حسین جمالی پور /تفکر فلسفی

🔻 جان‌های بی‌ارزش! سخنان اخیر قائم‌پناه، معاون رئیس‌جمهور، پرده از نگاهی تکان‌دهنده به ارزش انسان‌ها برمی‌دارد؛ آنجا که اقرار می‌کند: «اگر می‌دانستم غنی‌سازی به شهادت رهبر می‌انجامد، از آن دست می‌کشیدیم!» رویهٔ دیگر این منطق تلخ آن است که اگر خط‌ مشی‌ های پیش‌گرفته، زیست میلیون‌ها انسان را به ویرانی بکشاند، سفره‌ها را خالی‌تر کند و موجی از فقر، خودکشی و تباهی بر جامعه فروریزد، چندان مایهٔ نگرانی نیست. در این پندار، تنها زمانی می‌توان از سیاست‌های خانمان‌ سوز عقب نشست که جان علی خامنه‌ای در مخاطره باشد. گویی حیات یک شخص بر تمامیتِ رنج، سلامت و مطالباتِ میلیون‌ها شهروند ترجیح دارد. چه جان‌های تابناکی مانند ندا، نیکا، خدانور، کیان و هزاران جوان دیگر که در آرزوی «زندگی و آزادی» به خاک افتادند، بی‌آنکه خدشه‌ای بر جزم‌اندیشیِ حاکمان وارد شود. اما بیمِ از دست رفتنِ رهبری که خود سال‌ها معمارِ این وضعیت بحرانی بوده، ناگهان اندیشهٔ بازنگری را زنده می‌سازد! این ساختارِ عریانِ فاشیسمِ مذهبی است؛ مسلکی که در آن، جانِ آدمی کم‌ارزش‌ترین چیز در پیشگاهِ اقتدار و ایدئولوژی به شمار می‌رود. 🖋#حسین_جمالی_پور