آخرین بهار دنیا

۶ ماه از عروسی‌مون می‌گذره؛ از صبح داشتم فکر می‌کردم که چی بنویسم؟ مثلا تصمیم گرفتم بگم که طبق تجربه‌م مهم‌ترین علت دوام آوردن ازدواجمون تا اینجا چی بوده؟ بعد هرچی فکر کردم "ترین" رو پیدا نکردم! و به نظرم اومد که رمز موفقیت یه رابطه ۹۱۹۲ عامل متفاوته! بعدش گفتم بذار از چالش‌های احتمالی ۶ ماه اول زندگی بنویسم! یا اصلا بیام علمی‌ترش کنم و بگم به صورت کلی هر کدوم از سال‌های بعد از عروسی برای اکثر زوج‌ها چطوره! ولی خب، پشیمون شدم! به خودم گفتم قطعا آدما از پیام یه کانال، به این نتیجه نمی‌رسن که برای نجات رابطه‌‌شون چیکار کنن! هیچوقت هیچ معجزه‌ای یهویی اتفاق نمیوفته! هیچ یادگیری این شکلی تثبیت نمی‌شه! آدما باید خودشون تجربه کنن. زوج‌ها باید توی همون موقعیت اختصاصی خودشون بجنگن و یاد بگیرن و دووم بیارن! شکست بخورن و دوباره بهم بپیوندن! بنابراین؛ بدون هیچ توصیه‌ی تجربی یا علمی ۶ ماهگی مرحله‌ی جدیدی از "ما" مبارک. بیا بریم که توی یه جاده‌ی پر از دست‌انداز و چاله و کوه و تگرگ و گرگ و شغال، این طفل نورس رو بالغ کنیم و پرثمر! تا ۶۰۰۰۰۰۰ ماهگی!

شکرِ غمش چگونه گذارم؟ که سال‌ها در دل وطن گرفت و به جای دگر نرفت...

‏ #عصمت_بخارایی

سبک مقابله‌ای خود من در اکثر اوقات اینجوریه؛ در راستای همین سبک، همیشه سعی می‌کنم به بدترین احتمالات فکر کنم و ببینم چقدر برام سخته؟ چقدر قابل تحمله؟ اگر پیش بیاد چیکار می‌کنم؟ و... سر یه انتخاب مهم هم دقیقا همین کار رو کرده بودم! تا اینکه یه چیزی پیش اومد که ابدا توقعش رو نداشتم. اصلا فکرش رو هم نمی‌کردم! برای تراپیستم که داشتم تعریفش می‌کردم؛ گفت وقتی این تصمیم رو داشتی باید تبعاتش رو در نظر می‌گرفتی! گفتم ببین! من همه‌ی تبعاتش رو در نظر گرفته بودم! به هر موقعیتی فکر کرده بودم! و فکر کنم اصلا برای همین داغون شدم! انگار توهم زدم که من دیگه به همه چیز مسلطم و هیچ‌چیزی قرار نیست سوپرایزم کنه! گفت: یه چیزی یادت رفته پس! وقتی داری تبعات یک تصمیم رو در نظر می‌گیری و لیستشون می‌کنی؛ باید توی این لیست این مورد رو هم بنویسی: تبعاتی که فکرش رو نکردم ولی ممکنه پیش بیان! چون من مسئول رفتار آدم‌ها نیستم، غیب‌گو نیستم و سوپرهیرو هم نیستم! اینجوری اگر چیزی غیر از تصورت پیش اومد؛ به بهارِ مدیرِ کنترل‌گرِ درونت سیلی نمی‌زنه!

ببر به نام خداوندت؛ که لطف خنجر ابراهیم به تیز بودن احکام است!

خانوم راننده در حالی که دستاش روی فرمون بود فریاد زد: خوبی مادر؟ منم گفتم بله خداروشکر، شما خوبید؟ و بعد گفت: باشه مزاحمت نمی‌شم می‌خواستم ببینم کار نداشته باشی:)) داشت با تلفن حرف می‌زد:)))

خانوم راننده در حالی که دستاش روی فرمون بود فریاد زد: خوبی مادر؟ منم گفتم بله خداروشکر، شما خوبید؟ و بعد گفت: باشه مزاحمت نمی‌شم می‌خواستم ببینم کار نداشته باشی:)) داشت با تلفن حرف می‌زد:)))

جعبه سیاه ادمین‌ها و حاشیه‌ها فقط ستایش؛ که یه گوشه بدون ممبر و حاشیه زیاد نشسته اما همه رو ۸۱۸۲۸ساله می‌شناسه و رصد می‌کنه🙏🏻 اون لیوان هم قبل عکس یه ردی از چای داشت ولی دوستمون سندروم شست‌وشوی بی‌قرار داره! سرم رو چرخوندم دیدم لیوانا رو شسته گذاشته خشک بشن🙏🏻

شربت خانه مقاومت 🔻تلاش گروهای دانشجویی و جهادی در روزهای جنگ و مقاومت در جنوب عزیز ‌ 💠تهیه و ارسال نوشیدنی طبیعی خنک به خط مقدم درگیری در جبهه جنوب مشارکت از طریق: 5892107044603945 گروه جهادی شهید صدر(ودجا)

