ما حیوانات we animals
Open in Telegram
روزنهای در وجدان عمومی ما برای جهانی میجنگیم که در آن هیچ موجود زندهای بهعنوان کالا مورد استفاده قرار نگیرد. اینستاگرام: https://www.instagram.com/weanimals_f/ فیسبوک: https://www.facebook.com/weanimals.f/
Show more1 075
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+430 days
Posts Archive
🔴 این گفتار به بررسی پیامدهای ویرانگر جنگ و درگیریهای مسلحانه بر حیوانات و چالشهای حقوقی و اخلاقی ناشی از آن میپردازد. متنها تأکید میکنند که حقوق بینالملل بشردوستانه عمدتاً انسانمحور است و حیوانات را صرفاً بهعنوان اموال یا بخشی از محیطزیست در نظر میگیرد، که این امر مانع از محافظت مؤثر از آنها بهعنوان موجوداتی دارای احساس میشود. نویسندگان با تحلیل نمونههای عینی، بهویژه تجاوز روسیه به اوکراین، آسیبهای وارده به حیوانات خانگی، وحشی، باغوحشها و دامها را در کنار تخریب تنوع زیستی و اکوسیستمها شرح میدهند. همچنین، این منابع خواستار بازنگری در سیاستگذاریهای بشردوستانه و گنجاندن حیوانات در برنامهریزیهای اضطراری برای کاهش رنج آنها در زمان بحران هستند. در نهایت، ضرورت جرمانگاری تخریب محیطزیست و به رسمیت شناختن آسیب به حیوانات بهعنوان بخشی از جنایات جنگی مورد بحث قرار گرفته است.
t.me/weanimals
🔴 این منبع، حیوانات را قربانیان پنهان جنگها معرفی میکند و بر این نکته تأکید دارد که آنها نهتنها قهرمان نیستند، بلکه جانشان به اجبار گرفته میشود. این گفتار به نقشهای مختلف حیوانات در طول تاریخ در درگیریهای انسانی اشاره میکند، ازجمله پیامرسانی، کشف خطرات، نجات، حمل بار، حضور در خط مقدم، و حتی استفاده در آزمایشهای جنگی. همچنین، سرنوشت غمانگیز حیوانات رها شده پساز جنگها و بیتفاوتی انسانها نسبت به رنج آنها را برجسته میکند. در نهایت، منبع خواستار حمایت از سازمانهایی است که به حیوانات آسیبدیده از جنگها کمک میکنند، زیرا آنها نیز مانند بسیاری از انسانها، قربانی درگیریهایی هستند که خود نقشی در آنها ندارند.
t.me/weanimals
🔴 مدتی بود که بار سنگین بیتفاوتیها و فضای صلب سیاسی، توانم را گرفته بود. نامهای به «مارکو مائوریتزی» نوشتم و از این بنبست گفتم. پاسخ او چنان عمیق و راهگشا بود که فکر کردم شاید انتشار گزارشی از آن برای شما هم، در این روزهای خاکستری، کورسوی امیدی باشد...
t.me/weanimals
🔴 این گفتار به بررسی تناقض پیرامون شخصیت بریژیت باردو میپردازد؛ چهرهای که از یک سو بهدلیل فعالیتهایش در زمینهی حقوق حیوانات مورد تحسین قرار میگیرد و از سوی دیگر بهدلیل دیدگاههای نژادپرستانه و بیگانههراسانهاش، که منجر به چندین محکومیت قانونی به جرم تحریک به نفرت نژادی شده، بهشدت مورد انتقاد است.
داریو مانی استدلال میکند که ستایش یک شخصیت نژادپرست و انسانستیز صرفاً بهدلیل فعالیتهایش در زمینهی حقوق حیوانات، یک ضعف بنیادین را نهتنها در جنبش حقوق حیوانات، بلکه در کلیت "کنشگری تکموضوعی" آشکار میسازد.
آرمان سه رویکرد تحلیلی برای فهم این شخصیت پیچیده و متناقض ارائه میدهد: رویکرد جداییانگار، رویکرد ساختارگرا و رویکرد تراژدی انسانی. از نظر او راهحل نهایی برای مواجهه با چهرهای مانند باردو، نه در «فرهنگ حذف» و نه در «تبرئهی کامل» نهفته است. در عوض، یک «خوانش انتقادی» پیشنهاد میشود. این رویکرد به ما امکان میدهد تا باردو را بهعنوان یک نماد ببینیم؛ نمادی از این واقعیت که «حساسیت به رنج» میتواند بهطور خطرناکی گزینشی باشد.
