Каардынацыйная рада

Хачу шчыра падзякаваць кожнай і кожнаму, хто аддаў свой голас за мяне! Дзякуй вам за давер! За той год, як я была эвакуявана з Беларусі і пачала працаваць з міжнароднымі арганізацыямі дзеля інтарэсаў дэмакратычнай будучыні Беларусі, атрымалася зрабіць шмат: наладзіць адносіны з партнерамі ў розных краінах, прасоўваць прытанні беларусаў у Германіі, шчыльна працаваць у ПАРЭ і прадстаўляць там інтарэсы беларускіх палітычных зняволеных і медыя, завязаць з еўрапейскімі палітыкамі добрыя адносіны, быць чутнай па беларускіх пытаннях у медыях Германіі і не толькі. Агулам прасоўваць інтарэсы тых, хто сёння не можа быць пачутым. Перада мной як былой палітзняволенай адпачатку было адкрыта шмат дзвярэй, я ў іх уваходзіла з нашымі агульнымі пытаннямі і агульным болем, агульнымі спадзяваннямі і дасягненнямі. Беларусы стварылі цуд: апынуўшыся ў выгнанні за гонар мець сваё меркаванне і права яго агучыць, мы не склалі рукі, а працягваем барацьбу, маем сваё меркаванне і смеласць яго агучваць. Трэба працягваць надалей! Уваходзіць у адкрытыя дзверы і адчыняць пакуль зачыненыя! Мяне сёння падтрымалі 41,6 % чальцоў і чалінь Рады, але справа не ў пасадах, а ў агульнай Справе! Таму крочым далей!

Маргарыта Ворыхава абраная кіраўніцай Міжнароднай камісіі Каардынацыйнай Рады У другім туры галасавання кіраўніцай Міжнароднай камісіі Каардынацыйнай Рады абраная Маргарыта Ворыхава («Наступ»). Вынікі галасавання: • Маргарыта Ворыхава («Наступ») — 40 галасоў; • Ксенія Луцкіна («Еўрапейскі выбар») — 31 голас; • Устрымаліся / супраць усіх — 5 галасоў. У галасаванні ўзялі ўдзел 76 з 80 дэлегатаў. Віншуем Маргарыту Ворыхаву з абраннем і жадаем плённай працы на карысць Каардынацыйнай Рады і Беларусі!

У КР будуць створаны Міжнародная камісія, Камісія па рэформах і Камісія па этыцы Па выніках галасавання Каардынацыйная Рада прыняла наступныя рашэнні па стварэнні камісій і выбарах кіраўніцтва: Стварэнне Міжнароднай камісіі КР Статус: #прынята ✅ (Так: 68, Не: 0, Устрымацца: 3. Кворум: 71/80). Старшыня Міжнароднай камісіі будзе абрана ў другім туры. Стварэнне Камісіі па рэформах і падрыхтоўцы пераходнага перыяду Статус: #прынята ✅ (Так: 70, Супраць: 0, Устрымацца: 3. Кворум: 73/80). Кіраўнік: Юрый Губарэвіч (Кааліцыя Латушка і Рух «За Свабоду») — 54 галасы. Намеснік: Аляксандр Ракіцкі («Хопіць баяцца!») — 46 галасоў. Стварэнне Камісіі па этыцы Статус: #прынята ✅ (Так: 70, Супраць: 0, Устрымацца: 2. Кворум: 72/80). Старшыня: Аляксей Міхалевіч (“Латушка - Рух “За Свабоду””). Намесніца старшыні: Аляксандра Дойніч, (“Наступ”).

Старшыня Міжнароднай камісіі Каардынацыйнай Рады будзе абраная ў другім туры Па выніках першага тура галасавання на пасаду кіраўніцы Міжнароднай камісіі Каардынацыйнай Рады ні адна з трох кандыдатак не набрала больш за 50% галасоў. У сувязі з гэтым прызначаны другі тур, у які прайшлі Маргарыта Ворыхава і Ксенія Луцкіна. Вынікі першага тура галасавання Кворум ёсць: 72/80. Маргарыта Ворыхава («Наступ») — 36 галасоў. Ксенія Луцкіна («Еўрапейскі выбар») — 28 галасоў. Аляксандра Мамаева (Пазафракцыйны дэлегат) — 1. Устрымаліся / супраць усіх — 7.

