ما حیوانات we animals
Ir al canal en Telegram
روزنه‌ای در وجدان عمومی ما برای جهانی می‌جنگیم که در آن هیچ موجود زنده‌ای به‌عنوان کالا مورد استفاده قرار نگیرد. اینستاگرام: https://www.instagram.com/weanimals_f/ فیسبوک: https://www.facebook.com/weanimals.f/
Mostrar más1 110
Suscriptores
+124 horas
+77 días
+630 días
Archivo de publicaciones
🔴 مقاله‌ی «سوسیس‌بودگی» اثر پل مالت‌بای، که در «ژورنال مطالعات انتقادی حیوانی» منتشر شده است، به بررسی تولید سوسیس از منظر «هتک حرمت حیات» می‌پردازد. این مقاله با هدف «غریبه‌سازی سوسیس» و نشان دادن آن به عنوان یک «محصول نفرت‌انگیز» نگاشته شده است. نویسنده استدلال می‌کند که روش‌های مرسوم گفتمان حقوق حیوانات و گزارش‌های خبری برای انتقال عمق فاجعه‌ی اخلاقی ناشی از کشتار و کالایی‌سازی میلیاردها موجود زنده کافی نیست. لذا، مقاله از ابزارهای روایی متنوعی نظیر دیدگاه‌های چندگانه، تغییر ژانر، داستان‌های کوتاه و بیوگرافی حیوانات استفاده می‌کند تا تجربه‌ای دراماتیک و زنده از این «جنایت» ارائه دهد.
پادکست همچنین در اسپاتیفای قابل دسترس است.
t.me/weanimals
Repost from آزگار
▪️مبارزه‌ی طبقاتی فرهنگی برای سوسیالیسم حیوان‌نگر: هم‌خوانی ولادیمیر مایاکوفسکی
🖋️کریستین اشتاخه، ترجمه «ما حیوانات»
✔️بازخوانی آثار ولادیمیر مایاکوفسکی، شاعر پیشگام شوروی و فوتوریست، مجموعه‌ای غنی از ابزارها برای مبارزه طبقاتی سوسیالیستی در عرصه فرهنگی و در جهت آزادی حیوانات در جوامع سرمایه‌داری امروز را نمایان می‌سازد. این مقاله نشان می‌دهد که شعر و نوشته‌های هنرمند آوانگارد عناصری از یک مارکسیسم حیوان‌نگر اولیه و پیشگام را، شامل تصاویری از اخلاق سیاسی حامی حیوانات، نقدهایی بر فوق‌استثمار بی‌حد حیوانات در جامعه سرمایه‌داری، مفاهیمی از عاملیت حیوانات و اشاراتی به آرمان‌شهرهای مبتنی بر صلح با موجودات غیرانسانی، در خود دارد. این ویژگی‌ها نه‌تنها باید به‌عنوان بخشی لاینفک از انقلاب فرهنگی سوم که مایاکوفسکی به‌شدت از آن برای دگرگونی شیوه‌ی زندگی سبک شوروی دفاع می‌کرد، تلقی شوند، بلکه باید به‌مثابه ابزارهایی کارآمد برای شکل‌دهی به یک ضدفرهنگ سوسیالیستی مدافع حیوانات در نظر گرفته شوند که بر پایه‌ی مبارزه اجتماعی-اقتصادی و سیاسی علیه سرمایه (حیوانی) بنا شده و آن را تقویت می‌کند.
🖇️ متن کامل در سرخبوم
@Azegaar
🔴 این گفتار، ایده‌های اصلی و استدلال‌های کلیدی دکتر ریچارد تواین، جامعه‌شناس و نویسنده‌ی کتاب «بحران اقلیمی و دیگر حیوانات» را تشریح می‌کند. تز اصلی تواین این است که بحران اقلیمی را نمی‌توان صرفاً یک مسئله‌ی مربوط به انتشار گازهای گلخانه‌ای دانست؛ بلکه این بحران، عمیقاً با اخلاق حیوان‌نگر و سیاست روابط انسان ـ حیوان گره خورده و اساساً یک مسئله‌ی قدرت است. تواین با نقد مفهوم «آنتروپوسن» (عصر انسان) که مسئولیت بحران را به‌طور یکسان به کل بشریت نسبت می‌دهد، از مفهوم «کاپیتالوسن» (عصر سرمایه) دفاع می‌کند. این مفهوم، بحران را در بستر تاریخی سرمایه‌داری، استعمار، پدرسالاری و به‌ویژه کالاانگاری حیوانات غیرانسان قرار می‌دهد.
