𝐖𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐎𝐟 𝐇𝐞𝐚𝐫𝐭

William Orpen (1878-1931)

1) The Eastern Gown (1906) 2) Ready to Start – Self Portrait (1917) 3) To the Unknown British Soldier in France (1921) 4) The Chef of the Chatham Hotel, Paris (1921) 5) The Refugee (1917) 6) Grace Reading at Howth Bay (date unknown) 7) Self Portrait with Glasses (1907) 8) Night (1907) 9) Portrait of Grace (1907) 10) Portrait of Clara Hughes (1902)

اورپن نقاشی ایرلندی بود که به‌عنوان پرتره‌نگار بسیار پرطرفدار شد. او نه‌تنها افراد ثروتمند و بانفوذ جامعه‌ی بریتانیا را به تصویر می‌کشید، بلکه علاقه زیادی به نقاشی از خودش داشت و همین باعث شد مجموعه‌ای از خودنگاره‌های خلاقانه‌اش (مثل شماره‌های ۲ و ۷) باقی بماند. در کنار پرتره‌ها، آثار مهمی از اورپن به دوران جنگ جهانی اول مربوط می‌شود. او بیش از هر هنرمند جنگی بریتانیایی دیگر در جبهه‌ی غربی حضور داشت و صحنه‌های تلخ و تراژیکی را که دیده بود نقاشی کرد. پس از بازگشت، بسیاری از این آثار را به دولت بریتانیا اهدا کرد.

Rudolf Ernst (1854-1932)

1) The Musician (1884) 2) In The Alhambra (1888) 3) Evening Prayer (date unknown) 4) The Favorite of the Farm (date unknown) 5) Salome and the Tigers (date unknown) 6) After Prayer (date unknown) 7) The Dozing Guard (date unknown) 8) Praying in the Desert (date unknown) 9) In the Madrasa (date unknown) 10) The New Bride (date unknown)

ارنست نقاش اتریشی بود که در پاریس فعالیت می‌کرد و در نقاشی‌های خاورگرایانه (Orientalist) تخصص داشت؛ موضوعی که در آن زمان میان هنرمندان فرانسوی و اتریشی بسیار محبوب بود. او برای شناخت بهتر جهان شرق، به اسپانیا، ترکیه، مراکش و مصر سفر کرد. ارنست هنرمندی نسبتاً گوشه‌گیر بود، جز با دوست صمیمی‌اش لودویگ دویچ. افزون بر نقاشی، در ساخت سرامیک‌های سبک شرقی هم فعالیت داشت و خانه‌اش در نزدیکی پاریس به‌طور کامل با این سبک تزئین شده بود.

Boleslaw von Szankowski (1873–1953)

1) Genre Portrait of a Young Lady (date unknown) 2) Portrait of Ada (1918) 3) Girl with Flowers (date unknown) 4) Young Beauty with Apple (date unknown) 5) Like an Angel (date unknown) 6) Spanish Beauty in Red (date unknown) 7) A Beautiful Young Girl (date unknown) 8) Portrait of Józef Brandt (1910) 9) Portrait of Hélène Escher von Stürler (1908) 10) Young Woman in a White Robe (date unknown)

بولسلاو فن شانکوفسکی نقاش لهستانی بود. او ابتدا در آکادمی هنرهای زیبای یان ماتیکو در کراکوف (۱۸۹۳–۱۸۹۰) تحصیل کرد، سپس در ۱۸۹۴ به آکادمی مونیخ رفت، و در سال‌های ۱۸۹۶ تا ۱۸۹۸ در پاریس، در آکادمی کولاروسی و آکادمی ژولیان آموزش دید. او پس از ۱۳ سال زندگی در پاریس، سرانجام در مونیخ ساکن شد، هرچند سفرهای بسیاری در سراسر اروپا و حتی آمریکا داشت. وقت کار سفارشی نداشت، معمولاً یکی از دو دخترش را برای مدل نقاشی می‌نشاند، به همین دلیل در آثارش بارها چهره‌ی این دو مدل تکرار می‌شود.(چه بابای باحالی)

Ilya Repin (1844-1930)