У КР будуць створаны Міжнародная камісія, Камісія па рэформах і Камісія па этыцы Па выніках галасавання Каардынацыйная Рада прыняла наступныя рашэнні па стварэнні камісій і выбарах кіраўніцтва: Стварэнне Міжнароднай камісіі КР Статус: #прынята ✅ (Так: 68, Не: 0, Устрымацца: 3. Кворум: 71/80). Старшыня Міжнароднай камісіі будзе абрана ў другім туры. Стварэнне Камісіі па рэформах і падрыхтоўцы пераходнага перыяду Статус: #прынята ✅ (Так: 70, Супраць: 0, Устрымацца: 3. Кворум: 73/80). Кіраўнік: Юрый Губарэвіч (Кааліцыя Латушка і Рух «За Свабоду») — 54 галасы. Намеснік: Аляксандр Ракіцкі («Хопіць баяцца!») — 46 галасоў. Стварэнне Камісіі па этыцы Статус: #прынята ✅ (Так: 70, Супраць: 0, Устрымацца: 2. Кворум: 72/80).

У Аб’яднаным Пераходным Кабінеце адбываюцца кадравыя змены Маргарыта Ворыхава пакідае пасаду Прадстаўніцы па моладзевай палітыцы, якую займала на працягу апошніх гадоў. За гэты час яна разам з камандай працавала над развіццём моладзевага прадстаўніцтва, падтрымкай студэнцкіх і моладзевых ініцыятыў, адукацыйнымі праграмамі і міжнародным супрацоўніцтвам. Ніжэй публікуем яе зварот у сувязі з завяршэннем працы на гэтай пасадзе. «Дзесяць гадоў таму я пачала працаваць з моладдзю ў беларускім дэмакратычным руху. Менавіта гэта вызначыла амаль увесь мой шлях — у грамадскіх арганізацыях, каардынацыйных структурах і ў Аб’яднаным пераходным кабінеце, дзе я была прадстаўніцай па моладзевай палітыцы. Гэта была адна з самых складаных і важных прац у маім жыцці, зробленая разам з людзьмі, якіх я глыбока паважаю: тымі, хто прайшоў праз арышты, выгнанне і страты, але не перастаў верыць у свабодную Беларусь. За гэтыя гады я бачыла, як наперад выходзіць новае пакаленне. Студэнты, маладыя прафесіяналы і актывісты, чый голас яшчэ нядаўна быў менш чутны, сёння ўсё больш уплываюць на тое, якой стане наша краіна. Я ганаруся тым, што мы стварылі разам: трэнінгі, адукацыйныя праграмы, стыпендыі, платформы дапамогі і супольнасці падтрымкі. І гэта заслуга не аднаго чалавека, а каманд, партнёраў і валанцёраў, якія аддавалі свой час, а часта і сваю бяспеку. Маім калегам і каляжанкам у Кабінеце, Каардынацыйнай радзе і арганізацыях, з якімі я працавала, — дзякуй. За давер, за спрэчкі, якія рабілі нашу працу лепшай, і за тое, што вы працягвалі несці адказнасць нават тады, калі гэта здавалася немагчымым. Я даўно веру, што рух застаецца жывым толькі тады, калі ён аднаўляецца і адкрывае месца тым, хто сёння найбольш непасрэдна жыве ў беларускай рэальнасці. Але гэтае аднаўленне павінна абапірацца на досвед і настаўніцтва. Таму я заўсёды выступала за рэгулярную ратацыю прадстаўнікоў, за рэальны ўдзел моладзевых і грамадзянскіх арганізацый у выбары сваіх прадстаўнікоў і за тое, каб Каардынацыйная рада адкрыта і празрыста вяла працэс прызначэння на ключавыя пазіцыі. Я пакідаю пасаду прадстаўніцы па моладзевай палітыцы, каб заняцца больш шырокай задачай — будаваць арганізацыйныя і тэхналагічныя асновы, якія будуць патрэбныя беларускім дэмакратычным сілам у бліжэйшыя гады. Мы павінны мець інструменты і структуры, якія дазваляюць працаваць разам бяспечней, больш абаронена і больш эфектыўна ва ўмовах пастаяннага ціску. Гэта не крок прэч ад руху, а крок да яго асновы. Я хачу, каб беларускія дэмакратычныя сілы мелі такую ж якасць інструментаў і ведаў, якой карыстаюцца наймацнейшыя інстытуты свету, бо нашы людзі заслугоўваюць не менш. Я і надалей буду падтрымліваць моладзевае прадстаўніцтва, дапамагаць тым, хто прыходзіць пасля мяне, і ўмацоўваць інстытуты, якія мы будуем, — ужо ў новай ролі і ў большым маштабе. Дзякуй за гэтыя гады». — Маргарыта Ворыхава, прадстаўніца Аб'яднанага Пераходнага Кабінета па моладзевай палітыцы. ❗️Пасля сыходу Маргарыты Ворыхавай абавязкі Прадстаўніка па моладзевай палітыцы будзе выконваць першы намеснік Аляксей Грахоўскі. Ён шмат гадоў працуе з моладзевымі тэмамі, добра ведае рэальнасць студэнцкага жыцця, адкрыты да навучання і гатовы браць на сябе адказнасць у неабходны момант. Аляксей будзе выконваць гэтыя абавязкі да прызначэння новага Прадстаўніка па моладзевай палітыцы. Кандыдатуру на гэтую пасаду прапануе Каардынацыйная рада, пасля чаго яе зацвердзіць Кіраўніца Аб’яднанага пераходнага кабінета Святлана Ціханоўская.