t.me/weanimals
🔴 این گفتار به تحلیل اثر حماسی ولادیمیر مایاکوفسکی با عنوان «۱۵۰،۰۰۰،۰۰۰» میپردازد و چگونگی پیوند میان هنر آوانگارد فوتوریستی و سیاست انقلابی را بررسی میکند. نویسنده توضیح میدهد که مایاکوفسکی در این شعر، سوژهی انقلابی را فراتر از طبقهی کارگر انسانی تعریف کرده و حیوانات و اشیاء را نیز بهعنوان متحدانی در مسیر رهایی معرفی میکند. متن بر این باور است که انقلاب واقعی باید فرهنگ روزمره و رابطهی انسان با طبیعت را به کلی دگرگون سازد تا به یک جامعهی فراگیر دست یابد. با وجود نقدهای تند رهبران سیاسی مانند لنین و تروتسکی به سبک هنری او، این اثر بهدلیل نگاه نوآورانه به رنج حیوانات و جایگاه آنها در تاریخ مبارزه ستایش میشود.
نکتهی قابل توجه این است که نقش محوری حیوانات در این شعر، هم توسط معاصران و هم توسط منتقدان بعدی نادیده گرفته شد. این تحلیل نتیجه میگیرد که دوگانگی این اثر - یعنی تلفیق هنر آوانگارد با تهییج سیاسی - مدلی برای یک سیاست فرهنگی-انقلابی ارائه میدهد که نویسندهی مقاله آن را با استفاده از تعبیر لنین، «کمونیسم هولیگانی» (Hooligan-Kommunismus) مینامد. این رویکرد، بهویژه بهدلیل گنجاندن حیوانات در مبارزه برای رهایی، بهعنوان یک نقطهی عزیمت ارزشمند برای سوسیالیستهای علاقهمند به آزادی حیوانات معرفی میشود.
t.me/weanimals
هنگامی_که_حیوانات_میمیرند_واکاوی_مبانی_توجیهی_و_چشمانداز_آینده.mp338.04 MB
کتاب «وقتی حیوانات میمیرند: بررسی توجیهات و تصور عدالت»، ویراستهی کاتیا ام. گونتر و جولیان پل کینان، تحلیلی جامع و چندرشتهای از مرگ میلیاردها حیوان در هر سال به دست انسان ارائه میدهد. این اثر حوزهی نوظهور «مطالعات مرگ حیوانات» را معرفی میکند که به بررسی شیوههایی میپردازد که انسانها مرگ حیوانات را توجیه کرده، آن را معنادار ساخته و اغلب نادیده میگیرند. مضامین اصلی این مجموعه بر صنعتیسازی و کالاانگاری حیات حیوانات، منطق ساختاری که حیوانات را «قربانیشدنی» و «ازدسترفتنی» میسازد، و تقاطعهای عمیق میان خشونت علیه حیوانات و ستم بر گروههای انسانیِ بهحاشیهراندهشده، بهویژه از طریق نژادپرستی، استعمار و نظام کیفری-صنعتی، متمرکز است.
این کتاب با معرفی مفاهیمی چون «حیوانکُشی» (animacide) - کشتار نظاممند حیوانات برای منافع انسانی - و «گونهکُشی» (specicide) - نابودی اعضای یک گونه - مقیاس عظیم این پدیده را آشکار میسازد. مطالعات موردی از تولید صنعتی خوکچهی هندی در پرو، مدیریت آنفولانزای مرغی در ایالات متحده، و سرنوشت «بزهای عنکبوتی» مهندسیشدهی ژنتیکی، نشان میدهد که چگونه منطق سرمایهداری و پیشرفت علمی، حیوانات را به کارخانههای زنده و مواد خام تقلیل میدهد که پساز کاهش بهرهوری، منسوخ و حذف میشوند.
علاوهبر این، این اثر چارچوبهای جایگزینی برای فهم مرگ و زندگی حیوانات ارائه میدهد. این چارچوبها شامل «عدالت باروری» برای گربههای شهری، که در آن عقیمسازی بهعنوان یک خشونت ضروری برای شکوفایی حیات موجود نگریسته میشود، و دیدگاههای بومی که بر اساس احترام متقابل و حاکمیت غذایی استوارند و کشتن حیوانات را یک عمل مقدس مبتنی بر دادوستد متقابل میدانند. در نهایت، این کتاب با بررسی تلاقیهای خشونت در مجتمع زندان-صنعتی و مجتمع حیوان-صنعتی و تحلیل پیوندهای میان سیاهپوستی، حیوانیت و فناوری، فراخوانی برای یک دموکراسی بومشناختی چندگونهای است که به دنبال درک و مقابله با تمامی اشکال خشونت نهادینهشده است.
t.me/weanimals