در قرون وسطی معتقد بودن کودک فقط یک بزرگسالِ کوچکه! این دقیقاً همون چیزیه که تصویر «هومونکولوس» (Homunculus) نشون می‌ده. زمانی که طبق نظریه‌ای به نام پیش‌ساخت‌گرایی، اعتقاد داشتن انسان از همون لحظه لقاح کاملاً شکل گرفته و بعد از تولد فقط اندازه بدنش بزرگ‌تر می‌شه. توی این تصویر هم شما یک انسان کوچک می‌بینی توی اسپرم! به همین دلیل بود که با بچه‌ها هم مثل بزرگسال‌ها رفتار می‌کردن و مسئولیت‌های بزرگسالانه بهشون می‌دادن. مثلا خیلی از بچه‌ها رو برای شاگردی به شهرها و روستاهای دیگه می‌فرستادن تا کار کنن و درآمد داشته باشن. در اون دوران، کمتر کسی به این فکر می‌کرد که رشد زبان، تفکر، هیجان یا مهارت‌های حرکتی کودک چطور اتفاق می‌افته و هر مرحله از رشد چه ویژگی‌هایی داره. حالا یه سؤال... ممکنه بخشی از انتظاراتی که امروز از بچه‌ها داریم، ریشه در همین نگاه قدیمی داشته باشه؟ خیلی از باورها و شیوه‌های تربیتی، نسل به نسل و از طریق فرهنگ منتقل می‌شن و گاهی بدون اینکه خودمون متوجه باشیم، روی رفتارمون اثر می‌ذارن. مثلاً انتظار داریم کودکی که هنوز مهارت‌های اجتماعی رو کامل یاد نگرفته، با همه سلام و احوالپرسی کنه، دست بده یا روبوسی کنه. یا از بچه‌ای که توی سن طبیعیِ کنجکاوی و کشف محیطه، می‌خوایم توی مهمونی آروم یه گوشه بشینه و به چیزی دست نزنه. یا وقتی هویتش تازه داره شکل می‌گیره، انتظار داریم همیشه بدون چون‌وچرا انتخاب‌های ما رو بپذیره؛ از لباس و کفش گرفته تا سلیقه و نظرش. این دست از توقعات دقیقا آدابیه که باید از بزرگسال‌ها توقع داشته باشیم! نه از کودکان! به نظر شما، این مدل انتظارها می‌تونن بازمانده همون باورهای قدیمی باشن یا بیشتر از شرایط و فرهنگ امروز تأثیر می‌گیرن؟

اگر پیش مشاور رفتید و مشاور به شما این توصیه رو کرد یااا خودتون فکر می‌کردید این تجربه به درد شما میخوره؛ با دلیل به خانواده توضیح بدید و بگید چه خط قرمزهایی برای این مدت دارید و به چه علت برای رابطه‌تون این صلاح رو می‌دونین و قراره چطور بهتون کمک کنه! اگر رضایت نداشتن همچنان، چیزهایی که فکر می‌کردید باید توی این مدت بپرسید و بشناسید و... رو زیر نظر مشاور یا به واسطه ی مشاور پیش ببرید. مثلا همین زبان عشق، تست داره می‌تونین بگید مشاور بگیره و چک کنه. یا یه سری سوالاتی که آدم نمی‌تونه بپرسه رو بگید مشاور بپرسه و کنکاش کنه و این چیزا

#شما https://t.me/with_bahar/20830 بهار وقتی خانواده قبول نمیکنن مثلا همچین موقعیت هایی رو طرف بشناسیم و بعد جواب مثبت/منفی بدیم چکار کنیم؟

#شما بهار بهشون بگو محرومیت برای هر زمانی باشه قطعا برای جلسات خواستگاری نیست حداقل بذارن سوالای خواستگاری رو بپرسن یک جلسه مشاوره برن بعد برای ادامه جلسات مشاوره و آشنایی بیشتر محرم بشن دلیلی نداره همین اول کاری محرم بشن

سلام؛ محرمیت داشتن/نداشتن زوج با زوج متفاوته به نظر من ولی فارغ از این؛ فکککر نکنم در مورد مثلا جلسه دوم این توصیه درست باشه👀

سلام نمی‌دونم دوره ازدواج شاهین فرهنگ رو تابحال گوش دادین یانه . ولی یجایی میگه محرم بشین بهتره از این لحاظ که بیشتر میشه شناختش راحت تر میتونید امتخانش کنید و این حرفا

https://t.me/with_bahar/20823 من از قبل اینطور بودم الانم بخاطر بالا تر رفتن سنم و دیدن اطرافیان اینطورم فکر نکنم جنگ ربطی داشته باشه اما بی حوصلگی های خود و اطرافیان بعد از جنگ و تورم های افسار گسیخته مداوم فکر نکنم بی تاثیر باشه

#شما دقیقاً همینه بعلاوه خواب زیادددد. دیوانه‌وار می‌خوابم و از زندگی کردن فرار می‌کنم.

سلام کلی از این پیام‌ها میاد برام اکثرا بعد جنگ شما هم این مدلی شدید؟ یا تشدید شده این حالت؟