В Координационном совете появятся три новых комиссии Подробнее или без VPN | Купить VPN

Галасаванне за кіраўніцтва Міжнароднай камісіі, Камісіі па рэформах і Камісіі па этыцы: вынікі пасяджэння Каардынацыйнай Рады Учора, 28 ліпеня, адбылося адкрытае агульнае пасяджэнне Каардынацыйнай Рады. У межах паседжаня прайшлі дэбаты паміж прэтэндэнтамі на пасаду старшыні Міжнароднай камісіі і паміж кандыдатамі ў кіраўніцтва Камісіі па рэформах. Таксама быў прэзентаваны праект Камісіі па этыцы. Міжнародная камісія На пасаду старшыні прэтэндуюць тры кандыдаткі: Ксенія Луцкіна прапанавала зрабіць стаўку на супрацоўніцтва з нацыянальнымі парламентамі праз групы «За дэмакратычную Беларусь» для вырашэння практычных праблем беларусаў: легалізацыі, сацыяльнай падтрымкі і прыёму былых палітвязняў. Аляксандра Мамаeвa акцэнтавала ўвагу на ўмацаванні міжнароднай суб'ектнасці КР для дэлегітымізацыі рэжыму. Сярод яе прыярытэтаў — імплементацыя «люксембургскіх рашэнняў», прызнанне пашпартоў «Новай Беларусі» і ўзмацненне працы ў ПАРЕ. Маргарыта Ворыхава прэзентавала мадэль сістэмнай каардынацыі міжнароднай дзейнасці паміж Каардынацыйнай Радай, Офісам і Кабінетам. Яе мэта — зрабіць міжнародную працу празрыстай праз сістэмную справаздачнасць перад грамадствам. Камісія па рэформах і падрыхтоўцы пераходнага перыяду На пасаду старшыні прэтэндуюць два кандыдаты: Юрый Губарэвіч прадставіў план, які ўключае распрацоўку законапраектаў (аб мясцовым самакіраванні, партыях), міжнародную экспертызу рэформаў на адпаведнасць стандартам ЕС і развіццё праграмы «Кадравы рэзерв». Раман Кісляк выступіў за выхад з «інфармацыйнай бурбалкі» і шырокае грамадскае абмеркаванне рэформаў. Ён прапанаваў прымаць частку законаў (напрыклад, па правах чалавека) ужо зараз, каб яны абмяжоўвалі дзейнасць саміх дэмакратычных структур. На пасады намеснікаў вылучаны Аліса Рыжычэнка (акцэнт на эканоміку ведаў і выкарыстанне ШІ) і Аляксандр Ракіцкі (юрыдычная экспертыза і рэформа сілавога блока). Камісія па этыцы Алесь Міхалевіч прадставіў склад камісіі, якая будзе сачыць за выкананнем этычнага кодэкса і зніжэннем узроўню мовы варожасці ў працы Рады. У склад увайшлі: Алесь Міхалевіч (старшыня), Аляксандра Дойніч (намесніца), Міхаіл Рубін, Сяргей Стальмакоў, Дзмітрый Шчыгельскі, Алесь Юркойць, Мікалай Казлоў і Ксенія Луцкіна. Што далей? Сакратарыяту КР даручана ў найкарацейшыя тэрміны выставіць на агульнае галасаванне ўсе агучаныя палажэнні і кандыдатуры. Актыўнасць дэлегатаў КР IV склікання ўражвае: пасяджэнне цягнулася рэкордныя 3 гадзіны. Запіс агульнага пасяджэння можна паглядзець на youtube-канале КР.

