Najmiddin Turon

Ўттиз қуш қонимни бўзадай ичди, Оҳулар кўзига сиғмади умрим. Менинг осмонимда учмаган ҳурни, Бир тунда алафлар пойида кўрдим. Бўзла энди, бўзтўрғай. Кафтимнинг чизиғин талади йўллар, Пиллақурт касбидан бермади улгу. Қопқонда чорасиз ётган қашқирдай, Бўғзимни йиртгудай увилладим "у-у-у-ув’’, Бўзла энди, бўзтўрғай. Кечалар ожизман, кечалар - хунбор, Куздузлар кифтимга қўнмаган бахтқуш. Ҳар оқшом бўғзимда уяласа мунг, Ҳар сахар кўзимдан сачраб кетар туш. Бўзла энди, бўзтўрғай. Булбул сайроғида висолга умид Куйган кўкайимга ботмоқда тиғдай. Эртамни кўролмай қуриган ўша Кўзим косасида узатаман май. Бўзла ўзинг, бўзтўрғай. Олдинда нима бор - илон ютган йўл, Имкон йўқ, қайтиб ҳам бўлмайди изга. Андуҳга чайилган узу-у-ун умрда Ўлув битталиги кам бўлди бизга. Бўзла энди, бўзтўрғай. Ҳар лаҳза - косадай азобга тўла, Тушун, қисмат бўлди симирмоқ жабри. Бутун ҳаётини шундай куйдириб, Бўзлаб ўтар одам айтяпти. Бўзлагин-ай, бўзтўрғай. сентябрь, 2019 https://t.me/Najmiddin_Ermatov

Сўров Ҳайронман, ким кимга отаяпти ўқ, На ўқни тўхтатдим, на бўлдим қалқон. Кеча oкопидан чиқмаган аскар, Бугун тирикман деб бўлса қаҳрамон... Ҳайронман, не учун Ҳақ демас тилим, Ёки ўчирдимми дилдаги чўғни? Нега кўнаяпман ҳақсизликка жим, Менга бир қаранглар, ўлганим йўқми? Нажмиддин ЭРМАТОВ

10 ойча аввал: 2023 йилнинг 1 мартида Нажмиддин Эрматовнинг "Кўк бўри кезган сарҳад..." шеъри баҳона айтган гапларимдан бир парча. Яна бир бор Нажмиддинбекни туғилган куни билан қутлайман!

Нажмиддинбек, туғилган кунингиз қутли бўлсин! Оллоҳ қўрисин сизни, йўлингизни узоқ қилсин, баракали қилсин!

24-yanvar — Najmiddin Ermatov tug'ilgan kun! XXI asr o‘zbek yoshlari ijodida millat mavzusi boshqacha yangrayapti. Endi hurlikka erishganiga shukrona bilan she’rlar bitishni bu avlod o‘ziga ep ko‘rmaydi. Bugun o‘zbek yosh ziyolilarini mustaqillik qoniqtirmaydi. Ular dunyo bilan bo‘ylashishni, millatning shonli o‘tmishi bugun qaytadan bo‘y ko‘rsatishini istaydi. Aytish mumkinki, yoshlar she’riyatida bugungi o‘zbek farzandlarining ayni shu jasorati ko‘zga tashlanadi.

Hayronman, erkini qanday taniydi, Yig‘i dovushiga o‘rgangan millat,

— deb yozadi Najmiddin Ermatov bir she’rida. U millatni oh-voh tortib, ahvolidan nolib yashashini istamaydi. Uning istagi boshqa asarida yaqqolroq ko‘zga talashadi:

Ko‘k bo‘ri kezgan sarhad itlarga talosh endi, Ko‘tarilgan bosh emas, birgina quyosh endi, Uchqun sochgan ko‘zlarning topingani yosh endi, Turkiy elning shiddati so‘nganga o‘xshayotir…

Shoir millatdan ko‘k bo‘rilar kezgan Turon sarhadlarida qaytadan davron surishni kutadi. Bu bugun siyosiy jihatdan mushkul bir ish bo‘lsa-da, shoirlar mumkin bo‘lmagan narsalarni istashda mohir. Shoir davom etadi:

Burgut uchgan zovlarda quzg‘un bazm etmoqda, Ildizingni kavshabon to‘ng‘iz hazm etmoqda, Ertangni belgilashga yotlar jazm etmoqda, Qoshiq butun, qiliching singanga o‘xshayotir.

