حسینُم(پرسه زن)
Open in Telegram
247
Subscribers
-124 hours
-47 days
-1030 days
Posts Archive
بر کشیدن چنین بارى سترگ
شهامت را لختهلخته از گردههایت خواهد مکید
اى سیزیف!
گرچه قلبات سخت در جوشش و کار است
لیک راه هنر بىپایان است و آدمى را مجال اندک
شارل بودلر، از شعر رخوت این باغ تنهایی، ترجمه نیما زاغیان
Repost from پیکسلهایی که زندگیست
من از یُمن دوستیِ تو خود را شناختم و دانستم که بهتر از آنم که گمان میکردم.
تولستوی
پدر سرگی، ترجمهی سروش حبیبی
تو زندگیم از هیچ چیزی به اندازه نادیده گرفته شدن و ناکافی بودن ترس نداشتم، ترسی که به مرور همه روزامو گرفته
شرمگین از بودن،
ای سایههای چروکیدهی ترسزده، پشتخمیده، به دیوار چسبیده،
هیچکس برشما درودی نمیفرستد سرنوشتهای غریبِ بربادرفته٫
تکهپارههای بشریتِ در ابدیت بهثمر رسیده
ولی من شما را از دور مهربانانه میپایم
چشمنگران، دلواپس پاهای مرددتان
انگار پدرتان باشم،
چه حادثهی اعجابآمیزی …
شارل بودلر
شاهکارِ دمیتری شوستاکوویچ
پیانو کنسرتوی شمارۀ ۲ در فا ماژور،
اپـوسِ ۱۰۲، دومین موومـان: آندانتـه؛
اجـرای شگفتانگیزِ لئـونارد برنستاین.
