اشعار معنوی

دل دیوانه ام از دست میرفت رسید مینای دل،جانی دگر داد... معنوی❤️❤️❤️❤️

💐🌹🌷🌸 دلبر رعنا 🌸🌷🌹💐 آن  دلبر رعنا  که  شبی از  بَرِ ما رفت جان نیز زتن باقدمش رو به سما رفت از چشم جدا گشت چو آن ماه دل آرام از دیده روان رود به رخسار رها رفت شمع دلِ  ما  سوخت همه شب بفراقش آه از جگرم خواست بسر تا به هوا رفت از  دوری  او ناله زدم  تا  به سحرگاه سوز تن من تا به سماوات خدا رفت ما را  چه  توانیست  به  هجران  نگارا با رفتنت ای دوست زاین درد دوا رفت گفتم  که  دعا می‌کنم  آن  یار  بیاید عمر  بسر آمد ، ز سر هم حالِ  ثنا رفت آن کعبه ی مقصود که ما در پی آنیم افسوس ندیدیم ، از مروه صفا رفت آن  یار  طبیبانه   بیارید   به  بالین سرتابسرم درد ، ز او جمله شفا رفت از حال دل معنوی ای دوست نپرسی ؟ یک دم خبر آید که از این دار فنا رفت اسدالله بابایی (معنوی )۲/ ۸/ ۱۴۰۱ 🌸🌸🌺🌺🌼🌼🥀🥀

💐🌷🌸  بوی گیسو  🌸🌷💐 آرزو‌  دارم  ببینم  من دمی روی تو را دست درشانه ببویم بوی گیسوی تورا باصبا گویم سحرگاهان زبان حال دل از کلام دل بیابم عادت و خوی تو را رمز چشمانت گشاید سِر و اَسرار نهان از نگاهت باز یابم سِحر وجادوی تو را هرغزل از دل بر آید با ردیف وقافیه من سُرایم حالت چشم غزل گوی تو را چشم درچشمم بگاهی دل ربائی گرکنی جان کنم تقدیم آن چشم چوآهوی تورا دیده در راهم شبی آیی به ایوان وجود در خیالم  جسته ام ای یار پَهلویِ تو را درسماء دل مهِ رویت، سحر تا دیده ام در کنار  ماه  دیدم ، خالِ هندوی تو را بوی گل بگرفت خانه نام تو آمد به لب از کدامین گل بجویم دلبرم بوی تو را قِیل وقالِ مستیم ازباده ی جاری توست رودی ازمی دیدم آن لعل لب جوی تو را در قیامِ معنوی  حالِ  نماز از دست رفت در خیالش تا بدید ، آن طاق ابروی تو را ✍️اسدالله بابایی(‌معنوى) ۲۴/ ۱۰/ ۱۴۰۱ 🌸🌸🌺🌺💐💐🥀🥀

💐🌹🌷🌸 دلبر رعنا 🌸🌷🌹💐 آن  دلبر رعنا  که  شبی از  بَرِ ما رفت جان نیز زتن باقدمش رو به سما رفت از چشم جدا گشت چو آن ماه دل آرام از دیده روان رود به رخسار رها رفت شمع دلِ  ما  سوخت همه شب بفراقش آه از جگرم خواست بسر تا به هوا رفت از  دوری  او ناله زدم  تا  به سحرگاه سوز تن من تا به سماوات خدا رفت ما را  چه  توانیست  به  هجران  نگارا با رفتنت ای دوست زاین درد دوا رفت گفتم  که  دعا می‌کنم  آن  یار  بیاید عمر  بسر آمد ، ز سر هم حالِ  ثنا رفت آن کعبه ی مقصود که ما در پی آنیم افسوس ندیدیم ، از مروه صفا رفت آن  یار  طبیبانه   بیارید   به  بالین سرتابسرم درد ، ز او جمله شفا رفت از حال دل معنوی ای دوست نپرسی ؟ یک دم خبر آید که از این دار فنا رفت اسدالله بابایی (معنوی )۲/ ۸/ ۱۴۰۱ 🌸🌸🌺🌺🌼🌼🥀🥀

حتی تاریکترین شب نیز پایان خواهد یافت و خورشید خواهد درخشید روزهای خوب خواهند آمد به امید فردایی روشن که به آرزوهای امروزمان برسیم #شبتون_بخیر❤️🍃 🌹🌹🌹🌹🌹 @channel_manavi

غملی دل بنزر اوزی خانه ویرانه گجه 💐 غم پنهان دا گَلَر روح هر انسانه گجه💐 ای نگاریم يولوا منتظیرم تا گَلَسَن💐 گَلمَسَن من نه دوزوم شام غریبانه گجه💐 اسدالله بابایی( معنوی )💐 @channel_manavi

گجه روشن دی چخیب ماه جمالین گوزلیم 🌸 سال اشیق تا گورَسَن عاشق زارین گوزلیم 🌸 گجه لر تا سحره گلمیری یوخی گوزیمه 🌸 منی دیوانه ادیب فکرو خیالین گوزلیم 🌸 🌸اسدالله بابایی(معنوی ) 🌸 @channel_manavi