1) Sadko in the Underwater Kingdom (1876) 2) A Shy Peasant (1877) 3) Grand Duchess Sofia at the Novodevichy Convent (1879) 4) Portrait of the Composer Modest Mussorgsky (1881) 5) Dragonfly, Portrait of the Painter’s Daughter (1884) 6) Portrait of Pianist and Professor of Saint-Petersburg Conservatory Sophie Menter (1887) 7) Portrait of Leo Tolstoy (1887) 8) Portrait of the Artist’s Wife, Vera Repin (1878) 9) A Newspaper Seller in Paris (1873) 10) Ukrainian Woman (1876)

رپین در اوکراین امروزی به دنیا آمد و در سن‌پترزبورگ تحصیل کرد. از پرتره و نقاشی‌های تاریخی گرفته تا صحنه‌های زندگی روزمره. شاید بزرگ‌ترین توانایی او این بود که زمانه و انسان‌هایی را که به تصویر می‌کشید، به‌خوبی می‌فهمید، و همین باعث می‌شد آثارش صمیمی، عمیق و منحصر‌به‌فرد باشند. او در اوایل دهه‌ی سی زندگی‌اش به اروپا سفر کرد و چند سالی در پاریس ماند و در آنجا شاهد ظهور و شکوفایی امپرسیونیسم بود، اما برخلاف بسیاری از هم‌عصرانش، شیفته آن نشد. رپین هنرمندی کمال‌گرا بود که برای تکمیل هر نقاشی زمان زیادی صرف می‌کرد.

Henriette Browne (1829-1901)

1) A Harem Interior (1860) 2) A Girl Writing, the Pet Goldfinch (c. 1870) 3) An Oriental Beauty (1861) 4) North African Fellah (1867) 5) Mother and Child (date unknown) 6) Man Sewing (date unknown) 7) The Reading of the Bible (1857) 8) A Greek Captive (1863) 9) The Sisters of Mercy (1859) 10) The Nun (1859)

پروجینی در ایتالیا متولد شد، بیشتر دوران جوانی خود را در انگلستان گذراند و در نهایت هم به‌عنوان یک هنرمند در همان‌جا ساکن شد. همان‌طور که در این فهرست می‌بینید، او در تصویرسازی از زنان تخصص داشت. معمولاً زنان را در فضایی دلپذیر از زندگی روزمره یا در قالب شخصیت‌های ادبی به تصویر می‌کشید، اما گاهی هم پرتره‌های رسمی‌تر خلق می‌کرد. همسر پروجینی، کیت (که در آخرین تصویر می‌بینید)، کوچک‌ترین دختر نویسنده‌ی مشهور چارلز دیکنز بود و خودش نیز به نقاشی روی آورد.

آگاس یک نقاش سوئیسی بود که در تصویرگری حیوانات تخصص داشت، از سگ‌ها و اسب‌ها گرفته تا حیوانات وحشی. او هم در نقاشی و هم در دامپزشکی آموزش دیده بود تا با آناتومی حیوانات آشنا شود. بخشی از آموزش‌هایش را در پاریس گذراند، جایی که استاد مشهور نئوکلاسیک، ژاک-لویی داوید، از معلمانش بود. سپس به سوئیس بازگشت و در آنجا سفارشی از یک ثروتمند انگلیسی گرفت که می‌خواست تصویر سگ سابقش کشیده شود. آگاس این کار را چنان خوب انجام داد که آن مرد او را با خود به انگلستان برد. آگاس تا پایان عمر در انگلستان ماند؛ جالب است که این مهاجرت نوعی بازگشت به ریشه‌های خانوادگی‌اش هم بود، چون برخی از اجداد او اسکاتلندی بودند.

Mauritz de Haas (1832-1895)

1) Hudson under the Moonlight (date unknown) 2) Farragut’s Fleet Passing the Forts below New Orleans (c. 1867) 3) Rowing to the Ship (date unknown) 4) A Coastal View with Figures and a Ship (date unknown) 5) Early Morning off the Coast (1891) 6) Sunset along the Coast (date unknown) 7) Sunset over the Waves (1890) 8) Sunset Marine (date unknown) 9) Star Island, Isle of Shoals (1873) 10) Sailing through Storms (date unknown)

موریس فریدریک هندریک دو هاس یک هنرمند هلندی در زمینه‌ی منظره‌های دریایی بود. او آموزش هنری‌اش را در هلند و انگلستان گذراند. در ۲۷ سالگی، با دعوت سفیر وقت ایالات متحده در هلند به آمریکا رفت و تا پایان عمر در آنجا ماند. او در سبکی واقع‌گرایانه در سراسر سواحل شرقی آمریکا نقاشی می‌کرد و سطح دریا را در همه‌ حالت‌ها به تصویر می‌کشید: از آرام تا طوفانی، از نور ماه تا غروب خورشید.