Стварэнне новых камісій і рэзалюцыя аб Круглым стале. Агульнае пасяджэнне КР / 28.07.2026 Сёння, 28 ліпеня, а 20:00 па мінскім і віленскім часе (19:00 па варшаўскім) адбудзецца Агульнае пасяджэнне Каардынацыйнай Рады IV склікання. На пасяджэнні будуць разгледжаны чатыры пытанні: • стварэнне Міжнароднай камісіі Каардынацыйнай Рады; • праект рэзалюцыі «Аб Круглым стале па пераадоленні палітычнага крызісу і ўмацаванні незалежнасці Рэспублікі Беларусь»; • стварэнне Камісіі па рэформах і падтрымцы пераходнага перыяду; • стварэнне Камісіі па этыцы. Падчас эфіру абмяркуем: • якія рашэнні прапануюць прыняць; • што можа змяніць рэзалюцыя аб Круглым стале; • навошта Каардынацыйнай Радзе новыя камісіі; • ці атрымаюць гэтыя ініцыятывы падтрымку большасці дэлегатаў. 📺 Далучайцеся да жывой трансляцыі і пакідайце свае пытанні ды меркаванні ў чаце https://youtube.com/live/hrWcrghuCxU

Рэзалюцыя аб прызнанні Беларусі часова акупаванай выклікала дыскусію ў КР Учора, 21 ліпеня, на агульным пасяджэнні Каардынацыйнай Рады дэлегаты КР разглядалі рэзалюцыю «Аб прызнанні часовай акупацыі Рэспублікі Беларусь Расійскай Федэрацыяй і захаванні беларускай дзяржаўнасці». Тэкст дакумента прэзентаваў лідар фракцыі “Беларусы дзеяння” Юрась Зянковіч. Ініцыятары прапанавалі кваліфікаваць сучасны стан Беларусі як “часовую акупацыю ў форме апасродкаванага панавання” праз залежны рэжым. Мэты дакумента: Міжнародная дэлегітымізацыя рэжыму Лукашэнкі: Перастаць успрымаць яго апарат як голас Беларусі і разглядаць яго як фактычную залежную адміністрацыю. Легітымізацыя дэмакратычных інстытутаў: Прызнанне КР, Аб’яднанага пераходнага кабінета і Офіса Святланы Ціханоўскай як суб’ектаў, што прадстаўляюць волю народа. Пазбегнуць матэрыяльнай адказнасці: Канстатацыя акупацыі дапаможа пазбегнуць выплаты велізарных рэпарацый Украіне пасля вайны, бо адказнасць за агрэсію будзе ўскладзена на акупанта (Расію) і калабаранцкі рэжым, а не на беларускі народ. Меркаванне апанентаў Юрыдычная неадпаведнасць: Стан Беларусі не падпадае пад класічнае вызначэнне акупацыі паводле міжнароднага права (няма эфектыўнага кантролю праз замежныя камендатуры, беларускае войска пакуль падпарадкоўваецца Лукашэнку). Больш карэктным называўся тэрмін «гібрыдная інтэрвенцыя». Здыманне адказнасці з рэжыму: Статус акупацыі можа часткова зняць адказнасць з Лукашэнкі і яго памагатых, перакладаючы яе толькі на Расію. Рызыка страты суб’ектнасці: Калі прызнаць Беларусь акупаванай, міжнародная супольнасць можа пачаць вырашаць будучыню краіны праз перамовы з Масквой, ігнаруючы саміх беларусаў. Супярэчнасць іншым стратэгіям: акупацыя выключае магчымасць правядзення «круглых сталоў» з рэжымам, бо з акупацыйнай адміністрацыяй перамовы не маюць сэнсу. Што далей? Юрась Зянковіч прапанаваў прыняць рэзалюцыю «за аснову», каб далей дапрацоўваць тэкст у працоўных групах. Таксама была агучана прапанова запрасіць міжнародных юрыстаў-экспертаў для ацэнкі фармулёвак рэзалюцыі з пункту гледжання міжнароднага права. Спікер КР Арцём Брухан абвясціў, што працэдурныя моманты будуць перанесены на нараду фракцый. Запіс агульнага пасяджэння і дыскусію цалкам можна паглядзець па спасылцы.

