواهیت، از بدجنس بودنت بهم میخوره... حالم از این که انقدر بهم زخم زدی ولی من هنوزم دوست دارم بهم میخوره... حالم از این که انقدر بهم عذاب وجدان میدی، انقدر عذابم میدی، میدونی دارم اذیت میشم ولی بازم ادامه میدی بهم میخوره... فکر میکردم توهم میتونی یکم برام خوبی کنی ولی نه انگار نمیتونی تهش باید زهرتو بریزی. چه خیال باطلی...

جوری سال و ماه و روز رو از دست دادم که نمیفهمم چطوری داره میگذره. هعی میگذره سخت میشه، گاهی وقتا دلت آرومه، گاهی وقتا میخندی و گاهی هم گریونی. هرچقدرم تلاش کنی براش بالاخره یه جاهایی از دستت در میره میلادیو شمسی، مهرو آبان، ژانویه و فوریه اش فرق نداره. ما به دنبال زندگی هستیم و زندگی همین لحظه ‌هاییه که داریم میگذرونیم‌.

ی چیز عجیب اینه من واقعا نمیدونم رنگ مورد علاقه دوستام چیه ولی میدونم دقیقا تو چه حالت روحین و مشکلاتشون چیه!

چقدر اقای چاوشی قشنگ میگه...

زندگی:

کیریسمس برای خاورمیانه یه سمس زیاد داره!

متنی که که باید روی تمام بیلبورد های کشور نوشته بشه...

به والدینی که سروگوششون می‌جنبه: همه‌چیز از یک ریپلای ساده شروع می‌شه. نکنید. فرزند طلاق یه درد داره و فرزند خیانت، هزار درد.

اگر خستگیا اجازه بدن ماهم دو روز زندگی کنیم.

کیه ندونه ما دوتا حواسمون پیش همه...

به وصل خود دوایی کن، دل دیوانه‌ ما را - سعدی

اگر میدونستم زیدی داشتن انقدر خوبه، زودتر زیدی پیدا میکردم برای خودم:).

با اینکه آن‌ها مرا دوست نداشتند من‌ به همه‌ی مردم علاقه‌مند بودم، ولی چه سود که از دوستی من دست کشیدند و محبت مرا از یاد بردند. روسو، تفکرات تنهایی، ترجمه‌ی پزشکپور @nabayad_mikhandim

به تو نامه مینویسم نامه‌ای نوشته بر باد که به اسم تو رسیدم قلمم به گریه افتاد...