کتابخانه اقراء

در خانهٔ پیامبر ﷺ | ۲ تو دختر پیامبری! اشک‌ها همیشه از روی ضعف جاری نمی‌شوند؛ گاهی از این‌رو جاری می‌شوند که دل آن‌قدر لطیف و نازک است که نمی‌تواند زخمی را که یک کلمه در دل، جایی پنهان از دید دیگران نشانده است، تحمل کند. در خانهٔ پیامبر ﷺ، صفیه دختر حیی رضی‌الله‌عنها گریه کرد؛ نه از دردی در جسم، بلکه از زخمی که بر غرور و کرامتش وارد شده بود. پیامبر ﷺ نزد او آمد و دید که گریه می‌کند. فرمود: «چه چیزی تو را به گریه انداخته است؟» گفت: حفصه رضی‌الله‌عنها به من گفت: «تو دختر یک یهودی هستی.» پیامبر ﷺ فرمود: «تو دختر پیامبری، عمویت نیز پیامبر است و تو همسر پیامبر هستی؛ پس او به چه چیزی بر تو فخر می‌کند؟!» سپس به حفصه گفت: «ای حفصه، از خدا بترس.» زن به‌طور طبیعی لطیف و حساس است؛ و چگونه چنین نباشد، در حالی که از دنده‌ای نزدیک به قلب آفریده شده است؟! و در هر مخلوقی نشانه‌ها و آثاری از اصل آفرینش در وجودش باقی می‌ماند. زن بسیار عاطفی و نهایت احساساتی است، اما این ضعف نیست؛ بلکه برای این است که مسئولیت بزرگی که خداوند در این زندگی برایش قرار داده، به چنین عاطفه و احساسی نیاز دارد. برای همین، وقتی می‌بینید زنی در کوچک‌ترین موقعیت‌ها گریه می‌کند، یا با یک کلمه حالتش تغییر می‌کند و با یک حرف، تمام وجودش به‌هم می‌ریزد، این هیچ ربطی به ضعف شخصیت، سطحی‌بودن و بی‌ارزشی ندارد؛ چنان‌که جاهلان و ابلهان در مورد زنان می‌پندارند. برعکس، کاملاً ممکن است و هیچ تناقضی هم ندارد که همان زن لطیفی که از سوختن یک غذا، چون حواسش به آن نبوده، گریه می‌کند، در موقعیت‌های دیگر همچون شیر ماده در برابر سختی‌های زندگی بایستد؛ درست مثل قوی‌ترین مردان. تمام ماجرا این است که زن، بخش لطیف و زیبای انسانیت است و گریه یکی از راه‌های او برای بیان این لطافت و جلب توجه و محبت است. پس هرگز گریه‌های او را کوچک نشمارید و تحقیر نکنید؛ این اشک‌ها فرصت‌هایی طلایی برای رسیدن به قلب و تسخیر کردن درون اوست، زیرا زن را فقط می‌توان از راه دلش به دست آورد. و مبادا در لحظات شکستگی و اشک‌ریزی‌اش از او روی برگردانید؛ زیرا اگر در زمان ضعفش کنارش نباشید، در سلامتی و شادی‌اش بهره‌ای نخواهید داشت. و اگر در سخت‌ترین و بدترین لحظاتش تحملش نکنید، زیباترین لحظاتش را نیز به دست نخواهید آورد. «چه چیزی تو را به گریه انداخته؟» این پرسشی سرشار از مهربانی و توجه است؛ وقتی صفیه احساس امنیت کرد، سفرهٔ دلش را گشود. طبیعت زن همین‌گونه است؛ وقتی احساس امنیت کند، دلش را می‌گشاید. وقتی صفیه ماجرا را گفت، پیامبر ﷺ خاطرش را آرام کرد، سخنی گفت که او را خوشحال ساخت و در عین حال، اشتباه را نیز نادیده نگرفت. در این ماجرا، نوعی از رقابت و کشمکش میان هووها دیده می‌شود؛ و این ربطی به میزان ایمان ندارد، بلکه به طبیعت و سرشت انسانی بر می‌گردد. طبیعت زن همین است که نسبت به هووی دیگر غیرت دارد، هرچند در بالاترین درجهٔ ایمان باشد. پیش