t.me/weanimals
🔴 کتاب «هنگامی که حیوانات سخن می‌گویند: به‌سوی یک دموکراسی بینا‌گونه‌ای» نوشته‌ی اوا مایجر (Eva Meijer)، یک بررسی عمیق و چند‌رشته‌ای از نقش حیوانات غیرانسان در قلمروهای زبان، سیاست، و هم‌زیستی است. این کتاب چارچوب‌های سنتی انسان‌محور را به چالش می‌کشد که مدت‌هاست حیوانات را از حوزه‌های اخلاقی و سیاسی ما حذف کرده‌اند. مایجر با تکیه بر فلسفه، رفتارشناسی، و مطالعات موردی دنیای واقعی، استدلال می‌کند که حیوانات غیرانسان نه‌تنها موجوداتی هوشمند و «صاحب دیدگاه خود در زندگی هستند، بلکه عاملان سیاسی‌ای هستند که فعالانه سرنوشت خود و روابط با انسان‌ها را شکل می‌دهند. هدف اصلی این پادکست، بررسی این تغییر پارادایم، برجسته کردن چگونگی بازنگری در مفاهیم زبان و سیاست از دیدگاه بینا‌گونه‌ای، و ارائه‌ی بینش‌هایی در مورد چگونگی هم‌زیستی عادلانه‌تر انسان و حیوان است.
لینک اسپاتیفای
t.me/weanimals
🔴 می‌گویید مبارزه با گونه‌پرستی مبارزه‌ای فی‌نفسه مربوط به چپ نیست. و در پایان نتیجه گرفته‌اید که «حق نداریم آن را برای انطباق با مبارزه‌ی آن‌ها علیه سرمایه مطالبه کنیم.» لنین در چه باید کرد، به «مداخله‌ی فعالانه در هر مسئله‌ی “لیبرالی”» و «موضع‌گیری سوسیال‌دموکراتیک در مورد این مسئله» فراخوان می‌دهد. او می‌گوید باید نسبت به تمام پدیده‌های خودسری و ستم، در هر کجا که ممکن است رخ دهند، بر هر قشر یا طبقه‌ای که ممکن است تأثیر بگذارند واکنش نشان داد تا در تمامی این پدیده‌ها تصویر کلی استثمار سرمایه‌داری را نشان داد. آیا این مداخله‌ی فعال یک ضرورت مبارزاتی نیست؟
لینک پادکست در اسپاتیفای اینجا
t.me/weanimals
🔴 پژوهشگران انسان- حیوان بارها مارکس را به پیروی از سنت دوگانه‌انگاریِ دکارتیِ انسان- حیوان متهم کرده‌اند. یکی از شواهد اصلی که برای اثبات این انتقاد ارائه شده است، مفهوم کار مارکس است. با‌این‌حال، مقاله‌ی حاضر استدلال می‌کند که مفهوم‌سازی مارکس از کار در واقع غیرگونه‌‌پرستانه است و اشکال کار غیرمزدی و غیرانسانی را نیز بدون چشم‌پوشی از تمایزات کیفی میان آن‌ها به رسمیت می‌شناسد. از نظر مارکس، هم کار مفید و هم شکل مشخصِ تاریخی سرمایه‌دارانه‌ی کار اجتماعی را نمی‌توان به چیزی مختص انسان تقلیل داد.
متن کامل در «سرخبوم»: در این آدرس
t.me/weanimals
🔴 این مقاله به بررسی تعاریف زیست‌شناختی، جامعه‌شناختی و سیاسی کلمات مرتبط با اهلی‌سازی می‌پردازد. نویسندگان استدلال می‌کنند که زبان به انسان‌ها قدرت می‌دهد تا روایت زندگی حیوانات غیر از انسان را هدایت کنند و اغلب به‌منظور توجیه کنترل و بهره‌برداری استفاده می‌شود. این متن بر تقاطع‌های معانی متناقض اهلی‌سازی تمرکز دارد و تأثیر مستقیم آن‌ها بر زندگی حیوانات، مانند فیل‌های اسیر و گربه‌ها، را نشان می‌دهد. در نهایت، مقاله به بررسی شکل‌های جدید سلطه از‌طریق زیست‌فناوری، از‌جمله ایجاد روبات‌های زیستی و زنوبوت‌ها، می‌پردازد و تأثیر بالقوه‌ی این فناوری‌ها بر آینده‌ی حیوانات اهلی و وحشی را مورد بحث قرار می‌دهد. این پژوهش یک مقاله‌ی دیدگاهی در حوزه‌ی جانورشناسی انسان‌محور (آنتروزولوژی) است که به لزوم استفاده‌ی محتاطانه و تأملی از اصطلاحات در روابط بین‌گونه‌ای فراخوان می‌دهد.
لینک پادکست در اسپاتیفای در اینجا
t.me/weanimals
🔴 اکثر کنشگران حقوق حیوانات بر این باورند که انسان‌ها باید حیوانات را به‌عنوان نوعی وظیفه‌ی اخلاقی آزاد کنند، به این معنا که موضوعی که باید آزاد شود با سوژه‌ی رهایی‌بخش منطبق نیست. من در این مورد تردید دارم. من فکر می‌کنم رهایی حیوانات فرایندی سیاسی است که طی آن حیواناتِ انسانی خود را از ساختارهای اجتماعی ظالمانه‌ای که در طول تاریخ ساخته‌اند رها می‌کنند. به عبارت دیگر، رهایی کامل بشریت از میراث معنوی و خود‌محوری‌اش، مستلزم رهایی حیوانات است.