Qilich tutishni unutib, qorin g‘amida qoshiq tutishga usta bo‘lib borayotgan xalqni shoiri malomat qiladi. Haqqi bor. Millat uniki, u millatniki. Uyg‘otish — uning vazifasi. ("O'zbek yoshlar she'riyatida Turon mavzusining aks etishi" maqolasidan). 🎻⚔️🎻⚔️🎻⚔️🎻 Najmiddin Ermatov *** Ertak aytmang bolalarga, siz, Shoirlardan uzoqroq oling. -mana bu yoʻl, deng, mana bu qorin: shu gʻam deya tolsin oyogʻing. Ertak aytmang bolalarga, oh, Kimligini bilib qolmasmi: Farogʻiydek yigʻlabon, e voh, Gulxaniydek kulib qolmasmi?.. Ertak aytmang, kitobni yoping, Boqmasin dil tilkalariga. Axir u bola-ku, Vatanning gʻami Ogʻirlik qiladi yelkalariga. Hali bir kun oʻzni taniydi, Vatanni taniydi, taniydi alar – U kun bizga la'nat aytadi, Ertak tinglab oʻsgan bolalar. @suhrob_ziyo1

​​Нажмиддин Эрматов – ўз сўзи, ғояси ва йўлига эга шоир. Бугун унинг туғилган куни, дўстимизга узоқ умр, баракали ижод тилайман! НАЖМИДДИН ЭРМАТОВ Ўттиз қуш қонимни бўзадай ичди, Оҳулар кўзига сиғмади умрим. Менинг осмонимда учмаган ҳурни, Бир тунда алафлар пойида кўрдим. Бўзла энди, бўзтўрғай. Кафтимнинг чизиғин талади йўллар, Пиллақурт касбидан бермади улгу. Қопқонда чорасиз ётган қашқирдай, Бўғзимни йиртгудай увилладим "у-у-у-ув’’, Бўзла энди, бўзтўрғай. Кечалар ожизман, кечалар - хунбор, Куздузлар кифтимга қўнмаган бахтқуш. Ҳар оқшом бўғзимда уяласа мунг, Ҳар сахар кўзимдан сачраб кетар туш. Бўзла энди, бўзтўрғай. Булбул сайроғида висолга умид Куйган кўкайимга ботмоқда тиғдай. Эртамни кўролмай қуриган ўша Кўзим косасида узатаман май. Бўзла ўзинг, бўзтўрғай. Олдинда нима бор - илон ютган йўл, Имкон йўқ, қайтиб ҳам бўлмайди изга. Андуҳга чайилган узу-у-ун умрда Ўлув битталиги кам бўлди бизга. Бўзла энди, бўзтўрғай. Ҳар лаҳза - косадай азобга тўла, Тушун, қисмат бўлди симирмоқ жабри. Бутун ҳаётини шундай куйдириб, Бўзлаб ўтар одам айтяпти. Бўзлагин-ай, бўзтўрғай. https://t.me/Najmiddin_Ermatov Telegram | Facebook | Instagram | YouTube

​​#Бугун қадрдоним, елкадошим, курсдошим Нажижоннинг таваллуд санаси. Кўп яшасин! Элнинг суюкли шоири, қўрғони бўлсин! Яшасин, дўстларим! ▫️▫️▫️ Тушларда қушларга қўшилиб учдим, Гоҳо булутларга тўш уриб учдим, Ўнггим оғир келди, пойингга тушдим, Тийрамоҳ, титраб оҳ чеккани келдим. Сарбон йўл кўрсатди, ўзи кўр эди, Гўрўғли чиқмади , оғзим гўр эди, Жасорат унмади, манглай шўр эди, Бағрингга бир гиёҳ эккани келдим. Тақвим қашқирдайин умримга ўчми? Яширин бир титроқ бўғзимга кўчди, Кўзимда бир чироқ бор эди ўчди, Ўзимни мен сўроқ этгани келдим. Бир сулув қалбимга ўт қалаб ўтди, Ҳижронга кўнувчан жон тилаб ўтди, Лек руҳим ўтгунча ишқталаб ўтди, Ёшимни мен гувоҳ этгани келдим. Қабрлар қирларга туташиб борар, Йиллар бирин-кетин қир ошиб борар, Руҳим само сари тирмашиб борар, Қисматдан мен йироқ кетгани келдим. Ул туғмас қабрда сўзлар сурунгай, Қашқирдан қочиб тан бекор урунгай, Асли тириклигим ёлғон кўрингай, Дор келтир, мен гуноҳ этгани келдим. https://t.me/Najmiddin_Ermatov