یک نوع متفاوت از پرتره. دختر پادشاه (حدود ۱۹۰۰) اثر ادوارد فایت (۱۸۵۸–۱۹۲۵). این نقاشی مانند یک پرتره‌ی معمولی پرداخت‌شده و صیقل‌یافته نیست و چهره و لباس او در مرکز توجه قرار ندارند. در عوض، شانه‌ها نقطه‌ی کانونی اثر هستند؛ با تضاد قوی‌ای که نسبت به لباس سبز و طلایی، پس‌زمینه‌ی تاریک با گل‌های رز، و حتی چهره‌اش (که در سایه قرار دارد) ایجاد کرده‌اند. مشخص نیست این شاهزاده‌خانم چه کسی بوده است، اما به نظر من چهره‌اش ترکیبی از خونسردی، ملال و صبر را نشان می‌دهد.

Ippolito Caffi (1809-1866) 1) St. Mark’s Square in Venice at Moonlight (date unknown) 2) The Eclipse of the Sun in Venice, July 6, 1842 (1842) 3) Venice, Festival on Via Eugenia at Night (date unknown) 4) The Interior of the Colosseum Illuminated by Fireworks 5) Snow and Fog on the Grand Canal (c. 1840) 6) Venice, the Piazzetta at Night (date unknown) 7) La Girandola, Rome (1830) 8) Carnival in Rome, the Feast of Moccoletti (1852) 9) Nocturnal Celebrations in Via Eugenia at Venice (1840) 10) Bombardment of Marghera on the Night of May 24, 1849 (1849) .(حالا که بحث ماه و خورشید گرفتگی داغه) کافّی بیشتر در ونیز فعال بود. او نقاشی‌هایی به نام وِدوتِه می‌کشید که نماهای شهری بودند. بیشتر هنرمندان این سبک، شهرها را در روز نقاشی می‌کردند تا جزئیات معماری را بهتر نشان دهند. اما چیزی که او را از هم‌عصرانش متمایز می‌کند این است که نماهای شهری را در شب یا در شرایط مه‌آلود نیز به تصویر می‌کشید. او به جای تمرکز بر جزئیات معماری ساختمان‌ها، بیشتر تلاش می‌کرد فضای حاکم بر مکان را به تصویر بکشد.

Edmund Dulac (1882-1953)

1) The Princess and the Pea (1911) 2) Fairies I Have Met (1910) 3) She Had Read All the Newspapers (1911) 4) The Sleeping Beauty (1910) 5) The Snow Queen (1911) 6) He Arrived within Sight of a Palace of Shining Marble (1907) 7) The Nightingale (1911) 8) Princess Badoura, a Tale from the Arabian Nights (1913) 9) Sat by the Lake and Solaced Themselves Sweetly with Love (1907) 10) The Mermaid and the Prince (1911)

دولاک یک تصویرگر کتاب فوق‌العاده پُرکار بود و تمام این تصاویر، تصویرگری برای کتاب‌ها هستند؛ مانند هزار و یک شب، نمایشنامه‌ی توفان اثر شکسپیر، زیبای خفته و دیگر افسانه‌ها، داستان‌هایی از هانس کریستین اندرسن، و شاهدخت بادورا. این کتاب‌ها در دهه‌ی پیش از جنگ جهانی اول تصویرگری شدند. پس از جنگ جهانی اول، کتاب‌های مصور محبوبیت خود را از دست دادند و دولاک (که در فرانسه متولد شده بود اما به‌عنوان هنرمند حرفه‌ای در انگلستان فعالیت می‌کرد) تمرکز خود را به تصویرگری برای مجلات تغییر داد.

