آب نبات لیمو.

دویدن در یک پهنه‌ی سبز و لمس کردن خیسی خزه و حس کردن راه رفتن یک مورچه روی پوست، فهمیدن زنده بودن از درد فرو رفتن تیغ در انگشت و نجات دادن یک کرم از مرگ.

رسیده‌ام، چه غریب و نچیده می‌افتم.

این آهنگ برام آبان ماه در رشت بوده و احتمالا تا همیشه خواهد ماند.

بوی گندم در مشت، مشت کودک در خاک، کفش مادر در برف، چرخ یک کالسکه، گوشه‌ی گندم‌زار، بند رختی پاره، چمدانی بی شکل، جعبه‌ی یک دوربین، عکس یک بازیگر، جمعه‌های بی‌مشق، تلی از ته سیگار، دشنه‌ای زنگ زده، چشم گاوی در دیس، سفره‌ای بوسیده، برج لندن در مه، جان لنون در باران، سوهو در بی‌حرفی، رود سن در یک قاب، متروی سن‌ژقمن، قهوه‌ی سن‌میشل، پرسه‌ای در پیگل، کافه‌ها بی‌لبخند، خانه‌ای در آتش، بوف کوری در نور، گل یاسی در زخم، غربت لالایی، بوسه در راه‌آهن، سرخی لب در شب، برکه‌ای فانوس، انفجاری در ماه.

"با حرق یادها همسفرم، وقتی دورم به تو نزدیک ترم."

وقتی رفتی انگار دستت را در مه غلیظ رها کردم.

اگر هیچوقت از زندگیم نتونم به بیروت سفر کنم چی؟

این روزها با جمع‌ها و ایده‌های توی‌ سرم به زندگی وصلم🍎

سلاامم. عجب سوال جالبی، عاشق سوال‌های جالبم. این روزها همش در ذهنم میومد که جمع‌ها من رو به زندگی وصل می‌کنن. جمع‌ها و انسان‌ها، چای خوردن در خانه‌ی دوستام یا یک کافه‌ی کوچولو ته ته یه کوچه با آدمهایی که برام ارزش دارن.

سلامم امیدوارم خوب باشی🌟 این روزها با چی وصلی به زندگی؟

http://t.me/Chevalet_bot?start=XZqbdrR4X7cf اگر هستید حرف بزنیم خوشگل‌ها🍎🍊🫯🍁🐞🎸

یک فیلم خوب، یک نقاشی از مودیلیانی و یک‌ پرتقال می‌خوام.

می‌خوام قصه بشم.

آهنگ مناسب پنجشنبه‌ی سرد ولی آفتابی در آبان.

کاش واقعا یک ونوس ویلندورف تو کیفم بود.