Қозоқбой Йўлдош: (Нажмиддин Эрматовга юзма-юз) - Ўзбекнинг номуси! Табриклайман! @dadaxonmuhammadiy

Қозоқбой Йўлдош: (Нажмиддин Эрматовга юзма-юз) - Ўзбекнинг номуси! Табриклайман! @dadaxonmuhammadiy

Bugun sevimli shoirimning tug'ilgan kuni ekan. Tabriklayman!!! Gece. Yağmur. Karışık koku Durmaz hayal, yavaş adımlar. Evrene dağılmak gelir içinden Yağmur olsam gerek, aslında. Sen yoksun. Kimse yok. Vardır bir şeyler. Bir şeyler hissedersin yağmur altında. Sonuçta hiç gökyüzünde yaşamamıştım, N'apıyorum zemin üstünde?! Şeytan. Yasak. Ve o meyve – Nedamet var kovulan insan neslinde Nasıl da onlarla pek bağım yoktur Yağmur olsam gerek, aslında. *   *   * Тун. Ёмғир. Қоришиқ ифор. Учқур хаёл, қадамлар аста. Борлиққа сочилиб келади кетгинг, Ёмғир бўлсам керак, аслида. Сен йўқсан. Ҳеч ким йўқ. Нималардир бор. Ненидир туярсан ёмғир остида. Мен ахир осмонда яшаганманку, Не қилиб юрибман замин устида. Шайтон. Таъқиқ. Ва ўша мева— Афсус бор қувғинди одам наслида. Негадир уларга алоқам йўқдек, Ёмғир бўлсам керак, аслида. Нажмиддин ЭРМАТОВ‌‌ Tarjimon: Farzona Marjon & Alp Demir

Бугун акажўрам, шоир Нажмиддин Эрмуҳаммаднинг туғилган куни! У киши чин маънода миллат шоири! Юртининг ўтмишини ўйлаб, лаҳта-лаҳта қон ютса, келажагини ўйлаб даста-даста шеър битади. Ҳа, энди тақдир экан-да, деб жим кетмайди, йўқ, бу халқ энг зўри бўлиши керак, ўғлонлари бўри бўлиши керак! Ватан том маънода озод бўлиши шарт дейди қайта-қайта! Шоирга энг катта тилагимиз ушбудир: илоҳим, туркий элнинг шиддати қайтган замонларни ўз кўзи билан кўриш насиб этсин! Бир ёқда суйгулинг кўзингдан ғойиб, Бир ёқда ватанинг ғарларга талош. Бир ёқда андуҳинг бормоқда бойиб, Бир ёқда қароққа тўлқин урар ёш. Бир ёқда шимолга сургун йигитлар, Бир ёқда жувонлар жамиятга қул. Бир ёқда ялоғи тиллодан итлар, Бир ёқда танглайи тешилган булбул. Бир ёқда Оролдай шўрлаган манглай, Бир ёқда адашган йўлчидай авом. Бир ёқда ёлғонни айтишар чиндай, Бир ёқда алданиш этади давом. Бир ёқда қулликни тусар кексалар, Бир ёқда ёшанглар фарқи йўқ ҳар ёқ. Бир ёқда келажак ҳиссиз ингранар, Бир ёқда қабрлар ҳайқирар узоқ. Бир ёқда бемалол қиш келаётир, Бир ёқда кўчини тўплар тийрамоҳ. Бир ёқда бемажол дил йиғлаётир, Бир ёқда самога ўрлаётир оҳ. Бир ёқда ҳаммаси ўткинчи гўё, Бир ёқда ҳар бири жон беришга тенг. Бир ёқда измидан қўймайди дунё, Бир ёқда бир ёққа кетгинг келар сен. https://t.me/Najmiddin_Ermatov

