Ali Saǵatuly

Жақсы, исламнан бас тарттық, атеизмді қабылдадық деп елестетейік. Бірақ сонда атеизмді қабылдау нақты нені білдіреді? “Құдай жоқ” деп айту жеткілікті ме? Жарайды, “Құдай жоқ” дедің. Ендеше одан кейінгі сұрақтар басталады: Өмірдің түпкі мәні неде? Моральдың объективті негізі қайда? Неге жақсылық жасауымыз керек? Неге өтірік, зина, зорлық пен жазықсыз адамды өлтіру бұл жай ғана ұнамайтын әрекет емес, объективті түрде жаман болуы тиіс? Исламда бұл мәселелердің жүйелі жауабы бар: адамның өмірі мақсатсыз емес, моральдың негізі бар, халал мен харамның өлшемі бар, ал жасаған іс үшін ақыретте есеп бар. Ал Құдайды дүниетанымнан алып тастасақ, бұл сұрақтарға қандай негіз ұсынамыз? “Қоғам солай шешті” десек қоғамның шешімі өзгерсе, мораль да өзгере ме? “Әркім өзі шешеді” десек онда зұлымдықты объективті түрде немен айыптаймыз? Ал әділетсіздік ше? Біреуді өмір бойы қинап, жазадан құтылып өлген адамның соңғы есебі қайда? Сондықтан мәселе тек “Құдайға сенеміз бе, сенбейміз бе?” деген жерде тоқтамайды. Мәселе Құдайды дүниетанымнан алып тастағаннан кейін өмірдің мәнін, объективті моральды, адам қадірін және түпкі әділетті қандай негізбен сақтап қаламыз? Сондықтан бұл сұрақтар мені исламнан бас тартуға емес, керісінше исламның жауабын тереңірек түсінуге жетелейді. Өйткені Құдайға сенбеу ол мәселенің соңы емес. Керісінше, сол сәттен бастап ең маңызды сұрақтар туындайды: өмірдің мәні неде, ненің дұрыс-бұрысын кім анықтайды, адам не үшін өмір сүреді және әділетсіздік түбінде қалай өтеледі? Мен үшін ислам осы сұрақтардың бәріне бір-бірінен бөлек емес, біртұтас жауап береді.

Үзінді: 💁🏻‍♂️: Әлем өздігінен пайда болды ма? Атеист: Иә. Әлем өздігінен пайда болды. 💁🏻‍♂️Ғылым бойынша, әлемнің қазіргі күйі бигбәнг арқылы басталған дейді ғой? Атеист: Иә. 🙆🏻‍♂️Онда бигбәнгке дейін не болды? Материя мен энергияның бастауы қандай еді. Атеист: Ғылым оған әлі нақты жауап берген жоқ. Тіпті “оған дейін не болды?” деген сұрақтың өзі мағынасыз. 🤦🏻‍♂️Ендеше, ғылым оған жауап бере алмай тұрғанда, “әлем өздігінен пайда болды” деп қалай абсолютті тұжырым жасай аласың? Атеист: Сонда сенің жауабың қандай? Материя мен энергияны кім жаратты? 💁🏻‍♂️Алла Тағала жаратты. Атеист: Ал Алланы кім жаратты? Міне, дау тағы да сол жерге қайтып келеді.

Қорыта айтқанда, адамның қандай сенімді таңдайтыны оның жеке еркі. Құдайға сену немесе сенбеу, атеист, агностик, деист не тәңіршіл болу әркімнің өз таңдауы. Бірақ еркіндік деген - қалағаныңды айтып, өзгенің қасиетті дүниесін таптау деген сөз емес. Біреудің сенімімен келіспеуіңе болады, оны сынауыңа да болады. Алайда миллиардтаған мұсылман үшін қасиетті болған дінді әдейі мазақтау, кемсіту немесе қорлау – еркін ойдың көрінісі емес, қарапайым ғана құрметтің жоқтығы. Сенбесең сенбе. Бірақ сенбеуің өзгенің сенімін қорлауға себеп болмасын.

P.S. Эфирде атеисттер тарапынан “Алхамдулиллаһ, кафирмін”, “Құдайсыз мұсылманмын” деген секілді күпірлік мазмұндағы сөздер айтылды. Өкініштісі, кей мұсылмандар бұған күліп, комментте смайлик жіберіп отырды. Адамның нақты үкімі - бөлек мәселе. Бірақ күпірлік сөзді ойын-сауыққа айналдыруға болмайды. Мұндай нәрсеге жеңіл қарау жүрек үшін қауіпті.