Што ж там з акупацыяй? Фракцыя «Беларусы дзеяння» і Юрась Зянковіч апублікавалі праект рэзалюцыі Каардынацыйнай Рады «пра прызнанне часовай акупацыі Рэспублікі Беларусь Расейскай Федэрацыяй і захаванне беларускай дзяржаўнасці». Азнаёміўшыся з тэкстам праекта, а таксама «палітычна-прававым мемарандумам», далучаным да праекта, не магу прайсці міма. Юрась зыходзіць з таго, што пасля 2020 году Расейская Федэрацыя нібыта набыла над Рэспублікай Беларусь такую ступень палітычнага, вайсковага і стратэгічнага кантролю, якая дае дастатковую падставу кваліфікаваць стан краіны як часовую акупацыю ў форме апасродкаванага панавання праз залежны дзяржаўны апарат. Варта заўважыць, што ў праекце няма ніводнай спасылкі на міжнародныя акты — ён з’яўляецца зборам тэзаў і не мае ніякай прававой базы. Акупацыя — тэрмін, закадыфікаваны ў 42 артыкуле Гаагскай канвенцыі 1907 года «аб законах і звычаях сухапутнай вайны», і гучыць так: «Тэрыторыя прызнаецца акупаванай, калі яна сапраўды знаходзіцца ва ўладзе непрыяцельскай арміі. Акупацыя распаўсюджваецца толькі на тыя вобласці, дзе гэтая ўлада ўсталяваная і ў стане праяўляць сваю дзейнасць». Абапіраецца ён таксама на прынцып, што ўлада акупанта з’яўляецца часовай, і лёс акупаваных тэрыторый будзе вызначаны па сканчэнні вайны. Дадаткова крытэрыі акупацыі былі апісаныя ў Чацвёртай Жэнеўскай канвенцыі 1949 года «аб абароне грамадзянскага насельніцтва падчас вайны» і ў рашэннях міжнародных судовых органаў. Ёсць некалькі відаў акупацыі: ў стане вайны, акупацыя пасляваенная — па ўмовах мірных дамоўленасцей, і невайсковая акупацыя. У кожным з гэтых выпадкаў армія другой краіны займае тэрыторыю і пераймае фактычнае кіраўніцтва над акупаванай дзяржавай або ўладарыць на канкрэтных акупаваных тэрыторыях. То-бок галоўнымі крытэрыямі акупацыі з’яўляюцца заняцце арміяй краіны-акупанта тэрыторыі без згоды акупаванай краіны і ажыццяўленне ўлады замест урада акупаванай краіны. А што мы маем у Беларусі? Дзяржаўны апарат, рэгіянальныя адміністрацыі, фіскальная сістэма, сілавы блок, армія знаходзяцца ў руках Лукашэнкі. Рэжым праводзіць уласную ўнутраную і знешнюю палітыку. Гэтыя аспекты фактычна не знаходзяцца ў руках расейскай арміі і адміністрацыі. Расейская армія прысутнічае на тэрыторыі Беларусі і мае свае ваенныя базы, на якіх мае тэрытарыяльную ўладу, са згоды рэжыму і на базе двухбаковых хаўрусных пагадненняў. Прадастаўленне тэрыторый для нападу на Украіну ў 2022 годзе — свядомы выбар Лукашэнкі. І тут мы пераходзім да іншага важнага пытання — суб’ектнасці рэжыму. Юрась сцвярджае, што пасля 9 жніўня 2020 года не засталося нічога ад гэтай суб’ектнасці. Як я ўжо пазначыў раней, рэжым фактычна адмініструе на тэрыторыі Беларусі і захоўвае пэўную самастойнасць у знешняй і ўнутранай палітыцы і падпадае пад канцэпт «эфектыўнага ўладання» — захоўваючы сваю суб’ектнасць як фактычнага кіраўніцтва Беларусі. І гаворкі пра «проксі-акупацыю» тут проста не можа быць. Беларусь сапраўды ў вялікай ступені залежная ад Расеі, гэтую залежнасць можна ў нейкай ступені кваліфікаваць як «лялькавасць», але ж «лялькавая дзяржава» або «дзяржава-сатэліт» — гэта ацэначныя тэрміны, якія маюць месца ў літаратуры прадмета Міжнародных зносінаў, але не ў юрыдычнай класіфікацыі. Такім чынам, Беларусь у межах існуючага міжнароднага права ніяк не падпадае пад тэрмін «акупацыя». Прызнанне ж Беларусі акупаванай можа прывесці да прызнання рэжыму Лукашэнкі ахвярай акупацыі і перакладвання з яго адказнасці на Расею не толькі за выкарыстанне тэрыторыі, але і за рэпрэсіі супраць грамадзян Беларусі. У такім выпадку ўсе перамовы па Беларусі, у тым ліку па вызваленні палітвязняў, трэба будзе весці не з прадстаўнікамі рэжыму, а з Расеяй. Ці будзе гэта захаваннем міжнароднай суб’ектнасці Беларусі, аб якой так шмат у праекце рэзалюцыі? На нашу думку, не.

