برتولت برشتBertoltBrecht قطعه ای از کتاب

‍ 🕊️ ‌ صحبت های قابل تأمل نوید کلهرودی درباره اتحاد در وطن که همه باید ببینند! 🎭 🎨

🕊️ آنچه که باعث تغییر می شود، امید نیست، بلکه ناامیدی است. #هانا_آرنت 🎭 🎨

🕊️ بزرگترن خشونت، خشونت تحمیل وضعیت عادی است. - اسلاوی ژیژک خشونت نامرئی گاهی مسئله این نیست که اوضاع بدتر شده یا بهتر؛ مسئله این است که از ما انتظار می‌رود آن را عادی فرض کنیم. وقتی چیزی بارها تکرار می‌شود، کم‌کم جای تعجبش را از دست می‌دهد و تبدیل می‌شود به بخشی از روزمره. در چنین شرایطی، مشکل فقط خودِ وضعیت نیست، بلکه این است که زندگی یاد می‌گیرد بدون پرسش جلو برود. نه لازم است کسی قانع‌مان کند، نه توضیح مفصلی داده می‌شود؛ فقط ادامه می‌دهیم. ژیژک دقیقاً به همین نقطه اشاره می‌کند: جایی که عادت، جای فکر کردن را می‌گیرد. شاید بازگشت به زندگی به این معنا نباشد که همه‌چیز را انکار کنیم یا متوقف شویم، بلکه این باشد که نگذاریم هر چیزی خیلی راحت «طبیعی» جلوه داده شود. همین مکث‌های کوچک، همین نپذیرفتن بی‌سؤال عادی بودن، می‌تواند تفاوت ایجاد کند. . 🎭🎨

‍ 🕊️ . عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در واکنشی به اظهارات فردریش مرتس، صدراعظم آلمان درباره سقوط قریب‌الوقوع نظام، او را «خیال‌پرداز» خواند؛ این جمله طنز، توسط کسی بیان می‌شود که خود رکورددار توهم و تحلیل‌های وارونه است. عراقچی که اکنون دیگران را خیال‌پرداز می‌نامد، همان کسی است که در شب سقوط بشار اسد، در حالی که پایه‌های تخت دیکتاتور دمشق فرو می‌ریخت، در رستورانی در سوریه مشغول صرف شام بود و با اطمینان اوضاع را «تحت کنترل» توصیف می‌کرد. Dear instagram, we are an independent platform dedicated to human rights, freedom of speech, and the fight against the dictatorial regime of the Islamic Republic. We might be targeted by regime affiliates attempting to silence us, despite strictly following all Community Guidelines. Thank you.

‍ 🕊️ کدام خدا به خشونت بی مسئولیت نیاز دارد؟... 🎨🎭

🕊️ و نبودنت مرا راوی درد کرد... 🎭 🎨

🕊️ و نبودنت مرا راوی درد کرد... 🎭 🎨

‍ 🕊️ «جامعه‌ای که یاد گرفت فقط دوام بیاورد» فاجعه‌ی واقعی یک ملت در روزهای سرکوب یا بحران اقتصادی رخ نمی‌دهد؛ فاجعه در لحظه‌ای اتفاق می‌افتد که مردم دیگر انتظار تغییر ندارند. وقتی رؤیا به خاطره تبدیل می‌شود و آینده فقط واژه‌ای است برای تحملِ امروز، جامعه وارد مرحله‌ای می‌شود که می‌توان آن را «زیستِ بقا» نامید. در این وضعیت، آدم‌ها زندگی نمی‌کنند؛ خودشان را حفظ می‌کنند. کار می‌کنند نه برای ساختن فردا، بلکه برای نریختن امروز. سکوت می‌کنند نه از رضایت، بلکه از فرسودگی. و این سکوت، به‌تدریج از یک واکنش به یک هویت جمعی تبدیل می‌شود. فیلسوف ایتالیایی جورجو آگامبن در نظریه‌ی «زندگی برهنه» نشان می‌دهد که قدرت مدرن چگونه شهروند را به موجودی حداقلی فرو می‌کاهد؛ انسانی که نه به‌عنوان صاحب حق، بلکه به‌عنوان بدنی قابل‌ مدیریت دیده می‌شود. در چنین شرایطی، سیاست دیگر عرصه‌ی انتخاب نیست؛ مدیریت بقاست. اما این فروکاست چگونه پایدار می‌ماند؟ از راه چیزی که می‌توان آن را عادی‌سازی رنج نامید. وقتی بحران طولانی می‌شود، درد از استثنا خارج می‌شود و به روال بدل می‌گردد. بی‌عدالتی، بی‌ثباتی و تحقیر به اجزای «زندگی معمولی» تبدیل می‌شوند؛ تا جایی که انسان از خواستن خجالت می‌کشد. ادبیات قرن بیستم این لحظه‌ی فروپاشی آرام را ثبت کرده است. در جهان ساموئل بکت، شخصیت‌های نمایشنامه «در انتظار گودو» نه برای رهایی، بلکه فقط برای دوام آوردن منتظرند. انتظار دیگر حرکت به سوی آینده نیست؛ شکل محترمانه‌ای از ایستادن در بن‌بست است. در این نقطه، حتی اعتراض نیز تهی می‌شود. به آیینی فرسوده بدل می‌گردد: تخلیه‌ی موقت خشم، بی‌آنکه افق تازه‌ای بسازد. قدرت‌ها این را خوب می‌فهمند: جامعه‌ای که فقط زنده مانده، توان تخیل سیاسی ندارد. فیلسوف آلمانی هربرت مارکوزه نیز در کتاب One-Dimensional Man توضیح می‌دهد که چگونه نظام‌های مدرن، امکان تصور بدیل را از انسان می‌گیرند. وقتی همه‌چیز به «وضع موجود» تقلیل می‌یابد، مردم دیگر نمی‌پرسند چه می‌خواهند؛ فقط می‌پرسند چگونه دوام بیاورند. و این همان چرخه‌ی مرگبار است: رنج عادی می‌شود، امید فرسوده می‌گردد، و جامعه به نقطه‌ای می‌رسد که حتی زبان اعتراض را هم فراموش می‌کند. در چنین وضعی، سکوت دیگر تحمیل‌شده نیست بلکه آموخته شده است. اما تاریخ نشان داده که این وضعیت هرگز پایدار نیست. در زیر لایه‌های انفعال، چیزی زنده می‌ماند: خاطره‌ی کرامت. نه به‌صورت شعار، بلکه به‌صورت زخمی که هنوز درد می‌کند. و درست از دل همین درد است که امکان شکستن چرخه دوباره متولد می‌شود؛ نه با انفجار ناگهانی که با بازگشت آرامِ میل به «خواستن».