#Бугун_таваллуд Бугун ёш шоирларга шеър қандай бўлишини кўрсатиб қўйган шоир укам Нажмиддин Эрматовнинг таваллуд куни! Ўтли ва оловли шеърларингизни кутиб қоламиз! Туғилган кунингиз муборак бўлсин! Ҳурмат билан: Ўлмасбек Самарқандий. @Samarqandiy77

#Табрик Бугун шоир Нажмиддин Эрматовнинг туғилган куни. Бундан 3-4 йил олдин телеграмда Нажмиддин Эрматовнинг ижодий канали очилган эди. Кунда-кунора шеър жойлаб бориларди. Ўтган йили шоирга элнинг меҳр-муҳаббатини тортиқ этган, канал кузатувчилари сонини 200 тадан 4 мингтага кўпайтириб юборган ушбу шеър ҳам 2021 йилда шу каналга жойланган эди. Нажмиддиннинг шоир қалби ўзи туғилган даштлардек кенг, бепоён. Элпарвар шоир, деган алқов айни шоирга мосдир. Ниятим, Ўзи назаридан қўймасин, ҳамиша эл дардини айта олишдек улкан бахт ҳамроҳ бўлаверсин! * * * Келма! Соғинчни ўлдирар сенинг ташрифинг, Дийдорга тўйишдан қўрқаман, келма. Келма! Ҳижроннинг овчиси бўлган висолга Ўлжасин беришдан қўрқаман, келма. Келма! Туғилмаган шеърлар туғилсин ҳали, Уволга қолишдан қўрқаман, келма. Келма! Бир олам бахт билан келарсан, келсанг, Мен бахтли бўлишдан қўрқаман, келма. Келма! Мана шу дард билан, гулим, тирикман, Даводан ўлишдан қўрқаман, келма. © Нажмиддин Эрматов Telegram | Facebook | You tube | Instagram

​​#шоир_Нажмиддин_ЭРМАТОВ_туғилган_кун Бугун жўрам, жондай жигарим Нажмиддин Эрматовнинг туғилган куни. Нажмиддин халқнинг заррача оғриғини-да юрагида ҳис этадиган, буни шеърлари билан бошқаларга ҳам юқтиришга ҳаракат қиладиган ҳақиқий шоир. Шунинг учун унинг шеърлари ҳатто қурувчилар, чўпонлар, таксичиларнинг ҳам ижтимоий тармоқлардаги гуруҳларида "айланиб юради". Нажмиддин ҳақиқий маънода шу элнинг, шу халқнинг шоири бўлиб бормоқда. Аллоҳнинг ўзи қўлласин! Жўра, умрингиз узоқ, танингиз соғ, йўлингиз ойдин бўлсин! ҚЎРБОШИЛАР ҚЎШИҒИ Шимолдан ёғий келар Талаб қилиб Туронни, Минг аср эш бўлсак ҳам  Бизга қўшилмас қони, Ўрнингдан қўзғал энди, Туркий элнинг ўғлони, Тулпорингга қамчи ур Селдай қалқи, бовурим, Бизлардан шон сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Туроннинг эр-у қизи То азалдан мард келар, Турклар дунё сўрар деб Қадимдан бир шарт келар, Душманга қул бўлганнинг Авлоди номард келар, То абад тинмасин-а Мерос чархи, бовурим, Бизлардан ор сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Тўтига ошно булбул  Чаманга арзимайди, Душмандан қочиб ўлган Кафанга арзимайди, Мустабидга қул элат Ватанга арзимайди, Балки кўрар умрнинг Келди гашти, бовурим, Бизлардан ҳол сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Туркий элат бошида Бегона тахт кўрмасин, Бош эгар омонликни Ўзига бахт кўрмасин, Кун келиб фарзандини Ёвга улфат кўрмасин, Ўзлигинг кўрсатмоқнинг Келди вақти, бовурим, Бизлардан кор сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Бобомдан мерос ватан Боламга мерос ўтсин, Шуурига мангулик Уйғотар овоз ўтсин, Ёвга қаҳри қаттиқлик Туркийларга хос ўтсин, Кўзлардан олов ўтсин, Ўтсин шахти, бовурим, Бизлардан юрт сўрмоққа, Авлод ҳақли, бовурим. Юрт деб йўлга отладик Буюкроқ сафар қайда, Шу йўлда шаҳид кетсак Бошқа бир зафар қайда, Қул бўлган тирикликдан Ортиқроқ хатар қайда, Отланган ҳар йигитнинг Шудир ахди, бовурим, Бизлардан қон сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. Агар ётга қўшилиб Қондошлар сотса бизни, Номимизга тупуриб Хоиндек отса бизни, Ўтмишидан юз буриб Бир кун унутса бизни, Яшамоқдан мани не, Бу жон надир, бовурим?.. Бизлардан жон сўрмоққа Ватан ҳақли, бовурим. © Нажмиддин ЭРМАТОВ @islomjon_ijodi