Скрин видеоға жазған едім, сөйтсем ода өзімнің даусым жазылмаған екен

ТикТокта “Құдай жоқ” деген тақырыптағы эфирге кіріп, екі сағаттан аса пікір алмастық. Осыдан түйгенім - ақиқатты қабылдауға ниеті жоқ адаммен ұзақ таласып, өзіңді шаршатудың қажеті жоқ екен. Бір сарынды аргументтер қайта-қайта айтылады. Сөзіңді соңына дейін тыңдау жоқ. Логикалық тұрғыдан жауап берсең де, ішкі қарсылық оны қабылдауға мүмкіндік бермейді. Үш-төрт атеист бірігіп алып, бір мәселеге нақты жауап табылмай жатып, келесі тақырыпқа көшеді. “Тоқта, алдыңғы мәселеге жауап алдың ба?”тдесең, “Түсінікті. Енді мынау ше?” деп басқа сұраққа секіріп кетеді. Сонда түсінгенім: мәселе көбіне дәлелде емес, адамның ақиқатты қабылдауға қаншалықты дайын екенінде екен. Жүрек қабылдамаса, ең мықты аргументтің өзі әсер етпеуі мүмкін. Сондықтан пікірталаста жеңу міндет емес екен. Тоқтай білсең сол хикмет сияқты. P.S. Эфирде атеисттер тарапынан «Алхамдулиллаһ, кафирмін», «Құдайсыз мұсылманмын» деген секілді күпірлік мазмұндағы сөздер айтылды. Өкініштісі, кей мұсылмандар бұған күліп, комментте смайлик жіберіп отырды. Адамның нақты үкімі - бөлек мәселе. Бірақ күпірлік сөзді ойын-сауыққа айналдыруға болмайды. Мұндай нәрсеге жеңіл қарау жүрек үшін қауіпті.

Алақай, енді Жапония, Корея сияқты дамимыз😍🫠

Каир көшелері. Сіз елестеткендей ме, әлде мүлде басқа ма?)

Ойланып қарасам, Имам әш-Шафиғидің رحمه الله бұл сөзінде үлкен мән бар екен. Адамның айыбы ауызға аларлықтай болмаса да, егер бойында жомарттық пен мәрттік жоқ болса, сараңдығының өзі оның кемшілік ретінде жетіп жатыр. Демек, адамды тек айыбының аздығы емес, мінезінің көркемдігі де көрікті етеді.

Имам әш-Шафиғи رحمه الله: “Жомарттық пен мәрттік – айыптарды жасыратын ең көркем перде” Адамның кемшілігі көп болуы мүмкін. Бірақ оның жүрегіндегі жомарттық, мінезіндегі мәрттік, өзгеге деген кеңдігі сол кемшіліктерді көлеңкеде қалдырады. Жомарт жүрек – кемшілікті бүркейтін перде.

Бұрын азанды естіген адам: “Бұл не үн?” деп ізденіп, мешітке келіп, құлшылыққа келетін. Бүгін азан да, аят та, уағыз да күн сайын телефонда алдымыздан шығады. Бірақ құлшылыққа келуге сылтау іздейміз. Ақыретте енді: “Естімедім, білмедім” деп ақталатын не қалады?

Шарм Эль-Шейх қаласында демалуға келгендеріңіз болса хабарласыңыздар, елге кітаптарымды беріп жіберейін😄 рас айтып тұрмын)

өлім орын алған жағдайға күліп реакция басқан кімдерр

кеше жазғаным тиктокта алдымнан шықты

“Ол өзгерсе, мен де өзгеретін едім” – нәпсінің логикасы. “Ол осындай болғандықтан, мен де осылай боламын” – шайтанның логикасы. “Мен ғана дұрысымын” – тәкәппарлықтың логикасы. “Кім кінәлі?” деп күресу – нәпсінің жеңісі. “Мен Алла үшін өз міндетімді орындаймын” – иманның логикасы. “Мен өзімді түзетемін, оған да жақсы болуы үшін дұға тілеймін” – салихалылықтың логикасы.

қазір сондай жап-жақсы отбасының арасына теріс ой салып, азғырып, олардың бір-біріне деген көзқарасын сөзімен сәл де болсын өзгертіп жүрген шайтаннан болған адамдар бар. Сол адамдардың кесірінен бір отбасыға сәл де болса сызат түссе, оның осы дүниедегі де, қияметтегі де азабын елестетудің өзі қиын

Әйелге күйеуін сыйлауды, еркекке әйеліне мейірім көрсетуді, екеуіне де сабыр, кешірім, жауапкершілік және ең бастысы бір-біріне Алланың берген аманаты екенін еске салатын дұрыс насихат жасау керек

Ер әмен әйелді бір-біріне қарсы қоюды тоқтатып, оларды қайтадан бір-біріне аманат ретінде танытатын уақыт жетті.