منِ حقیقی

طلب و اشتیاق لزوماً ربطی به جستجو نداره جستجو به هر شکلی که باشه خودش یک حجابه چه جستجو در بیرون و چه در درون خواهی که تا بیابی یک لحظه ای مجویش خواهی که تا بدانی یک لحظه ای مدانش یعنی همین که میخوای پیدا کنی همین که میخوای بدونی یک فاصله ایجاد شده اینکه میگن راه معرفت بی نهایته و باید بیشتر بدونیم بیشتر کشف کنیم بیشتر جلو بریم... ولی اصلاً این راه معرفت نیست این فقط نفسی هست که هیچ وقت آروم نمیگیره و همیشه دنبال دونستن بیشتره «آن چیز که نگردیده گم از بهر چه جویید؟» حقیقت چیزی نیست که یک جایی پنهان شده باشه و ما باید بریم پیداش کنیم مسئله پیدا کردن نیست مسئله گشودن قلبه بجای اینکه مدام دنبال چیزی باشیم ،ببینیم همین حالا چه چیزی در حال رخ دادنه جستجو میگه باید به اون برسم حضور میگه همین حالا اینجا باش توجهت به آن چیزی باشه که در فضای آگاهیت ظاهر میشه؛ فکر،بدنت، احساس، صدا، آدم‌ها یا هر اتفاقی که همین حالا حضور داره وقتی با کسی حرف میزنی واقعاً گوش بده وقتی ناراحتی فقط ببین که ناراحتی، وقتی فکری میاد ببینش، قبل از قضاوت و واکنش ببین چه اتفاقی افتاده اینجا باش با چیزی که همین حالا جاریه