КЎК БЎРИ” НИНГ ТУҒИЛИШИ. Аё, дўстлар қадим эмас, ўзимизнинг замонда, истибдоддан эзилмиш халқ эндигина бўлган омон-омонда, чорвадорлар журти бўлса-да Деҳқонобод аталмиш томонда ўттиз бир йил бурун бир ўғлон туғилди. Ул даврда алп туғилганини қишлоқ-овул билмас бўлди, “бир бувак тувилди-да”, - деб кўзга илмас бўлди… *** Алпни алп демоқ учун сабаб сўрайди эл. Боботоғнинг нарисидаги Бойсунда Ҳакимбек бобоси Добонбийдан қолган биринч-ёйни кўтариб ўқ узиб, Асқартоғнинг қоясини учириб эл кўзича Алп аталган эмиш. Боботоғнинг берисидаги адирлар фарзанди эса 14 ёшидан ўтса ҳамки алп бўлмади. Бу ёшда яримта нонни қўйинга солиб қўй боқди, олис-олис уфқларга теран-теран ўй боқди… Момоларнинг чанқовузи довуши аллалади, боболарнинг достонлари тарбиялади… *** Ўғлоннинг кўкси куйди, ичидан ҳовур келди. Кўзлари кенгликларни чамалади, тилига титроқ тушди. Даштнинг шитири қулоғига қуйилди, қўтоннинг ҳиди димоғида қолди, осмоний бир туйғу вужудини ўраб олди. Нимадир дегиси келди… Бу илоҳий неъмат - илҳом эди… *** Илҳом уни шаҳри азимга чорлади. Кўпни кўрди, кўпни ўқиди, кўпни туйди, кўпни суйди. Уни суймаганлар ҳам бўлди. Ўғлон эса суйган-у суймаганларга нимадир айтмоқ илинжида шоир тақдирини бўйнига илди. *** Шоирнинг елкадошлари кўпайди. Ҳамрозлари эл бўлди. У бирдамликни аждодларида кўрди. Элни эл қилмоқ-чун сўз айтишга бел боғлади. Сўз юкини гарданига илди… Юкли сўзни қидирди, топди. “Кўк бўри кезган сарҳад…” деб ёзди… “Бизлардан шон сўрмоққа Ватан ҳақли…” деб ҳайқирди… “Ёмғир бўлсам керак, аслида…” деб шивирлади… “Айт, Соғинч, сен кимнинг исмисан?..” дея сўради… *** Ана шунда эл уни Алп атади. 14 ботмон биринчдан бўлган бобомерос ёйдан минг чандон оғир сўз юкини елкага олган ўғлонни эл яна қандай атасин? Сўз Алпи элники бўлди. Аммо Алпнинг кўнгли тўлмас бўлди. Кўнгли тўлса, бобомерос сўзни ким айтади? Бобомерос нидо бўғзида қолмайдими? Момомерос чанқовузни ким чалади?.. *** Элнинг Алплари омон бўлсин! Жасур Усмон