ХТО НАСАМРЭЧ БАІЦЦА ПРЫЗНАЦЬ, ШТО БЕЛАРУСЬ ПАД РАСЕЙСКІМ КАНТРОЛЕМ? 21 ліпеня Каардынацыйная Рада абмеркавала праект рэзалюцыі фракцыі «Беларусы дзеяньня» аб прызнаньні часовай расейскай акупацыі і захаваньні беларускай дзяржаўнасьці. Нашая пазыцыя простая: Беларусь захоўвае дзяржаўнасьць, а беларускі народ застаецца носьбітам сувэрэнітэту. Але пасьля 2020 году апарат Лукашэнкі трапіў у вырашальную палітычную, вайсковую і стратэгічную залежнасьць ад Масквы, а тэрыторыя краіны была выкарыстаная Расеяй для агрэсіі супраць Украіны. Частка дэлегатаў прапанавала ўдакладніць фармулёўкі, атрымаць прававыя заключэньні і працягнуць кансультацыі з украінскімі партнэрамі. Мы гатовыя да такой прафэсійнай працы. Аднак прадстаўнікі фракцыі «Наступ» пайшлі значна далей. Прагучала, што «Лукашэнка ўсё яшчэ зьяўляецца фактычным кіраўніком дзяржавы», сам кантралюе армію і прымае ключавыя рашэньні. Іншы прадстаўнік «Наступу» заявіў: «Тое, што цяпер адбываецца ў Беларусі, зьяўляецца канкрэтным супрацоўніцтвам Лукашэнкі з Пуціным». Паводле гэтай лёгікі, Лукашэнка самастойна дапусьціў расейскія войскі і даў тэрыторыю Беларусі для нападу на Ўкраіну. Атрымліваецца дзіўная карціна: рэжым выжыў дзякуючы Крамлю, дазволіў выкарыстоўваць Беларусь для агрэсіі, разьмясьціў расейскую вайсковую інфраструктуру і ядзерную зброю, але ўсё адно застаецца цалкам незалежным гаспадаром краіны. Пэўна, гэта і ёсьць сувэрэннасьць, якая пачынаецца ў кабінэце Лукашэнкі і заканчваецца там, дзе пачынаюцца інтарэсы Масквы. Прагучала таксама, што ў выпадку прызнаньня акупацыі «перамовы пра дэакупацыю Беларусі давядзецца весьці з Пуціным». Перамовы з Расеяй пра вывад яе войскаў сапраўды могуць быць неабходныя. Але рашэньні пра будучыню Беларусі ня могуць прымацца без законнага прадстаўніцтва беларускага народу. Таму рэзалюцыя адначасова фіксуе расейскі кантроль і захаваньне беларускай дзяржаўнасьці. Калі крытыкам не падабаецца слова «акупацыя», яны мусяць адказаць: хто павінен прадстаўляць Беларусь міжнародна? Лукашэнка, ягоныя амбасады і ўрад, які дапамагаў расейскай агрэсіі? «Беларусы дзеяньня» прапануюць аддзяліць Беларусь і беларускі народ ад залежнага рэжыму, пазбавіць Лукашэнку манаполіі на міжнароднае прадстаўніцтва і стварыць аснову для будучай дэакупацыі. Гэта не вызваляе Лукашэнку, чыноўнікаў, сілавікоў і вайсковае кіраўніцтва ад адказнасьці. Калябарант не становіцца ахвярай толькі таму, што ягоны гаспадар знаходзіцца ў Маскве. Праект атрымаў выразную падтрымку фракцыі «Воля» і зацікавіў прадстаўнікоў іншых палітычных сілаў. Праца будзе працягнутая праз міжфракцыйныя кансультацыі, прававую экспэртызу і дыялёг з украінскімі партнэрамі. Як падкрэсьліў кіраўнік фракцыі Юрась Зянковіч: «Лукашэнка называе сябе сувэрэнным кіраўніком, калі яму патрэбнае міжнароднае прызнаньне, і спасылаецца на Расею, калі трэба ўцякаць ад адказнасьці. Рэзалюцыя пазбаўляе яго абедзьвюх масак». Беларусь існуе. Беларусь не належыць Расеі. Лукашэнка ня мае вечнага права гаварыць ад імя беларускага народу. Пытаньне ў тым, хто ў Каардынацыйнай Радзе гатовы змагацца за беларускую дзяржаўнасьць, а хто гатовы пакінуць яе Лукашэнку пад шыльдай юрыдычнай асьцярожнасьці.