از این نیز ساره به هاجر غیرت ورزید، در حالی که خداوند برای بزرگی او، فرعون را ناتوان ساخت. و طبیعت روابط هووها چنین است که نقش‌ها تبدیل می‌شود؛ کسی که امروز آزار می‌دهد، فردا آزار می‌بیند. کسی که شب مکر می‌ورزد، صبح برایش مکر چیده می‌شود. چه زیباست دلجویی در لحظهٔ اندوه؛ و چه‌قدر شیرین است این کار برای دل‌ها! به مشکلات زندگی از این زاویه نگاه کنید؛ این‌ها فرصت‌هایی است برای همدلی، دلجویی و ابراز عشق و محبت. یک موقعیت سخت، غیرتی که انسان را از کوره بیرون می‌کند، یا خستگی کارهای خانه؛ این همه فرصت‌هایی است برای شما تا قلبی مهربان باشید که دلداری می‌دهد و شانه‌ای گرم باشید که بار غم و غصه‌هایش را بر آن بگذارد. مردانگی و سرپرستی‌ات را این‌گونه نشان بده؛ بر پیشانی‌اش بوسه‌ای بزن، به او بگو که برایت مهم است، عزیز است و بی‌ارزش نیست. بگو: «من کنار تو هستم، با تو قوی‌ام و بی‌تو نمی‌توانم.» خواهید دید که چگونه چهره‌اش درخشان می‌شود و همهٔ رنج‌ها و گذشته را فراموش می‌کند. باور کنید، در درون هر زنی، کودکی کوچک با دو گیسو وجود دارد که به محبت نیاز دارد، هرچقدر هم که سنش بالا رفته باشد. و از پیامبر ﷺ درس را بیاموز؛ او این موقعیت را با جانبداری (یکی را بر دیگری پیروز کردن) یا با دشمنی‌ای که کینه‌اش در دل بماند، خاموش نکرد؛ بلکه آن را با حکمت آرام کرد. دل شکسته را التیام داد و به دست آورد، و خطاکار را بدون اینکه غرورش جریحه‌دار شود، تذکر داد. با این کارش، پیش از آنکه خانه‌ها را مدیریت کند، دل‌ها را تربیت می‌کرد و پیش از آنکه به ظاهر امور بپردازد، احساسات را اصلاح می‌نمود. از همین رو، خانه‌هایش نه با قسوت و سختگیری، بلکه با حکمت و عدالتی آمیخته با رحمت استوار ماند! ✍🏼 ادهم شرقاوی 📝 افراهیم چرخی t.me/iqraaLib

در خانهٔ پیامبر ﷺ | ۱ موقعیت دشوار و حساس! غیرت و حسادت، یکی از زبان‌های عشق است؛ وقتی از حد توان فراتر رود. این رفتار، شک کورکورانه نیست، بلکه دفاع از حریم و داشته‌های قلب است. در خانه‌ای که آیات بر آن نازل می‌شد و اخلاق، پیش از گفتار شکل می‌گرفت، غیرت نیز درست مانند هر خانهٔ دیگری نمودار می‌شد؛ پاک، بی‌تکلف، طبیعی، سازگار با فطرت و بدون هیچ‌گونه تظاهر و ساختگی. یکی از عادت‌های پیامبر ﷺ این بود که شب‌ها را میان همسرانش تقسیم می‌کرد و هرکدام نوبت خود را داشتند. آن شب، نوبت عایشه رضی‌الله‌عنها بود. پیامبر ﷺ در خانهٔ او نشسته بود و چند تن از یارانش نیز حضور داشتند. یارانی که برای فراگیری یکی از درس‌های بزرگ زندگی در آنجا حاضر شده بودند؛ درسی که به شما نشان می‌دهد یک شوهر فهمیده چگونه فتیلهٔ یک بحران و مشکل را خاموش می‌کند. همه‌چیز خوب و آرام پیش می‌رفت تا اینکه در زدند. عایشه رضی‌الله‌عنها رفت تا در را باز کند. خدمتکار زینب بنت جحش رضی‌الله‌عنها پشت در بود؛ با ظرفی از غذایی که زینب پخته بود و تمام تلاشش را به خرج داده بود تا پیامبر ﷺ از آن بخورد. درست همین‌جا