مصدع اوقات

واکنش صادقانه‌ی بنده بعد از اینکه میفهمم دوست صمیمیم دوست جدید پیدا کرده:

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/Lacunall/1947 خوشحال میشم گوش کنی و نظر بدی و اگه خوشت اومد بفرستی چنلت تا نظر بقیه هم بشنوم💓.

بنده، در حال تلاش برای هندل "بزرگسال بودن":

هیچ راه فراری از این آهنگ وجود نداره.

بچه‌ها اگر اطلاعاتی درباره اینکه سایت‌های ناامن چجوری حساب آدم رو خالی می‌کنن دارید می‌شه بیاید ناشناس چندتا سوال بپرسم ازتون؟ https://telegram.me/BChatBot?start=sc-408446-C5PUSFq

گاهی اوقات به اون دختره تو کلاس اول فکر می‌کنم که همینجوری سر کلاس یه کاغذ از دفترش کند، با دقت توش یه چیزی نوشت و میخواست یواشکی اون رو بده به یکی دیگه که معلم ازش گرفت. توش نوشته بود: گی.

👏👏👏👏👏

من خیلی آدمِ "پارسال این‌ موقع، ماه پیش این موقع، هفته‌ پیش این‌ موقع" ای هستم. _نیمـا_ @uttweet

قبل از اینکه بی‌دلیل با آدم‌ها بدجنس بشید یادتون باشه شاید اون آدم فقط یه قدم با تموم کردن همه‌چیز فاصله داشته باشه. حداقل اون یه قدم رو شما براش برندارید.

احساس میکنم هر لحظه ممکنه یه فمینیست بهم حمله کنه و بگه همین که الان مجبور نیستی به جای زنبور بگی مردبور دستاورد فمینیسمه بدبخت‌

البته من اونقدر اطلاعات ندارم و نمیدونم. شاید همین چرخه‌ای که وجود داره بهترین چرخه‌ی ممکنه و اگر اینطوره که کیرم تو هرچی چرخه و ایضاً سیبیل اون بابایی که می‌چرخه. (ربط نداشت ولی قافیه داشت)

اگه بدن زن طی این همه تکامل تازه به اینجا رسیده که با دائما بالا و پایین کردن هورمون‌هاش زن خودش رو بگاد نمیتونم تصور کنم که قبلا چه وضعیتی داشته‌. عزیزم جدی هستی؟ تا کی می‌خوای به دلقک بودن ادامه بدی؟

غمگینه‌. همه چیز وقتی مجبوری بری جایی که بهش تعلق نداری، غمگینه. باید روحت رو روی آسفالت خرکش کنی تا همراهت بیاد(آخرش هم نمیاد) و دلت هم که همیشه خدا تنگ و تاریکه. هی با خودت میگی کاش قدر لحظاتی که خونه بودم رو بیشتر می‌دونستم، اما خودت هم می‌دونی که زمان مو نیست که بشه بهش تافت زد. به هر نحوی هم که شده می‌گذره و به ایستگاه آخر می‌رسونتت. ایستگاهی که نمی‌خواستی بهش برسی. مثل ایستگاه دروازه دولت. بله دقیقا دروازه دولت. دروازه دولت لعنتی. اه. چرا باید الان یاد اون سلول زیرزمینی چرک شلوغ می‌افتادم اصلا؟ خراب شد. ولش کن. کیرم تو دروازه دولت. و دانشگاه. و خوابگاه. و کار. و سر تا پای زندگی. و به طور کلی تمامی ‌کانسپت‌هایی که بعد از ۱۸ سالگی باهاشون آشنایی پیدا کردم. این کیر هم تو مغز هر چینی‌ای که سال ۹۹ خفاش خورد. شب بخیر.

آزادی بیان از نظر کسخلهای چپ (و هر گروه دیگه‌ای) یعنی ما هرچی دلمون می‌خواد و هر توهینی که بشه می‌کنیم، ولی شما حق ندارید حرف بزنید؛ چون ما آزادی بیان داریم.

انقدر برای میگرن از دیکلوفناک سدیم استفاده می‌کنم که شک ندارم سر پیری از پوکی استخوان‌ عین دنیل دی لوئیس در فیلم My left foot کج و کوله میفتم روی ویلچر و برای ملت صداهای نامفهوم درمیارم.