Ці прызнае Каардынацыйная Рада Беларусь часова акупаванай Расеяй? / 21.07.2026 Сёння, 21 ліпеня, а 20:00 па мінскім і віленскім часе (19:00 па варшаўскім) адбудзецца Агульнае пасяджэнне Каардынацыйнай Рады IV склікання. На пасяджэнні будзе разгледжаны праект рэзалюцыі «Аб прызнанні часовай акупацыі Рэспублікі Беларусь Расейскай Федэрацыяй і захаванні беларускай дзяржаўнасці». Ініцыятарам дакумента выступіла фракцыя «Беларусы дзеяння». Падчас эфіру абмяркуем: У чым сутнасць прапанаванай рэзалюцыі; Якія прававыя і палітычныя наступствы яна можа мець; Ці атрымае дакумент падтрымку большасці членаў Каардынацыйнай рады. https://youtube.com/live/8kNXdQH_xyg

Агульнае пасяджэнне Каардынацыйнай рады аб часовай акупацыі Беларусі Расіяй Сёння, 21 ліпеня, а 20:00 па мінскім і віленскім часе (19:00 па варшаўскім) пачнецца агульнае пасяджэнне Каардынацыйнай рады, на якім будзе разгледжана пытанне прыняцця рэзалюцыі КР аб прызнанні часовай акупацыі Рэспублікі Беларусь Расійскай Федэрацыяй і захаванні беларускай дзяржаўнасці. Прапанова прыняць такі дакумент паступіла ад фракцыі «Беларусы дзеяння». Трансляцыя мерапрыемства ў жывым эфіры будзе праходзіць на YouTube-канале КР.