متن کامل در سایت «سرخبوم»:
https://sorkhboom.ir/otherspecies/marco-maurizi/
t.me/weanimals
🔴 این پژوهش برای درک ما از رابطه‌ی انسان و حیوان ارزشمند و قابل تأمل است:
این یافته نشان می‌دهد که یک ویژگی شناختی که تا پیش‌از این منحصر به انسان فرض می‌شد (ارتباط ذاتی بین شکل و صدا)، در میمون‌ها نیز وجود دارد. این امر به تضعیف این باور دیرینه کمک می‌کند که مرزهای شناختی و زبانی بین انسان و سایر حیوانات، مرزهایی مطلق و گسسته است و بر پیوستگی تکاملی تأکید می‌ورزد.
از سوی دیگر با نشان دادن اینکه این توانایی به‌طور بالقوه در میان مهره‌داران گسترده‌تر است، پرسش اصلی را از «آیا این ویژگی منحصر به انسان است؟» به «این ویژگی‌های ادراکی چه اندازه در میان مهره‌داران توزیع شده است؟» تغییر می‌دهد. این نگاه، رویکردی فراگیرتر و مبتنی بر تاریخچه‌ی تکاملی مشترک را جایگزین نگاهی انسان‌محورانه می‌کند.
لینک پادکست در اسپاتیفای:
https://open.spotify.com/episode/5NW3vkqQVGFhIvxPNgL1Lg?si=WOs7fiVrSseo-3z8efBuzw
telegram.me/weanimals
🔴 عبارت «پیش‌از قانون» به ما نشان می‌دهد که چگونه در چارچوب زیست‌سیاسی، مدیریت، کنترل و بهره‌برداری از زندگی، باعث می‌شود که موجودات زنده (اعم از انسان و حیوان) همواره در وضعیتی از آسیب‌پذیری و بودنِ بالقوه در معرض طرد یا قربانی شدن قرار گیرند. این مفهوم، مرزهای سنتی میان گونه‌ها را به چالش می‌کشد و به یک «جامعه‌ی گسترده‌تر از موجودات زنده» اشاره می‌کند که در آن، خطوط تمایز بر اساس قدرت و منافع، به صورت استراتژیک بازتعریف می‌شوند. این کتاب به بررسی روابط بین انسان‌ها و حیوانات از منظر زیست‌سیاست می‌پردازد. ولف استدلال می‌کند که برای درک کامل زیست‌سیاست، نباید فقط به تفاوت میان انسان و حیوان توجه کرد، بلکه باید به تمایز اصلی دیگری نیز پرداخت: تفاوت بین حیواناتی که اعضای یک جامعه محسوب می‌شوند و آن‌هایی که قابل کشتن هستند، اما قتلشان به حساب نمی‌آید.
لینک پادکست در اسپاتیفای:
https://open.spotify.com/episode/4VY3uJ0glaRWbXwfyrXokF?si=YpshSLWgTkO6AGe92iBAYA
telegram.me/weanimals
Repost from آزگار
◾مارکسیسم ارضی، جغرافیای حیوانی و کار غیرانسانی در کامپوچیای دموکراتیک
🖋️جیمز تاینر- استیان رایس، ترجمه «ما حیوانات»
✔️چرا ترجمه‌ی این مقاله؟
ممکن است پرسیده شود که چرا در سال ۲۰۲۶، باید به سراغ موضوعی چون رژیم خمرهای سرخ در کامبوج رفت (اصل مقاله در ۲۰۲۱ منتشر شده است)؛ حکومتی که فروپاشی آن نزدیک به نیم‌قرن پیش رخ داده است. پاسخ در تغییر زاویه‌ی نگاه نهفته است.
آنچه مقاله‌ی جیمز تاینر و استیان رایس را متمایز و ترجمه‌ی آن را ضروری می‌سازد، پرداختن به «لایه‌های گم‌شده‌ی» تاریخ است. ما معمولاً فجایع انسانی را از منظر رنج انسان‌ها روایت می‌کنیم، اما این پژوهش، پرده از نقش و رنج حیوانات غیرانسانی در آن مقطع برمی‌دارد. نویسندگان با تلفیق «مارکسیسم ارضی» و «جغرافیای حیوانی»، نشان می‌دهند که چگونه برنامه‌های اقتصادی ایدئولوژیک، حیوانات را نه به‌مثابه‌ی موجودات زنده، بلکه به‌عنوان «ابزار» و «نیروی کارِ» صرف تلقی کرده و آنان را در چرخه‌ی خشونت و استثمار دسته‌جمعی آن دوران کشانده‌اند.
@Azegaar