بود که آتش غیرت در دل عایشه رضی‌الله‌عنها شعله‌ور شد. در منطق همسران، این کار تجاوزی آشکار به حریم هوو (امباق) او بود؛ و در ذهن زنی که زنان دیگر را خوب می‌شناسد، این فقط یک ظرف غذا نبود، بلکه پیامی از عشق بود با این مضمون: «دلم نخواست بدون تو غذا بخورم.» عایشه رضی‌الله‌عنها به دست خدمتکار زد. ظرف افتاد، شکست و غذا روی زمین ریخت. چه موقعیت سخت و حساس برای یک شوهر! خود را جای پیامبر ﷺ بگذارید و بگویید در آن لحظه چه احساسی پیدا می‌کردید؟ احتمالا اولین چیزی که به ذهن‌تان می‌رسید این بود که جلوی مهمان‌هایتان خرد شده‌اید و چنین رفتاری برخوردی جدی می‌طلبد؛ کاری می‌کردید که آبرویتان حفظ شود و به هیچ‌وجه از آن ساده نمی‌گذشتید. حالا ببین پیامبر ﷺ در موقعیتی که من و تو آن را ضربه‌ای به غرور و مردانگی‌مان می‌دانیم، چگونه رفتار کرد؛ بیا تا از سردار و مهتر مردان درس بگیریم. پیامبر ﷺ هیچ کاری نکرد، جز اینکه روی زانوهایش نشست، تکه‌های شکستهٔ ظرف را جمع کرد، بقایای غذای ریخته‌شده روی زمین را جمع و مرتب کرد و با لبخند به اطرافیانش گفت: «مادرتان غیرتی شد.» سپس به عایشه رضی‌الله‌عنها گفت: «ظرف خودت را به او بده.» جنگ زن و شوهری در آستانهٔ وقوع بود، یا بهتر است بگوییم جرقهٔ یک طلاق؛ اما پیامبر ﷺ همهٔ این‌ها را با آرامش، وقار و درک عمیق خود خاموش ساخت. او می‌دانست که زن در چنین موقعیت‌هایی غیرتی می‌شود و انسان عاشق، وقتی غیرتش به جوش می‌آید، بخشی از تعادل و تدبیر خود را از دست می‌دهد. ما هم اگر پای حرف دل‌مان در میان باشد، این حالت را احساس می‌کنیم. زندگی زناشویی، تعاملات روزمره و فشارهای زندگی، همواره ما را در معرض احتمال جنگ و جدایی قرار می‌دهند؛ اما این واکنش ماست که یا روغن روی آتش می‌ریزد، یا فتیلهٔ بمب را پیش از انفجار می‌کشد. کسی که فکر می‌کند زندگی زناشویی میدان نبردی است که باید در تمام نبردهای آن پیروز شود، سخت در اشتباه است. برعکس؛ زندگی زناشویی جز با چشم‌پوشی و گذشت ادامه پیدا نمی‌کند، گذشت شوهر و گذشت زن. اگر بخواهیم بر سر هر اشتباهی با هم درگیر شویم، روی هر رفتاری توقف کنیم و هر کلمه‌ای را تحلیل کنیم، زندگی زناشویی به جهنمی طاقت‌فرسا تبدیل خواهد شد. دوباره به پیامبر ﷺ نگاه کن: او نه‌تنها از رفتار او چشم‌پوشی می‌کند، بلکه برایش بهانه هم می‌آورد: «مادرتان غیرتی شد.» او سرشت زن را در نظر گرفت؛ اینکه عاطفه، زن را با خود می‌برد و غیرت، رفتار سنجیده و مناسب را از او می‌گیرد و اگر احساس خطر کند، تعادلش را برهم می‌زند. و هیچ خطری برای یک زن، بزرگ‌تر از حضور زنی دیگر نیست. زندگی زناشویی یک پیمان محکم است؛ عهدی که در آسمان‌ بسته شده و در زمین جاری شده است. بنایی است که در یک لحظه ساخته‌ایم و باید هر روز از آن محافظت کنیم. این یک مسیر دوطرفه است؛ گاهی او بار تو را به دوش می‌کشد و گاهی تو بار او را. یک‌بار تو نادیده می‌گیری و یک‌بار او. می‌بخشی، چون خودت هم به بخشیده‌شدن نیاز داری؛ و درمی‌گذری، چون خودت هم نیازمند گذشتی. این داستان برای نقل یک حادثهٔ تاریخی نیست، بلکه برای این است که به ما یاد بدهد خانهٔ پیامبر ﷺ الگویی دور از دسترس انسان‌ها نبود، بلکه نزدیک‌ترین خانه به قلب‌هایشان بود؛ زیرا انسانیت را زندگی کرد و سپس آن را به اوج کمال رساند. ✍🏼 ادهم شرقاوی 📝 افراهیم چرخی t.me/iqraaLib