Заява Спікера Каардынацыйнай Рады Беларусі ў сувязі са смерцю Святланы Курс (Евы Вежнавец) Ад імя Каардынацыйнай Рады Беларусі выказваю шчырыя спачуванні родным, блізкім, сябрам і паплечнікам Святланы Курс у сувязі з яе смерцю. Святлана Курс была пісьменніцай, журналісткай, перакладчыцай і рэдактаркай, чый голас на доўгія гады стаў часткай беларускай культуры і грамадскай думкі. Пад псеўданімам Ева Вежнавец яна пісала творы, у якіх глыбокія думкі спалучаліся з жывой народнай мовай і непаўторным адчуваннем беларускага Палесся. Яе кнігі, і найперш аповесць «Па што ідзеш, воўча?», увайшлі ў залаты фонд сучаснай беларускай літаратуры і атрымалі шырокае міжнароднае прызнанне. Праз усё жыццё Святлана заставалася вернай беларускай мове і беларушчыне, адкрыта адстойвала свабоду слова і чалавечую годнасць. Яна, як і многія іншыя, была вымушана пакінуць Беларусь, але і ў эміграцыі не пераставала жыць Беларуссю. Яе слова, яе мова і яе досвед будуць жыць у беларускай культуры і надалей натхняць тых, хто працягвае змаганне за свабодную і дэмакратычную Беларусь. Светлая памяць Святлане Курс.

📌 Мікіта Забуга: Мусім ствараць аснову будучай вайсковай эліты 🔻 Беларускія дэмакратычныя сілы актыўна абмяркоўваюць пытанні бяспекі на фоне магчымай эскалацыі з тэрыторыі Беларусі. https://racyja.com/by/palityka/mikita-zabuha-musim-stvarac-asnovu-buducaj-vajskovaj-elity/

Заява Спікера Каардынацыйнай Рады Беларусі аб палітычным дыялогу ў Венесуэле Сёння стала вядома аб тым, што з 1 жніўня пачнецца афіцыйны палітычны дыялог паміж часовымі ўладамі Венесуэлы і прадстаўнікамі дэмакратычнай апазіцыі. Гэты крок — важная магчымасць для пошуку мірных і ўстойлівых рашэнняў, здольных умацаваць нацыянальнае адзінства, захаваць стабільнасць і стварыць умовы для аднаўлення дэмакратычных інстытутаў. Вопыт многіх краін сведчыць, што ўстойлівы мір немагчыма забяспечыць выключна праз прымус або палітычнае выключэнне. Ён патрабуе даверу паміж рознымі палітычнымі і грамадскімі сіламі, гатоўнасці чуць адно аднаго і шукаць кампрамісы ў інтарэсах дзяржавы і грамадства. Нацыянальны дыялог з’яўляецца адным з найбольш эфектыўных інструментаў пераадолення глыбокіх палітычных крызісаў. Спадзяюся, што гэты працэс стане асновай для паступовай дэмакратычнай трансфармацыі Венесуэлы, уключаючы вызваленне ўсіх палітычных зняволеных, а таксама стварэнне ўмоў для свабодных, справядлівых і канкурэнтных выбараў. Лічу, што гэтая падзея таксама з’яўляецца важным сігналам для беларускага грамадства, што нават самыя глыбокія палітычныя крызісы могуць быць вырашаныя мірным шляхам праз інклюзіўны нацыянальны дыялог. Сапраўдная стабільнасць будуецца не на рэпрэсіях і гвалце, а на стварэнні ўмоў, у якіх усе значныя палітычныя і грамадскія сілы могуць удзельнічаць у вызначэнні будучыні сваёй краіны. Перакананы, што палітычны дыялог, заснаваны на ўзаемнай павазе, адмове ад гвалту і імкненні да нацыянальнага прымірэння, будзе найбольш адказным і ўстойлівым шляхам выхаду з глыбокага палітычнага крызісу ў Беларусі. Спадзяюся, што венесуэльскі досвед паспрыяе больш шырокаму разуменню таго, што дыялог — гэта не праява слабасці, а сведчанне палітычнай сталасці і адказнасці. Арцём Брухан, Спікер Каардынацыйнай Рады