2011-2012 йилларда Насимхон Раҳмон ("Осиё йўлбарси") деган қадимшунос олим ЎзМУнинг журналистика факултетига декан бўлиб тайинланганидан сўнг имтиҳондан ўтиш бали осмону фалак(250-280 балл!)дан Она заминга эна бошлаган. Нега?! Чунки порахўрлик, бункер-мункер деган "ўйин" деярли ўйналмаган. Табиийки, бу ҳол "ўйинчи"ларга бағоят малол келгач, "Осиё йўлбарси" четга сурилди... Сўнг яна "кўпкари"... "Бос, бос, қамчи бос!"... Лекин Насимхон Раҳмон деканлик даврида ўқишга кирган манглайи отнинг сағринидай ярақлаган журналистлар бугун мамлакатнинг турли буржларида қалам йўнаётир... Улар бир қур эффект берди. Курсдошим, дўстим, қадрдоним, маслакдошим Нажмиддин ҳам ўша пайтда кучи билан ўқишга кирган. Талабалар турар жойида қаватимиз бир, хоналаримиз қарама-қарши эди. – Шеърият антологиясини бериб туринг! – Фақат тезроқ қайтаринг! Нажмиддин бошдан-бош шеър ёзарди! Унга кўпчилик ШОИР деб мурожаат қиларди. Нажмиддин камгап, ўйловли, аллақандай ғамгин туюларди. Ўшанда даҳлизларда тор кўтариб юрардим, баъзан бемаҳал тинғирлатиб кўпчиликнинг баъдига тегардим. Нажмиддиннинг бир шеърини ўзимча куйга солиб, бир-икки айтганман ҳам: "Мен кетурман олисларга, // Кўнгил деган армон қолур...". Нажмиддинга ҳазиллашиб: – Қайғурманг, қарийб бойсунликсиз! – десам доим: – Аксинча, сиз деярли деҳқонободликсиз, – дерди. Лекин боболаримиз бир даштда қўй ҳайдаганига ишонаман! Ўйлаб қарасам, у шу кунга қадар панд бермаган: вақтида келган, ишдан, ҳашардан қочмаган, элчиликни жойига қўйган, алдамаган, ваъдасини бажарган, бировга чил бермаган, ёрдам қўлини чўзган, борини борича қабул қилган... Унинг шоирлиги кейинги ўн йилда тизимли шаклланди. У "Келма" номли шеърини "кўр қани" деб биринчилардан менга ўқитган. Фикримни айтганман. Нажмиддиннинг мардлиги, дангаллиги, тантилиги, очиқ кўнгиллиги унинг зийнати. Уни шу кунга қадар бирор марта ҳам ёмон кўрмаганман. Қизиқ. Ҳатто жиғимга ҳам тегмаган! Нажмиддин бор жойда латифалар, ҳангомалар туғилаверади. 2019 йил 20 августда Мансур Жумаевнинг никоҳ тўйи ўтди. Нажмиддин бизнинг ҳужрада қолди. Эрталаб, Унинг телефони жиринглади: – Ало! – Нажим, қаерда юрибсан, ишхона ёняпти! – Ҳа, бораман, ваҳима қилманглар! – Нажмиддин, ишхона ростдан ҳам ёняпти... Ижтимоий тармоқларга кирсак, "Маҳалла" каналида ёнғин содир бўлгани ҳақида янгиликлар урчияпти. Ўшанда "Маҳалла" муҳаррири шоир Баҳодир Баҳром латифага якун ясаганди: "Ишхонада ҳамма нарса ёнибди, ҳатто сейфдаги ҳужжатлару қимматбаҳо қоғозлар ҳам. Ишонасизларми, фақат икки нарса ёнмай қолибди: бири "Қуръони Карим"; иккинчиси менинг шеърий китобим!"... Нажмиддиннинг шеърларини икки йил аввал газетанинг навбатдаги сони учун муҳаррир кўзи билан сараладим. Тўғриси, ўшанда шеър танлашга андай қийналганман. Унинг аксарият шеърлари "тиғли", "тишли", "заҳарли", "оташин", "фош этувчи"... "Бунақамас-да, оғайни" – деганим эсимда. Нажмиддин ҳақида фикр айтиш қийин. Сабаби, гурунг кўп, воқеа бисёр. Хотиралар босими шуур аталмиш қувурга катта куч билан келиб урилади... Аномал шароитда эса исрофгарчилик кетмайди... Дўстим, икки дунё саодатига ноил бўлинг, дейман! Унутманг, боболаримиз бир даштда қўй ҳайдаган! Алибек Анварий