ما که از معماری و نقاشی نون در نیاوردم وقتشه بزنم تو کار رمالی و دعانویسی

هیولای دریایی در حال ربودن یک زن جوان، حدود ۱۹۰۰. نقاش: مارتین گِرلاخ. این نقاشی صحنه‌ای تیره و خیال‌انگیز از اسطوره و خطر را به تصویر می‌کشد. موجودی وحشی و هیولا‌مانند از دل آب برمی‌خیزد و زنی رنگ‌پریده و نیمه‌پوشیده را که در وحشت دست‌وپا می‌زند، می‌قاپد. موهای رها و بازوان گشوده‌ی زن بر شدت درام می‌افزایند، در حالی که رنگ‌های خاموش و سکون وهم‌آلود آب، تصویری هراس‌انگیز و رؤیاگونه می‌آفرینند. این اثر چشمگیر، آمیزه‌ای از حس‌گرایی سمبولیستی و چشم‌اندازی کابوس‌وار از خطرات طبیعت و نیروهای اولیه‌ی آن است. .

Rembrandt Peale (1778-1860) 1) The Roman Daughter (1811) 2) George Washington, Patriae Pater (1824) 3) Raja Ram Mohan Roy (1833) 4) Rubens Peale with a Geranium (1801) 5) John Meer (c. 1795) 6) Portrait of Jan Griffith Koch (c. 1817) 7) George Taylor II (c. 1812) 8) The Sisters (Eleanor and Rosalba Peale) (1826) 9) Portrait of Edward Shippen Burd of Philadelphia (c. 1808) 10) Self-Portrait (1828) رِمبرانت پیل یک هنرمند آمریکایی بود که به افتخار نقاش مشهور هلندی دوران باروک، رِمبرانت فان راین (۱۶۰۶–۱۶۶۹) نام‌گذاری شد. برادرانش نیز نام‌هایی همچون تیسین، روبنز و رافائل داشتند. او بیشتر به‌عنوان پرتره‌نگار شناخته می‌شود و در ۱۷ سالگی پرتره‌ای از جرج واشنگتن کشید. همچنین پرتره‌ای از توماس جفرسون در دوران ریاست‌جمهوری‌اش ترسیم کرد و در سال ۱۸۲۴ نقاشی دیگری از واشنگتن با عنوان پدر وطن (Patriae Pater) خلق نمود (تصویر دوم). در این میان، پیل چندین بار به اروپا سفر کرد و از آثار نئوکلاسیک ژاک-لویی داوید الهام گرفت (مانند تصویر اول، گرچه این اثر در آمریکا چندان مورد استقبال قرار نگرفت). @WingsOfHeart࿐

Jacques-Louis David (1748-1825) 1) Napoleon Crossing the Alps (1805) 2) Madame François Buron (1769) 3) Oath of the Horatii (1784) 4) The Death of Socrates (1787) 5) The Death of Marat (1793) 6) Anne-Marie-Louise Thélusson, Countess of Sorcy (1790) 7) The Coronation of Napoleon (1807) 8) The Emperor Napoleon in His Study at the Tuileries (1812) 9) The Farewell of Telemachus and Eucharis (1818) 10) Napoleon in Imperial Costume (1805) ژاک-لویی داوید، هنرمند فرانسوی، برجسته‌ترین نقاش نئوکلاسیک زمان خود بود.کارشو با روکوکو آغاز کرد ولی تغییر سبک داد بعدا (با این حال، هنوز می‌توان تأثیرات روکوکو را در برخی از آثار اولیه‌اش ـ مثل تصویر دوم ـ دید). او به‌عنوان یک نقاش تاریخ‌نگار، ترکیب‌بندی‌هایی بسیار روشن و دقیق خلق می‌کرد. برای او مهم نبود که حقیقت تاریخی را کمی تغییر دهد تا تصویری باشکوه‌تر بیافریند، و همین ویژگی چیزی بود که ناپلئون هم به‌خوبی می‌دانست. به همین دلیل، ناپلئون چندین اثر مهم را به او سفارش داد، از جمله تاج‌گذاری ناپلئون که داوید مجبور بود در آن، شرایط را به‌گونه‌ای آرمانی نشان دهد