ከፍልስፍና ዓለም™

ቶልስቶይ በወጣትነት ጊዜዉ ከኮሌጅ ትምህርቱ ወደቀ የግል አስተማሪዎቹም የእርሱ ደደብ ጭንቅላት ዉስጥ ዘልቆ የሚገባ ምንም ነገር የለም በማለት ሙሉ ለሙሉ ተስፋ ቆረጡ ። ይሁንና ከሰላሳ ዓመት በኋላ ዓለም እስከዛሬ ካየቻቸዉ ልብወለድ ድረሰቶች ሁሉ እጅግ ድንቅ የሆኑትን ሁለት መፅሐፍ ፃፈ ዘመን ተሻጋሪ የሆኑት ሁለቱ መፅሐፍት " War and Peace " እና " Anna Karenina " ናቸዉ ። ሊዮ ቶልስቶይ ጨለማ ያጠላበትና በደም የጨቀየችዉን የራሺያን ግዛት በንጉስነት ካስተዳደሩ አፄዎች ሁሉ በበለጠ በዛን ወቅት ከራሺያ ዉጭ ባሉ ህዝቦች እጅግ ተደናቂ ነዉ ። የሆነዉ ሆኖ እነዚህን ልብወለድ መፅሐፍት መድረሱ ደስተኛ አድርጎት ይሆን ? ለጊዜዉ አዎን ። ከተወሰነ ጊዜ በኋላ ግን በስራዎቹ በፍፁም አፈረ ከዚያም ቀሪ የህይወት ዘመኑን ስለሰላም ስለፍቅርና ድህነትን ስለማስወገድ የሚያሳስቡ ፅሑፎች በበራሪ ወረቀቶች ላይ በመፃፍ አዋለ እነዚህም አንስተኛ ፅሁፎች በርካሽ ከመታተማቸዉ ሌላ በጋሪ ፈረስ ተጭነዉና በሚገፋ ጋሬ ( ባሬላ ) በቤት ለቤት በማዘዋወር ተሸጡ ። በዚህ ሁኔታ በአራት ዓመት ዉስጥ አስራ ሁለት ሚሊዮን ቅጆች ነበር የተከፋፈሉት ። የዚህ ፅሑፍ ዋና ምንጭ ዴል ካርኒጊ የቶልስቶይን ወጣት ሴት ልጅ በፓሪስ የማግኘት እድል እንደገጠመዉ እና ከእርሷ መረጃ እንደሰበሰበ ሲናገር በህይወት ዘመኑ መጨረሻ አካባቢ እንደፀሐፊዉ ሆና በመስራቷ እና ህይወቱ በለፈችበት ጊዜ አብረዉ እንደነበረች እንዲሁም በተገናኙበት ወቅት በአንድ የእርሻ ቦታ እንደምትኖር ስለቶልስቶይ ብዙ መረጃ እንደነገረችዉ እንዲሁ The tragedy of Tolstoy የሚል መፅሐፍ እንደፃፈች ነግራኛለች ብሏል ። በእርግጥም የቶልስቶይ ህይወት አሳዛኝ ( Tragedy ) ነበር የሃዘኑ ምንጭ ደግሞ ትዳሩ ( ጋብቻ ) ነበር ። ባለቤቱ አብዝታ ምቾት ስትወድ እርሱ ደግሞ ይጠየፍ ነበር ። እርሷ ዝነኝነትና ህዝብ ዉዳሴ ጭብጨባ ያጓጓታል ለእርሱ ደግሞ እንዲህ ዓይነቱ ረብ የለሽ ነገር ምንም ትርጉም አይሰጠዉም ። ብዙ ገንዘብ አገኝታ ሃብታም መሆን ያምራታል እርሱ ደግሞ ሃብት ማግኘትና የግል ንብረት ማፍራት ሃጢያት ነዉ ብሎ ያምናል ። እርሷ በጉልበት በማስተዳደር ስታምን እርሱ ደግሞ በፍቅር ። ከዚህ በላይ ነገሮችን ያባባሰዉ እና ትዳራቸዉን የበለጠ ብልሽትሽቱን ያወጣዉ በአደገኛና በሚያቃጥል ቅናት መጠበሷ ነበር ። ጓድኞቿን ጠላች የእራሷን ሴት ልጅ ሳይቀር ከቤቷ አባረረች ከዚያም ቶልስቶይ ክፍል ተንደርድራ በመግባት ከቤቷ ባባረረቻት ሴት ልጇ ምስል ላይ ጥይት ሁሉ ተኩሳ ነበር ። ለዓመታት በጭቅጭቅ በቁጣና በጩኽት አሰቃየችዉ እርሱ ይለዉ እንደነበረዉ ቤቱን ወደ እዉነተኛ ግሃነም ቀየረችዉ ይህም የሆነበት ምክንያት ለራሺያ ህዝብ ምንም ዓይነት የባለቤትነት ክፍያ ( ሮያሊቲ ) ሳይሰጡት መፅሐፍቱን በነፃ የማሳተሙን መብት በመስጠቱ ነበር ። ሃሳቧን በሚቃወመት ጊዜ ንዴቷን መቆጣጠር እያቃታት የአደንዛዢ ዕፅ ኢፒየም ያለበት ጠርሙስ በከንፈሮቿ በመያዝና የሚጥል በሽታ እንዳለበት ሰዉ ራሷን የሳተች በመምሰል ወለሉ ላይ ከመወራጨቷ በተጨማሪ ራሷን እንደምትገድል በመዛትና ጥልቅ ጉድጓድ ዉስጥ ዘልዬ እገባለሁ በማለት ታስፈራራዉ ነበር ። ቶልስቶይና ባለቤቱ ወደ ግማሽ ምዕተ-ዓመት ለሚጠጋ ጊዜ ነዉ በትዳር የቆዩት አንዳንድ ጊዜ መለስ ሲልላት ተንበርክካ በጉልበቶቹ ላይ ደገፍ ትልና በማስታወሻ ደብተሩ ( ዲያሪ ) ላይ ከአርባ ስምንት ዓመት በፊት ሁለቱም በፍቅር አብደዉ በከነፉበት ጊዜ ስለእርሷ ተጨንቆና ተጠቦ ፅፎት የነበረዉን የሚያሳዝን የፍቅር ታሪክ እንዲያነብላት ትለማመጠዋለች ። በዚያን ጊዜም ዳግም ላይመለሱ ተጠራረገዉ ስለጠፉት ስለእነዚያ ቆንጆ የደስታ ቀናት ሲያንብላት ሁለቱም የመረረ ለቅሶ ያነቡ ነበር ። በመጨረሻ በሰማኒያ ሁለቱ ዓመቱ በአሳዘኙና ደስታ የለሹ ቤታቸዉ ዉስጥ እስከ አሁን ድረስ በሚስቱ ተጭኖበት የነበረዉን የኑሮ ቀንበርና መከራ ከዚያ በላይ መሸከም አልቻለም ስለዚህ በጥቅምት ወራት 1910 ሌሊት ከባለቤቱ ሸሽቶ በብርድና በጨለማ ዉስጥ ወዴት እንደሚሄድ እንኳ ሳያዉቅ እግሩ እንደመራዉ ሄደ ። ከአስራ አንድ ቀን በኋላ በአንድ መጠለያ ባለዉ የባቡር ጣቢያ በሳንባ ምች ህይወቱ አለፈ በጣዕር ላይ እያለም " አምላክ እያንዳንዱን ነገር ያስተካክላል " ካለ በኋላ የመጨረሻ ቃሉን " መሞከር ሁልጊዜም መሞከር " እንዳለ ከሞት ጋር ተገናኝቷል ።