Shabnameh شبنامه

امضا برای پایان دادن به جنگ، قطعی شد. اما حکومت‌های درگیر جنگ، آمریکا و جمهوری اسلامی، هر کدام، این توافق را برپایه‌ی منافع سیاسی خود طوری اعلام کردند که گویا پیروز این جنگ بوده‌اند! در نتیجه، به بخشی از نوشته‌ی کوتاه نخست‌وزیر پاکستان بسنده کنیم که به عنوان میانجی، ایفای نقش کرد و سرانجام، امضا برای پایان دادن به جنگ قطعی شد. نخست‌وزیر پاکستان: پس از گفتگوهای فشرده، خرسندیم اعلام کنیم که توافق صلح بین ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران حاصل شده است. هر دو طرف، پایان فوری و دائمی عملیات نظامی در همه‌ی جبهه‌ها ازجمله در لبنان را اعلام کرده‌اند. مراسم رسمی امضای توافق، روز جمعه، ۱۹ ژوئن در کشور سوئیس برگزار خواهد شد. ----------------------------------------------- در فرای این توافق زیر پوست جامعه چه می‌گذرد؟! نخستین واکنش جهان به این توافق، کاهش قیمت نفت در بازارها و بورس جهانی بود، کارشناسان مالی و اقتصادی نیز اعلام کردند قیمت بنزین در سراسر اروپا پس از امضای رسمی توافق در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶ در سوئیس، آرام‌آرام کاهش خواهد یافت! اما هیچکس در مورد قربانیان این جنگ، سخن نگفت! هیچکس در مورد کودکان بی‌گناهی که هم‌اینک زیر خاک آرمیده‌اند دم برنیاورد! تورم و گرانی‌های افسار گسیخته‌ی کالاهای ضروری، بیش از ده میلیون ایرانی را به زیر خط فقر پرتاب کرد که سخنی در این مورد در میان نیست! صدها شغل از بین رفت، مشاغلی که با اینترنت ارتباط تنگاتنگ داشتند و هیچکس در مورد این افراد و زندگی غم‌انگیز خانواده‌ها سخنی نمی‌گوید و دهها آسیب دیگر که همواره زیر آوار شوم جنگ‌ها پنهان مانده و خواهد ماند! در نتیجه، بازندگان این جنگ: فروشندگان نیروی کار و به طور کلی شهروندان سراسر کشور ایران، به ویژه مبارزان و کنشگران اجتماعی بودند. و برندگان جنگ: دولت‌ها و حکومت‌ها بودند که سودهای کلان آنها تصورناپذیر است! این جنگ در واقع، مانور حکومت آمریکا در برابر چین بود و موفق شد تا قدرت‌نمایی خود را در برابر قدرت چین ابراز کند و از سوی دیگر، حکومت جنایتکار جمهوری اسلامی، هارتر، وحشی‌تر و سرکوبگرتر شد و پایه‌های حکومت ننگین خود را برای ادامه‌ی چپاول منابع طبیعی و انسانی کشور ایران تثبیت کرد! جنبش‌های اجتماعی مترقی را بیش از پیش سرکوب عریان و هزاران هزار مبارزان راه آزادی و کنشگران اجتماعی را به هر بهانه‌‌ای بازداشت کرد و به ماشین اعدام شتاب داد تا کنشگران اجتماعی و سیاسی را عقب براند و اعتراضگری را در جامعه‌ی ایران کمرنگ جلوه دهد! ساسان دانش ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶ ۲۵ خرداد ۱۴۰۵

در همبستگی با زنان افغانستان✊🏾✌🏾 #تحصیل_کار_آزادی #زن_زندگی_آزادی #از-کابل_تا_تهران #مرگ_بر_طالبان اقدام مشترک تشکل های مستقل زنان

