حسینُم(پرسه زن)

امتیازِ حافظهٔ بد در آن است که آدمی هربار از چیزهای خوب، درست به مانند بارِ نخست لذت می برد.

شما موسیقی بفرستید، با نگاه به حال خودتون، حال امشبتون

من پر از نامه‌هایی بودم که برایت نفرستادم

'آواز چهار بیتی خراسانی -جبار رحمتی' by Mahmoud Eskandari is on SoundCloud https://on.soundcloud.com/f1M3eVGMukyMT7Y204

| تا هیچ‌چیز آنجا عوض نشود | رنه شار یک دست یاریگر مرا بگیر، ای یار، و نردبام سیاه را بالا برو؛ از شهوت دانه‌ها دود برمی‌خیزد، شهرها آهنند و ورّاجیِ دوردست. دو خواهش ما، پیش از آنکه بر دل دریا شنا کند، پیراهن گرم او را از تنش می‌کنْد. سه در یونجه‌ی صدای تو فوجِ چرخزن پرندگان نگرانی خشکسالی را دور می‌کند. چهار آنگاه که ماسه‌های زخم‌خورده‌ای که از گردونه‌های کُندروی زمین بیرون می‌آیند راهنما شوند، آرامش به فضای بسته‌ی ما نزدیک می‌شود. پنج انبوه تکه‌پاره‌ها مرا از هم می‌درد. و شکنجه بر پا ایستاده است. شش نه آسمان دیگر آنچنان زرد است، نه خورشید آنچنان آبی. ستاره‌ی گریزپای باران از راه می‌رسد. برادر، سنگ آتشزنه‌ی باوفا، یوغ تو آب شده است. تفاهم از شانه‌ی تو بیرون زده است. هفت زیبایی، من در تنهایی سرما به سراغ تو می‌آیم. چراغ تو سرخ است، باد می‌درخشد. آستانه‌ی شب گود می‌افتد. هشت من، در اسارت، با کند شدن حرکت پیچک در هجوم سنگ ابدیت یکی شده‌ام. نه باد با هرچه از او زندگی می‌گیرد، می‌گوید «دوستت دارم». دوستت دارم و تو در من زندگی می‌کنی. | ترجمه‌ی حسین معصومی همدانی | خاکستر ناتمام ‌

ما همه مسافریم، از جایی به جایی

برای هر دوستی تلاش بیشتری کردم دور و دورتر شد.

خوش آن زمان که نکویان کنند غارت شهر مرا تو گیری و گویی که این اسیر من است! شهیدی قمی

وداع و وصل جداگانه لذتی دارد هزار بار برو صدهزار بار بیا! غالب دهلوی

جمعه این هفته آموزشگاه واحه قزوین (خیابان پادگان نرسیده به کوچه بهمن ) رویداد تبال عکس برقراره. اگر دوست داشتید بیاید خوشحال میشم ببینمتون ☀️ ساعت ۵ عصر جمعه ۱ آبان‌

وقتی می‌کوشیدم زندگی مداوم و تمام و کمال در کنارش را متصور شوم، هیچ نمی‌دیدم: تصویری سفید، دیوار اتاقی متروک، فراموشی، لوبوتومی*، تن مثله‌شده‌ام، تنِ شرحه‌شرحه‌شده‌ام. ‌ روبرتو بولانیو یک رُمانک لُمپن ترجمه‌ی مریم اسماعیل‌پور، وحید علیزاده رزازی ‌ ‌ *لوبوتومی (Lobotomy): جراحی مخوف و منسوخ‌شده‌ای جهت درمان بیماران روانی که با برداشتن قشری از مغز، صورت می‌گیرد. ‌

هیچ‌چیزی آسیب‌زننده‌تر از این نیست که به کسی اعتماد کنی که سوار هیجانات درونیشه و بر این اساس رفتار می‌کنه.

جای کبودی بر صورت واقعیت