💐🌹🌷🌸 غنچه دهن 🌸🌷🌹💐 دل چو بدادم به دل پاک تو خود شده ام عاشق صد چاک تو گر تو بیایی به سرایم عزیز سرمه‌ کنم گرد ره و خاک تو نور رخت جلوه کند مثل ماه شهره شدی در همه افلاک تو مثل کمند است هر آن تار مو بند کشی هر یل چالاک تو تیر بود مژه ،،کمان ابروان میکُشَد آن تیر خطر ناک تو شهد لبت مثل شراب است ومی مست کند جام طربناک تو آب زلالـی و روان همچو رود محو کنی هر خس وخاشاک تو غم برود از دل اگر کس شنید صوت خوش نغمه و پژواک تو غچه دهن باز شو ولب نبند پیرهن ای گل تو نما چاک تو معنوی هیهات ببیند دمی آن دل آشفته و غمناک تو 🌸اسدالله بابایی(معنوى ) ٢ / ۱۲ / ١٤٠٠ 🌸 @channel_manavi

آمدم میخانه امشب تا شوم مهمان ساقی جام ریزد پی به پی دردم کند درمان ساقی بر در میخانه دیدم ماه روی نازنین را مست‌ آن دلبر شدم جان میکنم قربان ساقی 🌸🌸اسدالله بابایی( معنوی )🌸🌸 @channel_manavi

🌷🌷🌸🌸 عمر واجل 🌸🌸🌷🌷 خوشتر چه هست صحبت عشق و بهار را مطرب کجاست ،، گو که نوازند تار را حال خوشی چو بر تو رسد مغتنم بدار کس نیست مطلع ، فلک و روزگار را عمر و اجل چو سایه به دنبال هم شدند یک دم امان کجاست ، سرا و مزار را آب حیات و جنت و رضوان و آخرت تا میلِ یار، هر چه شود اختیار را زاهد به سوی صومعه ،خمار میکده ما نیز دوست هر چه پسندد، گذار را اسرار روزگار فقط دست او بُوَد خود آگه است گردش لیل و نهار را گر چه گناه ما همه خبط و خطأ بُوَد اُمِید بسته ایم ، کَرَمِ کردگار را خواهان کوثریم و یا جام پر زمی بر معنوی کدام بود خوشگوار را ؟ 🌸اسدالله بابایی(معنوى ) ٦ / ١٢/ ۱۴۰۰🌸 @channel_manavi

🦋❣ وادی  عشق‌  ❣🦋 تا دمی محوِ رخِ آن گلِ ریحانه شدیم پاک دل باخته و عاشق دیوانه شدیم زان لب ولعل چشیدیم تا جرعه ی مهر مستِ لایعقلِ آن ساغر وپیمانه شدیم محفل عشق ز شمع رخ او روشن شد گردِ انوارِ رخش خاصه پروانه شدیم حاصل دفترما گشت فقط یک نگه‌اش دانش آموز بر آن ،مکتب فرزانه شدیم آنچنان مهراز او بر دل و جانم بنشست غیرِ آن معدنِ مهر،با همه بیگانه شدیم رفت مرغ دل ما در همه جا لیک  فقط درِ آن خوان کرم،در هوس دانه شدیم درگهی که چوگدا شاه و امیران بودند نظر افتاد که ما سائلِ آن خانه شدیم معنویم پی یک جرعه ی می بودم لیک اندرآن وادی عشق،حاجب ميخانه شدیم اسدالله بابایی(معنوی)۹/ ۱۲/ ۱۴۰۳ 🌹🌹❤️❤️

🦋❣ وادی  عشق‌  ❣🦋 تا دمی محوِ رخِ آن گلِ ریحانه شدیم پاک دل باخته و عاشق دیوانه شدیم زان لب ولعل چشیدیم تا جرعه ی مهر مستِ لایعقلِ آن ساغر وپیمانه شدیم محفل عشق ز شمع رخ او روشن شد گردِ انوارِ رخش خاصه پروانه شدیم حاصل دفترما گشت فقط یک نگه‌اش دانش آموز بر آن ،مکتب فرزانه شدیم آنچنان مهراز او بر دل و جانم بنشست غیرِ آن معدنِ مهر،با همه بیگانه شدیم رفت مرغ دل ما در همه جا لیک  فقط درِ آن خوان کرم،در هوس دانه شدیم درگهی که چوگدا شاه و امیران بودند نظر افتاد که ما سائلِ آن خانه شدیم معنویم پی یک جرعه ی می بودم لیک اندرآن وادی عشق،حاجب ميخانه شدیم اسدالله بابایی(معنوی)۹/ ۱۲/ ۱۴۰۳ 🌹🌹❤️❤️

سحر ز شهر ارادت دمی دلم بگذشت میان کوی وفا، بهر عشق تو بنشست پلاکِ وصل نبود ، هر کجا گذر کردم قطارِ هجر دلِ دلشکسته ام بشکست اسدالله بابایی (معنوی) 🌹🌹❤️❤️