آگوا

امروز به خواهرم گفتم وقتی تو بری مامان اذیت میشه باید چیکار کنم؟ ولی خودم جوابشو میدونستم، هیچ‌کاری نمیشه انجام داد یکی از اعضای خانواده می‌ره و جاش خالیه و تو حتی نمیتونی بهش بگی چقدر سخته و دلت نمیاد به غصه‌هاش اضافه کنی.

به نظرم به فشاری که مهاجرت به بازماندگان میاره خیلی کم توجهی میشه و همه همدردی‌ها روانه‌‌ی مهاجر میشه. مهاجر داره معامله می‌کنه از دست دادن زندگی قبلی رو با ساختن زندگی جدید و بهتر. اینور معامله‌ای وجود نداره، عزیزتو از دست میدی و همه چیز فقط بدتر شده و هنوز تو لجن ایران غرقی. https://twitter.com/borna_rz/status/1518573162971209728?s=21

اگه وقتی غذای خوشمزه می‌خورین عکسشو واسم بفرستین خوشحال میشم. 🚶🏻‍♀

دوستان این گربه یا از ارتفاع افتاده یا بهش لگد زدن و موجب جابه‌جایی و شکست اولین مهره لگنش(ساکرومش شده) نمیتونه راه بره کلا و توی تخلیه(دفع و ادرار) هم به مشکل خورده و دستی انجام میدیم براش و خیلی درد میکشه. باید جراحی شه و تا زمان جراحی باید روزی دو نوبت سرم بگیره و دارو برای جراحی باید به تهران منتقل شه و مبلغی حدود ۵-۶ میلیون گفتن هزینشه جراحیشه و برای روزانه سرم گرفتن و دارو هم ۱-۲ میلیون نیاز داره من تنهایی توان پرداخت و تهیه این مبلغو ندارم🥺 ممنون میشم همراهم باشید توی روند درمانش با هرچقدر در توانتونه شماره حساب برای کمک: 6037-9979-1232-6643 مرضیه پاژخ

کاش دوستی تو تهران داشتم که همخونه میخواست و میرفتم همخونه میشدم باهاش بدون توجه به نتیجه‌ی کنکورم. جدی کسی اینجا هست که تو تهران تنها زندگی کنه و همخونه بخواد؟

رؤيای ظهر جمعه

شکل قصه‌هاست. ☁️✨

با چند تا سریال خوب برخورد کردم و همش بین دیدنشون میچرخم. :_

دلم کنسرت همایون شجریان پیتزای تازه‌ی نازک و بغل گرم میخواد.

شغلی که توش توانایی‌هات مورد استفاده قرار بگیره، امکان پیشرفت داشته باشه و درآمدش حرف نداشته باشه😁

🧳

اگه توانایی کاری‌ رو نداری جرأتش رو داشته باش. توانایی محصول جرأته.

eftelly اگه هستی ادمین کانال اینجاست میشه بهم پیام بده؟ :›

میتونی انجامش بدی.

این حس که بعد از چند ماه میبینی چقدر نگرانیت بی‌مورد بوده.☁️

:_‹

( ꈍᴗꈍ)⁩ وقتی چیزی ملایم طبع آدم پیش می‌ره، حس خوبش رو روزهای بعد هم همراهت داری میتونی بهش برگردی اون لبخند رضایتی که جودی بعد از بستنی خوردن داشت رو بزنی. هدیه‌های تولدم خیلی نرم و دلخواهم بود شبیه اینکه از روی پینترستم انتخاب شده باشن‌‌، فکر کردن به این توجه و محبت، شبیه دولایه پتو تو زمستونه. دلم میخواد اگه قراره جایی پناه بگیرم اون رد محکم دوست داشته شدن‌ و غارِ خودم باشه، شبیه اون فیلمی که vera cruz تو اوج بی‌نوری وقتی تلویزیون رو روشن کرد آدمی که کنار توپ یوگا بود گفت درون شما دنیایی وجود داره که هیچکس بهش دسترسی نداره اونجا متعلق به شماست و همین راه آرامش و رهاییش بود، جایی هست که کسی نمیتونه لمسش کنه و آدم می‌تونه اونجا پناه بگیره.