درون- برنامه‌ی پنجم- تعطیلی مدارس @hydramediairan

ادامه از https://t.me/arashmagazine/290 از منظر اجتماعی-سیاسی، میراث پرویز قلیچ‌خانی از ایمان راسخ او به سوسیالیسم جدایی‌ناپذیر است. آنچه مسلم است اینست که پرویز قلیچ‌خانی هرگز از آرمان‌های سوسیالیسم دست نکشید، حتی زمانی که مصلحت می‌توانست منافع شخصی او را تأمین کند. پرویز قلیچ‌خانی، بی آن که خود چنین قصدی داشته باشد، در ورزش، در رفتار اجتماعی، در روابطش با مردم، در بی‌پیرایگی ذاتی خود، الهام بخش بسیاری از جوانانی بود که در دوره‌های مختلف، در میدان‌های ورزشی مربی آنان بود. پرویز قلیچ‌خانی دیگر در میان ما نیست، اما سیمای فراموش ناشدنی او با ماست، میراث او در دسترس ماست، و ما می‌توانیم از گنجینه‌ای که به یادگار گذاشته است، بهره‌ها ببریم و یاد او را گرامی بداریم. یادت مانا و با ما، کاپیتان! ناصر رحمانی‌نژاد

ادامه از https://t.me/arashmagazine/289 پرویز قلیچ‌خانی، قهرمان ملی ایران و یار وفادار و پایدار جبهه‌ی جهانی سوسیالیسم، روز شنبه ۲۳ ماه مه ۲۰۲۶، در ساعت دو بعد از ظهر در پاریس، از این جهان بی‌سامان رخت بربست. پرویز قلیچ‌خانی، اما، بسیاری چیزها از خود به‌جا گذاشت که نمی‌توان آنها را نادیده انگاشت. یکی از چند میراث مهم و ارزشمند او که به عنوان آرشیو تاریخ فرهنگی و سیاسی ایرانیانِ در تبعید برای همیشه ماندگار خواهد ماند، مجله‌ی «آرش» است. پرویز قلیچ‌خانی طی بیست و سه سال کار بی‌امان و تلاشی خستگی‌ناپذیر، ۱+۱۱۰ شماره که بالغ بر هزاران صفحه می‌شود، فعالیت عرصه‌‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، ادبی و هنری ایرانیان تبعیدی را در صفحات مجله‌ی «آرش» به ثبت رسانید. اسنادی که اگر تعهد راسخ، تلاش پی‌گیر، وفادارانه و بی‌اجر پرویز قلیچ‌خانی نبود، بخش مهمی از آن امروز وجود نمی‌داشت و یا، به‌جرئت می‌توان گفت، به فراموشی سپرده می‌شد. اما، ما امروز این گنجینه‌ی گرانبها را در دست داریم. در تمام دوره‌ی تبعید تا امروز، هیچ یک از نشریات دیگر تبعید، مانند آرش - به‌دلیل مشکلاتی که همه‌ی ما می‌شناسیم - نتوانستند چنین گنجینه‌ی گرانبهایی را فراهم آورند. من معتقدم که پیروزی پرویز قلیچ‌خانی در عرصه‌ی فرهنگی و مطبوعاتی پیشرو و نشر افکار آزادیخواهی و عدالت، همسنگ پیروزی او به‌عنوان قهرمان در میدان ورزش فوتبال است. دوام مجله‌ی آرش طی این سالها، نه تنها به‌دلیل حمایت بسیاری از کسانی بود که به استمرار در انتشار آرش اعتقاد داشتند، بلکه همچنین - با تأکید می‌گویم - به‌دلیل جاذبه‌ی ورزشی، سابقه‌ی اجتماعی و سیاسی، شخصیت فردی، و محبوبیت عمومی پرویز قلیچ‌خانی نیز بود؛ به‌نحوی که گاه نمی‌توان دانست کدام یک مقدم بر دیگری است. پرویز قلیچ‌خانی با محبوبیت بی‌سابقه‌ای که در میان ورزشکاران حرفه‌ای و آماتور، و فعالان سیاسی چپ و روشنفکران