اشعار معنوی

💐🌷☘🌸آوای عشق🌸☘🌷💐 بخوان آوای عشق بس دلنواز است طنینِ نغمه ات پر رمز و راز  است ربوده جان  و دل صوت دل انگیز نوای عشق ، یا صوت حجاز است ؟ بگو  از عشق  شیرین ، حال فرهاد زند تیشه به دل، بس جانگداز است بخوان خرم  شود،  گلزار  و گلشن ز شوق  این نوا ،صد غنچه باز است صدایت  همچو  نی، نالد  ز هجران ردیفِ وصل خوان ، وقتِ نیاز است بخوان آواز عشق تا جان رَوَد اوج که جانم در فرود  و در فراز است اذان  از  عشق  گو ، در ماذنِ  دل به وقت عاشقان ، گاهِ نماز  است بخوان این مرغِ دل، پرواز  دارد به اوجِ آسمان ها ، ره دراز  است نگر بر حال  مجنون ،، لیلی  عشق بیا ای نازنین،،، کی وقتِ ناز است بخوان از  شهریار  و شعرِ  حافظ شوم سرمست،این مستی مجازاست خزانِ معنوی ، خرم کن ای  دوست کلامت بلبل‌ِ  عشق، چاره  ساز است اسدالله بابایی(معنوی سلطانیه)۱۶/ ۸/ ۱۴۰۲ 🎙ایلماه 🌸🌸☘☘🌺🌺💐💐❤️❤️ @channel_manavi

🤍🤍🤍🤍🤍🤍 🌺 گُــلِ  مـریــم 🌺   به گلزاران گلِ  زیباست ، مریم              میانِ  باغِ  گل پیداست،  مریم   به  سر نَبوَد  هوایِ  سیرِ بستان              نگر  گلزارِ روح افزاست  مریم   ز یاس و  یاسمن ، هر باغ  خرم             ولی در باغِ گل  ديباست  مریم   گر او  بشکفت هر آن  در بهاران            به پاییز هم گلِ شیداست مریم   بنفشه صولت و سوسن  کرامت           بسانِ لاله خوش سیماست مریم   شده ازعشقِ او بلبل غزل خوان             سرورِ و نُزهتِ  مینا ست مریم   زقد و قامتش  هر سرو شد خم           زبس که در چمن رعناست مریم   شقایق گرچه زیبا ولطیف است            ولی درعشق،بی همتاست مریم   چه گوید معنوی دروصفِ آن گل          گل خوش صورت دنیاست مریم    ✍️ _اسدالله بابایی(معنـوی) 🎙: ایلماه 👑 🌺🌺❤️❤️

❣🌷  شمعِ   جانان  🌷❣ شمع جانان سوخت از بهردل پروانه ای نورِ امِیّدی بُده در گوشه ی یک خانه ای عشق را با شیره ی جان داد بر دلدادگان عاشقی آموخت باجان بهر هر مهرانه ای جلوه اش افسوس رفته از درون سرسرا نیست بی نور رخش،بزم وفا در خانه ای کوه نوری بود با او، محفل عشق و امید بی وجودش رفته رونق از بر کاشانه ای پاسداریدش عزیزان نور بخشِ خانه را ظلمت آید بی رخش برهر دلِ جانانه ای مهربانی کن اگر روشن  بود شمعِ  سرا گرخموش آید نجوی نوری از بیگانه ای داستان زندگی امروز وفرداهای ماست آمد و رفتن نباشد ، قصه و افسانه ای گوهرِ تابان  بود عشقِ  درونِ خانه ها خوش نگهدارید  در دل، دلبر دردانه ای روشنایی بخش راهِ میکده جانان بود می‌برد شمعِ وجودش یار بر ميخانه ای جرعه ی از مهرِساقی را بنوشیداز وفا تا به دست مهر دارد،پرچنین پیمانه ای قدر گل دانید تا پر پر نگشته از خزان این نصیحتهاشنیدم،روزی از فرزانه ای عاشقی راپیشه کن ای معنوی تا به ابد عقل را از سر برون بنما،شوی دیوانه ای ✍️: اسدالله بابایی (معنوی)۲۱/ ۴/ ۱۴۰۴ 🎙: ایلماه 👑 ❤️❤️🌹🌹