® Stone Breakers, 1849, Gustave Courbet

🎭🎨

‍ 🕊️ اینان چی اند؟ ای توس ای دماوند ای آبادان اینان چی اند؟ ای سرزمین من، این اژدها چگونه از شانه هایت روئیده است؟ - محمد مختاری 🎨🎭

🕊️ يزيد فقط هفتادو دونفر رو کشت...... 🎨🎭

🕊️ يزيد فقط هفتادو دونفر رو کشت...... 🎨🎭

‍ 🕊️ . آن‌ها دروغ می‌گویند و می‌دانند که دروغگو هستند و می‌دانند که ما می‌دانیم دروغگو هستند، و با این وجود، با صدای بلند دروغ می‌گویند! تصویر بالا: ادعای بی‌سند عباس عراقچی در کنفرانس مطبوعاتیِ روز دوشنبه ۲۲ دی ۱۴۰۴. و تصویر پایین: سمت چپ: حمله‌ی مسلحانه نیروهای نظامی جمهوری اسلامی به داخل بیمارستان خمینی در شهر ایلام برای برای ربودن زخمی‌ها و مجروحین شنبه‌ی خونین ملکشاه در شامگاه ۱۳ دی‌ماه ١۴٠۴ 🎨🎭

🕊️ یکی از شدیدترین کشتارها با سلاح گرم از زمان جنگ جهانی دوم.... 🎨🎭

‍ 🕊️ #محمد_مختاری چه پیش خواهد آمد؟ جز این که چند روزی بماند در سردخانه‌ای و کاغذی و خودکاری بیابند تنها در کیفش که هیچ چیز از دنیا را شاید مشخص نمی‌کند: چه خلوت است خیابان جمعه دمی که دور می‌شوی از خویش و باز می‌گردی در خویش و هیچ کس نخواهد دانست که در دلت چه گذشته‌ست 🎨🎭

من نمی‌توانم بگویم اوضاع اگر تغییر کند، بهتر خواهد شد، اما می‌توانم بگویم اوضاع اگر قرار باشد بهتر شود، باید تغییر کند. کریستوف لیشتنبرگ

‍ 🕊️ چه بلایی بود که بر ما وارد شد! یک مشت پست درنده ریختند، گرفتند، کشتند، دریدند و بردند ... بزرگ علوی ویدیویی که نشان میدهد ۱۹ دی در اردبیل، پاسداران ولایت با خودروی زرهی، از روی مردم رد شدند! تصاویر نشان می‌دهد خودرو زرهی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی با هدف زیر گرفتن معترضان در میدان یحیوی اردبیل، با سرعت زیاد به سوی مردم حرکت می‌کند و آن‌ها را هدف قرار می‌دهد. 🎨🎭

🕊️ هیچ مادری فرزندش را برای مردن به دنیا نمی‌آورد، اما جنگ این را فراموش می‌کند. - اشعار ضدجنگ - برتولت برشت 🎭 🎨

🕊️ چه کسی است..... شمعدانی، یاس و کندوی زنبور را دوست نمیدارد؟ چه کسی است .... حمله میکند به شکوهمندی عصر و نهال های گل رز را می شکند؟ چه کسی است ... پرنده های انجیر خور .. و کبوترها را نادیده می گیرد؟ چه کسی است .. از درختان زردآلو درختان گیلاس و از شکفتن تمام شکوفه ها هراس دارد؟ چه کسی.... #یلماز_گونی یلماز گونَی به کُردی: یه‌ڵماز گونه‌ی (متولد ‏۱ آوریل ۱۹۳۷ فوت ۹ سپتامبر ۱۹۸۴) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌ 🎨🎭