پیشرو داشت، اما هیچگاه از این محبوبیت برای هیچ منظور شخصی سود نجست. او، این پشتیبانی و حمایت استثنایی نسبت به خود را، چه از جنبه‌ی مالی و چه از جنبه‌ی امکانات عملی، همواره در جهت منافع عمومی، در حمایت از کارگران اعتصابی و خانواده‌های زندانیان سیاسی و کارگری در ایران کانالیزه می‌کرد. پرویز قلیچ‌خانی، با همه‌ی حمایت و پشتیبانی معتمدانه‌ای که داشت، فرصت‌طلب نبود، از فرصت طلبی نفرت داشت و از کسانی که برحسب موقعیت و یا با باد تغییر جهت و تغییر عقیده می‌دادند، روی برمیگرداند. او شخصیتی بدلی نبود، همواره خودش بود؛ او پرویز قلیچ‌خانی بود. پرویز قلیچ‌خانی هرگز به‌دنبال نام و شهرت نبود. حتا وقتی که کار نوشتن خاطرات او توسط یار و همکار نزدیک‌اش، نجمه موسوی، به‌دلایلی کنار گذاشته شد، بی هیچ غمی به سادگی گفت: درباره‌ی من آنقدر گفته شده که احتیاجی به نوشتن خاطراتم نیست. پرویز قلیچ‌خانی الگوی ازخودگذشتگی بود. پیگیری و اصرار او در کار مجله‌ی «آرش»، به‌ویژه در سالهای آخر انتشار آن، دست تنها - باوجود دردهای مختلف مانند درد کمر، درد پا، درد زانو و سن بالا - نشانه‌ی انکارناپذیر از خودگذشتگی و اعتقاد ژرف او به لزوم انتشار «آرش» درجامعه‌ی ایرانی خارج از کشور بود. پرویز قلیچ‌خانی، نگهبان وفادار آزادی و عدالت بود. او در آزمایش‌ها ثابت قدم ماند و در هر آزمایشی با صداقت روبرو شد، و حتی در شکست نیز هرگز تعهد خود را نسبت به آرمان جمعی و به سوسیالیسم از دست نداد. او تنها نمونه‌ی شاخص و بی‌همتا از صداقت فردی و سیاسی است که وقتی در برابر بازجویان و شکنجه‌گران ساواک شکست خورد، همچون یک قهرمان استوار ورزشی در میدان بازی، شکست خود را پذیرفت و با فروتنی از مردم پوزش خواست. ما، در عرصه‌ی سیاسی چنین نمونه‌ای نداشته‌ایم و همین امر احترام ما را نسبت به این قهرمان بیش از بیش بالا می‌برد. پرویز قلیچ‌خانی به نحو چشمگیری به عنوان چهره‌ای از تعهد سیاسی مستقل شناخته می‌شد. در این تعهد، او هیچگاه دچار تنگ‌نظری سیاسی و دگماتیسم ایدئولوژیک نشد. این رویکرد در منش آزادیخواهی قلیچ‌خانی در صفحات مجله‌ی «آرش»، در طول بیست و سه سال به‌خوبی مشاهده می‌شود. صفحات مجله‌ی «آرش» انعکاس طیف گوناگون و رنگارنگ چپ بود. پرویز قلیچ‌خانی، در حفظ استقلال نظری خود، و در عین حال انعکاس نظرات متفاوت سیاسی دیگران در صفحات «آرش»، رویکردی اخلاقی و موضعی تزلزل‌ناپذیر داشت. برخلاف بسیاری از عناصر چپ، پرویز قلیچ‌خانی به ندرت از اصول خود منحرف ‌شد؛ او در طول زندگی خود، از دوران تحصیل تا میدان ورزش، از میدان ورزش تا فعالیت سیاسی، و از فعالیت سیاسی تا فعالیت فرهنگی و مطبوعاتی، همگی با انسجام قابل توجهی در خدمت هدف آرمان او بودند. در این امر همواره اخلاق راهنمای او بود و هرگز اصول را فدای مصلحت نکرد. ادامه در https://t.me/arashmagazine/291