📝عنوان کتاب: چگونه با ملحدین مناظره کنیم؟ (۱۵۰ قاعده و مغالطه در مناظره با ملحدین) 🎤درس‌گفتارهای استاد عتیق الله افندی 📜ویراستاری و صفحه آرایی: محمد نعمتی 🔶تهیه‌و‌نشر: مرکز هدایت؛ رد اسلام‌‌‌ستیزان 📌 لینک کانال‌های درسی ما: https://t.me/addlist/pJHefUllQYk3Y2M1

زیباترین پنج رسم و عادت در دوران عثمانی ۱. آب و قهوه در فرهنگ عثمانی، هنگام پذیرایی از مهمان، همراه با فنجانی قهوه، یک لیوان آب نیز سرو می‌شد. اگر مهمان ابتدا آب می‌نوشید و سپس قهوه، میزبان متوجه می‌شد که او گرسنه است و برایش غذا آماده می‌کرد. اما اگر ابتدا قهوه می‌نوشید، این نشانه آن بود که سیر است و نیازی به غذا ندارد. ۲. گل سرخ و گل زرد اگر جلوی خانه‌ای گل زرد قرار می‌دادند، یعنی در آن خانه بیماری وجود دارد و از رهگذران و همسایگان خواسته می‌شد سکوت را رعایت کنند و موجب آزار بیمار نشوند. اما اگر گل سرخ بر در خانه بود، نشان می‌داد که دختری در آن خانه به سن ازدواج رسیده است و می‌توان برای خواستگاری او اقدام کرد. همچنین مردم از به‌کار بردن سخنان زشت و ناشایست در اطراف آن خانه خودداری می‌کردند تا حرمت و احساسات او حفظ شود. ۳. کوبه‌های در در دوران عثمانی، بر درِ خانه‌ها دو کوبه نصب می‌شد: یکی کوچک و دیگری بزرگ. اگر در با کوبه کوچک زده می‌شد، اهل خانه می‌فهمیدند که مراجعه‌کننده یک زن است؛ بنابراین بانوی خانه برای باز کردن در می‌آمد. اما اگر با کوبه بزرگ در می‌زدند، معلوم می‌شد که پشت در مردی ایستاده است و مرد خانه برای استقبال از او در را می‌گشود. ۴. صدقه پنهانی ثروتمندان عثمانی تلاش می‌کردند بدون آنکه عزت‌نفس نیازمندان خدشه‌دار شود، به آنان کمک کنند. آنان به بقالی‌ها و فروشندگان مراجعه می‌کردند، دفتر بدهی مشتریان را می‌گرفتند و بدهی فقرا را بی‌آنکه نامی از خود ببرند، پرداخت می‌کردند. به همین سبب، افراد نیازمند روزی متوجه می‌شدند که بدهی‌شان تسویه شده است، بی‌آنکه بدانند چه کسی این کار نیک را انجام داده است. ۵. سن شصت‌وسه سالگی در روزگار دولت عثمانی، اگر از سالمندانی که بیش از ۶۳ سال داشتند درباره سنشان می‌پرسیدند، از روی ادب و احترام به پیامبر اکرم ﷺ، خوش نمی‌داشتند بگویند که از سن ایشان گذشته‌اند. ازاین‌رو در پاسخ می‌گفتند: «فرزندم، از آن حد گذشته‌ایم.» 🤍 #منقول

سلسله معجزات قرآن قسمت ۳«معجزه نقش گوش در بیداری|حقیقتی که ۱۴۰۰سال قبل در قرآن گفته شد»اعجاز حیرت‌انگیز قرآن

سلسله معجزات قرآن قسمت ۲«معجزه سقف محفوظ|حقیقتی که ۱۴۰۰سال قبل در قرآن گفته شد»اعجاز حیرت‌انگیز قرآن