نمی‌دانست کیست.

این تنها کم شدن تعداد ممبریه که بهم حال میده.🧚🏻‍♀️

خواستم یاد‌آوری کنم اگه ارزشی هستید خودتون لفت بدین.

انگار انتظار، دستی‌ست که عقربه‌های جهان را عقب می‌کشد؛ هرچه بیشتر چشم می‌دوزی، فاصله نه کوتاه‌تر، که به معنای دیگری بدل می‌شود. شاید میل، خاصیت عجیبی دارد؛ آنچه را می‌خواهی، آرام‌آرام از دسترس تو دورتر می‌برد. آدمی گاهی تمام عمر به چیزی خیره می‌ماند که در افق ایستاده است، اما نمی‌داند افق، دورترین نقطه‌ی جهان نیست؛ مرزی‌ست که جهان برای ناممکن‌های ما کشیده است.

این پیام رو فور کنین براتون فولدر بزنم 100+ جذب بگیرین.✨

این پیام رو فور کنین بیام تو چنلاتون بگردم و خوشگل‌ترین پستتون رو فور کنم اینجا کلی ویو بخوره.

می‌تونین خودتون مشخص کنین کدوم پست باشه.

چامه‌های ناگهان.

این پیام رو فوروارد کنید تا بهتون بگم آخرین جمله‌ای که قبل مرگتون به زبون میارید چیه! (از چنل اصلی چک کنید خط نخورده باشه.)

میان تمام چیزهایی که می‌شد به خاطر داشت، تو شبیه چیزی بودی که حافظه برای نگه‌داشتنش به وجود آمده بود.

می‌گفت چطور می‌شود که این‌ها اصلا به ذهنت خطور می‌کنند؟ باید به او می‌‌گفتم که راز در غمگین بودن است. غم سنگین و عمیق.

میان تمام چیزهایی که می‌شد به خاطر داشت، تو شبیه چیزی بودی که حافظه برای نگه‌داشتنش به وجود آمده بود.

قلبمم. :)💗

گمان مبر که غم تو را به راحتی رها کند. که غم اگر نشست به جان، به سادگی نمی‌رود.

چالش.✨ این پیام و یک پست دیگه به انتخاب خودتون از چنل فور کنید، تا منم متقابلا پست ازتون فوروارد کنم و نظرمو راجب چنلتون بگم.

در سمت چپ سینه ام شهری ست کوچک که تو برای آن خورشید صبحی...

چقدر خوشگل بوددد. :)) ممنونم ازت بلوط عزیزم. 💗

«شاید تو پنجره‌ها را پشت سرت نبسته بودی که آنگونه مرگ به داخل خانه خزید.»