▫️عاملیت انسان 14 ژوئن 2026 ن. ناجی مجری "تاثیرگذار" یک برنامه‌ی تلویزیونی با لحنی کنایه‌آمیز می‌گوید: "جدیدأ مد شده هی میگن عاملیت انسان موجود نیست". این زبان و لحن احتمالاً می‌تواند نشانگر بی‌اطلاعی مجری از ید طولا‌ و تاریخیِ ازخودبیگانگی انسان باشد. ازخودبیگانگی‌ای که هنوز و تا به امروز دست و پاگیر انسان مدرن نیز هست و از آغاز تاریخ هم‌چون مذهب با ما همراه بوده و هست. بی‌جهت نیست که مارکس گفته است نقد مذهب سرآغاز هر نقدی است، تا انسان انسان شود. هم‌چون نقد ایدئولوژی! رد پای تاریخی این ازخودبیگانگی را می‌توان و باید در حوزه‌های مختلف دانش بشری عیان کرد. مثلا در فلسفه با منفک‌کردن تاریخی، اما هنوز رایجِ "ماده" از "ایده" و شکل‌دادن به مقوله‌های معیوب و مکاتب رسمی فلسفی– تاریخی که منجر به نادیده انگاشتن کلیت هیئت انسانی و دو پاره‌کردن انسان، شده ... و راه به هستی‌شناسی هم برده است. غافل از آن‌که تا ثریا می‌رود دیوار کج! هم‌چون ابژکتیویته‌ی علوم انسانی. یا مثلاً درحوضه‌ی سیاست، تمامی مجموعه فعالیت‌ها، تصمیم‌گیری‌ها و روندهای اجرایی که برای اداره جامعه، مدیریت منابع، و پیش‌برد منافع در برابر چالش‌ها باید اتخاذ ‌شود، در بهترین حالت عاملیت فردی انسانْ به "اتوریته‌ی تصمیم‌گیری" واگذار می‌شود. نه فقط هم‌چون پادشاه، یا ولی فقیه، بلکه هم‌چون کمپین "من وکالت می‌دهم"، یا وکالت پارلمانی، یا کفالت سازمان ملل برای مردمان بومی یک سرزمین یا مثل قرارداد صلح بین "اسرائیل" و "لبنان" برای حزب‌الله! یا مثل مجلس مؤسسان که همگان مثل آب خوردن بر لزوم آن صحه می‌گذارند. 🔹متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید: https://wp.me/p9vUft-5Ea #عاملیت_انسان #ن_ناجی #نقد_ایدئولوژی #نقد_اقتصاد_سیاسی #از_خود_بیگانگی #کارل_مارکس

🔴 بسیج و طالبان دست در دست هم؛ بازداشت دانشجویان معترض به سرکوب زنان افغانستان توسط بسیج جمهوری اسلامی شماری از دانشجویان مهاجر افغانستان در مشهد پس از اعتراض نسبت به بازداشت و سرکوب زنان هرات توسط طالبان با هجوم نیروهای سرکوبگر بسیج بازداشت شدند. نیروهای بسیج دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار داده و تعداد نامعلومی را بازداشت کردند همچنین برای جلوگیری از ادامه‌ی اعتراضات محل را محاصره کردند. 🫂 هماهنگی با هم: https://t.me/isf_uni_admin #زن_زندگی_آزادی X | Instagram