Бугун шоир дўстим, яхши укам Нажмиддин Эрматовнинг таваллуд айёми! Умрингиз узоқ ва сермазмун бўлсин, Нажмиддин Эрматов ЧИН ДЎСТ Шоир укам, дўстим Нажмиддин ЭРМАТОВга Ҳали ёш эдимку буни англашга, Ҳали орзуларга тўла юрагим. Қай вақт адашдим мен йўлни танлашга, Борар манзилимни кимдан сўрадим?! Девлар борар эмиш Кўҳи Қоф сари, Парилар чорлармиш Беҳишт томонга. Муштдай вужудимда руҳим сарсари, Питирлар тушгандай худди зиндонга. Лабларим шивирлаб сўрар қатим нур, Зулматга кўниккан нигоҳда не ғам? Зулматдошим менинг, сизга ташаккур, Асодошим менинг – умримга ҳамдам. Ўттиз йил ўткир тиғ устида юрдим, Яхшиям товонда эмаскан жоним. Ўлмадим, ўзимни оловга урдим, Кўзёш пардасидай бу хонимоним! Неки хато бўлса ўзимдан ўтган, Неки ютуғим бор, сабаби ўзим. Дераза ортида дунёни ютган Ким эди, тополмай ўртанар кўзим. Омон қолар эмиш кемадагилар, Бўронга дош бериб ўтолса елкан. Елканга ёпишган денгизчи мисол – Чин дардкаш бўлса ким, яқин дўст экан. 19.03.2021-йил Баҳодир БАҲРОМ

Бугун шоир, ука-жўрам (бу сўзни Хуршид Даврондан ўзлаштирганмиз) Шаҳриёр Шавкатнинг туғилган куни. Тан оламан, уни дастлаб таниган пайтларим унча хушламасдим, маҳмадоналиги кўпдай туйиларди. Кейинчалик бир ижарахонада ҳужражош бўлдик, яқиндан билишдик. Самимий, кўнгли очиқ йигит. Энг муҳими, шеърларидаги ёр-у эл, Ватан дарди ясама эмас, ҳис қилганини, кўнглини ўртаганини оққа туширади. Чин ёзади, чин шоир. * * * Солланар шотутнинг барглари, Шаҳарнинг уйқуси буғланар. Кишварим, Савсарим, Қайсарим, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. Банорас булутлар бир сипо, Томчилар ҳавода тиғланар. Шундоғам фусусим беҳисоб, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. Хаёлнинг сочлари сарсари шамолнинг шавқида доғланар. Эй манинг кўзёши кавсарим, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. Адирда апрелнинг найсони Тақмоқда сабуҳий сирғалар… Шабнамим, Ғизолим, Шаъбоним, Елкамни келтирдим – Йиғлама!.. https://t.me/shahriyor_shavkat

“Отангни айтдинг, кўп айтдинг, Энангни айтдинг, кўп айтдинг...” “Алпомиш”дан ДЕҲҚОНОБОДГА! Бобом сўзи ўнглигим, Момом кўзи мунглигим, Тоғлардан улоқдиму Унутдимми кимлигим... Қирлар бағрида отар Армондай тўзиб ётар, Қўзи қувлаган бола Таёғин ортга отар... Шаҳарга келиб дайдиб, Кўрганимни кўп айтиб, Куйганимни хўп айтиб, Чол-кампирнинг шамдайин Сўнганин бир айтмадим. Отамнинг ховрин босди Шу тоғлару кўпкари, Энамнинг айтар сўзи Халқумидан ичкари, Аллағайтиб келдим, деб Кетдим шамол сингари, Бу дунёнинг торлигин Кўп айтиб борган сари, Иккисининг шу кунга Кўнганин бир айтмадим. Эл, дедим бисёр айтдим, Ҳақ, дедим хушёр айтдим, Бу ватанда ҳар киши Шод, дедим—бекор айтдим. Айтмадим, хонлар ғофил— Кўнгилда минг хавотир, Икки иним мусофир Юрганин бир айтмадим. Синглим, бўтакўз синглим Қирларга сингиб борар, Туёқдай қаттиқ турмуш Қўлларин танғиб борар, Дунёга бир келганин Англамай ганггиб борар, Алп миллатнинг эртаси, Шовури тиниб борар— Ойбарчиндан мерос қон Тўнганин бир айтмадим. Лалмикор эл, осмонга Қараб кўзи куйган эл, Тўртта қўйнинг тошдайин Туёғидан унган эл, Толган бир тўп турнадай Шу қирларга қўнган эл, Бирда қуруқ йилгаю Бир зуғумга кўнган эл Кўнглида бир кун исён Унарин бир айтмадим. Унганин хўп айтарам... @Najmiddin_Ermatov