پرومِته | 𝕻𝖗𝖔𝖒𝖊𝖙𝖍𝖊𝖚𝖘

اگر همه کس مالک همه‌چیز باشند،هیچ‌کس از هیچ‌چیز مواظبت نخواهد کرد.چیزی که عده‌ی زیادی از مردم در آن مشترک باشند،وقت کمتری درباره‌ی آن مبذول خواهد گردید. هر کسی بیشتر از همه به مال شخصی خود می‌اندیشد و اموال عمومی به سختی مورد توجه او می‌تواند باشد.و همیشه باهم زندگی کردن و اموال مشترک داشتن مشکل است و این اشکال مخصوصا در مالکیت عمومی بیشتر است. در مسافرت‌های جمعی ( حال ازدواج‌های جمعی و اشتراکی را کنار می‌گذاریم) عموما بر سر چیزهای جزئی و غیر مهم نزاع در گرفته باعث به هم خوردن جمع می‌شود و این خود نمونه‌ی خوبی برای نشان دادن اشکالات زندگی اشتراکی است. مردم برای شنیدن مطالبی از جمهوری خیالی افلاطون راغب‌اند و به سهولت باور می‌کنند که دوستی و صداقت عمومی در آن جمهوری امری بسیار عالی است و مخصوصا اگر معایب اجتماع فعلی را که گفته می‌شود نتیجه‌ی مالکیت فردی است به آنان گوشزد کنند.این معایب درست علت دیگری دارد و آن ضعف طبیعت بشری است.علم سیاست علم آدم‌سازی نیست؛ بلکه علم به کار انداختن و اداره‌ی مردم است بر وفق طبیعتی که دارند.

تاریخ فلسفه(بخش ارسطو)؛ ویل دورانت؛ترجمه‌ی عباس زریاب خویی #ارسطو #سیاست #تاریخ_فلسفه