ادامه‌ی نامه‌ی پخشان عزیزی از زندان اوین

این‌بار، روایت درون از بند زنان زندان اوین می‌آید؛ نامه‌ای از #پخشان_عزیزی زندانی کورد محکوم به اعدام برای انتشار به دست ما رسیده که بازخوانی آن را می‌شنوید و متن آن را عیناً در اسلایدهای بعدی می‌خوانید؛ این نامه، روایت پخشان از رنج‌هایش و دفاعیه‌ی او درمقابل اتهاماتی است که منجر به صدور حکم اعدام برای او شده است. متن نامه را در اسلایدها و یا تلگرام هیدرا ببینید. @hydramediairan

دمکراسی

گروه آبجیز نوبرش رو آوردیم دیکتاتوری رو آوردیم نوبرش رو آوردیم دموکراسی رو خوردیم دموکراسی اسم میوه ساله مد شده و سرو میشه تو پیاله همچین که نزدیکای فصلش میشه پر میشه تو ویترینها پشت شیشه خیلی جاها میفروشن اونو با زور تو بسته بندی های جورواجور اگه نخوای خودت اونو بخوری میکنن تو حلقت با توسری نوبرش رو آوردیم دیکتاتوری رو آوردیم نوبرش رو آوردیم دموکراسی رو خوردیم مثل اینکه خریدش زور زوریه هم اینکه مزه اش هر جا یه جوریه خوب و رسیده اش هست توی خود باغ میده مزه آهن با سرب داغ کیلو کیلو همه جا صادر میشه میفروشنش آماده جای آب و ریشه دیگه همین روزا میان سراغت میان و میکارنش توی باغت نوبرش رو آوردیم دیکتاتوری رو آوردیم نوبرش رو آوردیم دموکراسی رو خوردیم حالا که شده جنس صادراتی بخوای نخوای میاد از یه صراطی

🔴جزئیات جدید از پیش نویس تفاهمنامه ۱۴ ماده ای ایران و آمریکا ▪️منبع نزدیک به تیم مذاکره کننده ایرانی: ۱- توقف دائمی و فوری جنگ در همه جبهه ها از جمله لبنان ۲- تعهد آمریکا به عدم مداخله در امور داخلی ایران و احترام به حاکمیت جمهوری اسلامی ایران. ۳- رفع کامل محاصره دریایی ظرف ۳۰ روز ۴- تعهد آمریکا به خروج نیروهایش از پیرامون ایران ۵- بازگشایی تنگه هرمز ظرف ۳۰ روز با ترتیبات ایرانی ۶- تعلیق تحریم های فروش نفت، محصولات پتروشیمی و مشتقات و دسترسی کامل ایران به منابع مالی آن. ۷- لزوم ارائه طرح های بازسازی ایران حداقل به مبلغ ۳۰۰ میلیارد دلار توسط آمریکا و متحدانش ۸- ۶۰ روز مذاکره برای رسیدن به توافق نهایی مبتنی بر موضوعات هسته ای و لغو کامل تحریم های اولیه، ثانویه، آمریکا و قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی ۹- تکرار تعهد ایران در پیمان ان پی تی مبنی بر عدم تولید سلاح هسته ای ۱۰- در دوره مذاکرات آمریکا متعهد شده به نیروهای خود در منطقه اضافه نمی کند و تحریم جدیدی هم وضع نخواهد کرد. ۱۱- آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار پول های بلوکه شده ایران در دوره ۶۰ روزه مذاکرات نهایی. نیمی از این مبلغ قبل از شروع مذاکرات باید در دسترس ایران قرار گیرد. ۱۲- تشکیل سازوکار نظارتی برای اجرایی کردن توافق. ۱۳- توافق نامه نهایی توسط قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل به تایید می رسد. ۱۴- مذاکره نهایی قبل از آزادسازی نیمی از پول های بلوکه شده ایران، تعلیق تحریم های نفتی ایران و رفع محاصره دریایی آغاز نمی شود و توافق نهایی صرفا در موضوع سرنوشت مواد غنی شده و غنی سازی، رفع تحریم ها، برنامه بازسازی اقتصاد ایران انجام می شود و بحث درباره برنامه موشکی ایران و حمایت از گروه های مقاومت به صورت قطعی از دستور کار خارج شده است. کانال #اردوی_کار https://t.me/OrdoyeKar/83849

