این گونه شوکران"پوریا اشتری✏"

برای کشتن هر عاشقانه آمده‌اند بهار نیست، کلاغان به خانه آمده‌اند #مهدی‌موسوی

پوریا این شعر رو پارسال درست همین موقع آپلود کرده بود.

#استوری شعر و صدا: #پوریا_اشتری بخشی از یک شعر از کتاب "گم‌شده در حزنِ صدایی" @InGooneShokaran

به خواب نيز نمی‌بينمش چه جای وصال؟! #حافظ

انگار که یک کوه سفر کرده ازین دشت آنقدر که خالی شده بعد از تو جهانم #فاضل‌نظری

آن قدر که هر بار برابر آینه می‌ایستم تصویر لاک‌پشتی به پشت افتاده مرا به انتظار رهگذری می‌برد که بیاید و برگرداند دنیا را #گروس_عبدالملکیان

چون صاعقه، درکوره‌ی بی‌صبری‌ام امروز ! از صبح که برخاسته‌ام، ابری‌ام امروز #شفیعی‌کدکنی @InGooneShokaran

گیج می شوی از بویی غریب که منم مثلِ سرمای این زمستانِ سمج - که خیال رفتن ندارد- خزیده ام زیر پوستِ بازوهای آغوشت. آن که بی من رفت، جدا شد از بغلِ آخرین خداحافظیِ تو؛ تنها سایه ای بود شبیه من که رفت درست وسطِ همان اتوبانِ شلوغ - که بارها گذشته بود از میانِ پرسه های با همِ ما- خودش را زیرِ عبورِ بی حواسِ مردم خلاص کند از حسرتِ ندیدنت. من مانده ام من مرده ام. #پوریا_اشتری @InGooneShokaran

از خانه که می‌آیی؛ یک دستمال سفید، پاکتی سیگار، گزینه‌ی اشعار فروغ، و تحملی طولانی، بیاور! احتمالِ گریستن ما، بسیار است… #سیدعلی‌صالحی

☕️ همیشه در من صبحی باش که خوب می‌داند در کدام چشم بپاید و در کدام خواب بگشاید طلوعِ کوچکِ آزادیِ مرا کتاب نقره‌ایِ شادی مرا حکایتی‌ست، که در آینده از تو می‌خوانند #محمدعلی_سپانلو

پوریا این آهنگ رو دوست داشت.

صدف ز دوری گوهر، چمن ز رفتن تو چنان به خاک برابر نشد، که من بی تو

#صائب‌تبریزی

کاغذ از سلاله ی درخت بود قلم نواده ی انگشت های استخوانیِ من من که نامِ تو را سال ها بر پوستِ تمامِ درخت های کوچه مشق کرده بودم شاعر شدم رسالتم ترسیم تو بود، با حروفی بی شکل خطوطِ شهوانی تنِ تو را میانِ هزارتوی استعاره و ایما مخفی کردم تا دستِ هیچ تاراجی به موسمِ سبزِ تو نرسد آنقدر تو را نوشتم بر پوستِ درخت ها کاغذها بر پوستِ تمامِ دیوارهای شهر که بهار آمد برای همیشه و شهر جنگل شد آنقدر از تو نوشتم که عاشقم شدی... #پوریا_اشتری از کتاب "حاشای تماشا" @InGooneShokaran

و از آرزوهای بی‌ شمار تنها و تنها تو را خواستم خواستنی با شکوه رویایی و محال و محال ... #نیکی‌فیروزکوهی امروز آخرین روز اَمرداد است و دیگر روز نخواهم شمرد روزشمار برای برگشتن پوریا بود اینجا.

پوریای شاعر پوریای معلم پوریای روزنامه‌مان پوریا نوازنده پوریای مهندس پوریای مترجم پوریای عزیز روز شاعر مبارک باشه به تو که حق شعر رو به جا آوردی.

به بهانه‌ی روز جهانی شاعر❤️ کسی نمی داند اما من می دانم نه رازی هست نه اسم اعظمی نه حقیقتی... کسی نمی داند نامم را نه انسانم نه خدا کلام آخرم من اما تو شاعرم بخوان... و من که با عشق تدریس می‌کنم و با عشق کار مهندسی ... من که آتش شوق ترجمه جانم را گرفته و تمامِ عمر ادامه خواهد داشت ... من که با شوق بسیار نوازندگی کردم ... روزنامه‌نگاری کردم زمانی ... برای من شاعری زخم و عشق توامان بود ... اما همه چیز بود، همه چیز. انگار که به دنیا آمده باشم تا شاعر شوم. از بین تمام کارهایی که کردم تا این فرصتِ کوتاهِ عمر را به بیهودگی نگذرانده باشم، انگار که شاعری خوش‌رنگ‌ترینشان بود. برای همین این روز را دوست دارم. انگار که مال من است❤️ خلاصه بگویم، دلم می‌خواهد دخترم سال‌ها بعد پدرش را یک شاعر به یاد بیاورد😍 @InGooneShokaran

جمعه شاهکار شهیار قنبری و اسفندیار منفردزاده با صدای بهین و ثمین بلوری @InGooneShokaran

خنده تو چون پروانه‌ای بود که از گل صورت تو بر می‌خواست و بر پنجره دل من می‌نشست خنده تو بال‌های رنگین و پرواز ملایمی داشت و من صدای بال‌هایش را هنوز می‌شنوم که به سوی من می‌آید #بیژن‌جلالی سی‌ام، ا‌َمرداد