یادواره‌ی کیان پیرفلک؛ زادروز "کیان پیرفلک" همواره گرامی باد! کیان پیرفلک، در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ خورشیدی در شهرستان ایذه، استان خوزستان چشم بر جهان گشود. کیان پیرفلک، کودک ۹ ساله‌‌ای بود که در شامگاه ۲۵ آبان‌ماه ۱۴۰۱، در حالیکه با پدر و مادر و برادر خردسالش در داخل خودرو در راه بازگشت به خانه‌ی خود بودند، هدف گلوله‌ی دژخیمان پلید خامنه‌ای جنایتکار قرار گرفت و به قتل رسید! پدر وی نیز زخمی شد و پس از ماهها سلامتی نسبی خود را به دست آورد و هنوز به کمک عصا می‌تواند راه برود! جوانان مبارز پویا و کنشگران اجتماعی خستگی ناپذیر در سراسر کشور ایران، این جنایت آشکار را تا روز دادگاهی سردمداران حکومت جمهوری اسلامی، نه فراموش خواهند کرد و نه خواهند بخشید! جوانان پرشور، شجاع و آگاه ایران، برای تحقق ارزش‌های جنبش اجتماعی "زن، زندگی، آزادی" تا سرنگونی جمهوری اسلامی، مبارزه را ادامه خواهند داد و از پای نخواهند نشست! زندانی سیاسی آزاد باید گردد! نام و یاد کیان پیرفلک بر پیشانی تاریخ کشور ایران همواره خواهد درخشید.

در نقد آرای کامران متین: ____________ متین به «ضدامپریالیسم معیوب» اشاره‌ می‌کند، اما هدف اصلی حمله‌اش هر شکلی از گفتمان ضدامپریالیسم است، او تقلا می‌کند تئوری‌های مارکسیستی امپریالیسم را «نقد» کند، تا اپورتونیسم سیاسی، رئال پلیتیک نبرد منافع دولت‌ها و رئالیسم روابط بین‌الملل را ترویج و تثبیت کند. ____________ 👈متن کامل

⁨ ⁨ ♦️جنیش زنان، جنبشی است جهانی. به همین دلیل، هر پیشروی مبارزاتی زنان در هر جایی متعلق به همه زنان در سراسر جهان است.در عین حال در هر جایی هم حتی اگر به یک زن خشونت و ستم روا شود، به همه زنان ستم شده است. 👈از این رو مقاومت و مبارزه زنان افغانستان و در این روزها در هرات در برابر برادر تنی رژیم جمهوری اسلامی ضد زن، طالبان سر تا پا زنستیز، مبارزه ای است مربوط به همه زنان جهان از جمله زنان در ایران است. 👈مسلما آن دسته از مردان که در کنار زنان و مباررات شان قرار می گیرند و از حقوق و مزایای سیستم که به آنان داده است صرف نظر می کنند، باعث پیشروی جنبش زنان می شوند. 📌پیشروی جنبش زنان در هر نقطه ای و در حال حاضر در افغانستان بستری برای شکل گیری جنبش های رادیکال در میان دیگر ستمدیدگان‌علیه امارت اسلامی طالبان، باز می کند. #تحصیل_کار_آزادی #زن_زندگی_آزادی #زن_انقلاب_رهایی #رهایی_زن_رهایی_جامعه #سرنگونی_انقلابی_امارات_اسلامی_طالبان @kaarzaar⁩⁩

محمد حسین عطاریان ،بازنشسته دانشگاه علوم پزشکی شیراز بود و در ۱۸ دی در معالی آباد شیراز  گلوله به پهلوش خورد و به دلیل ترس و عدم مراجعه به بیمارستان چند روز بعد کشته شد.