دو میم

- ردیفی؟ - آره، یک ردیف بی‌حوصلگی.

بعد من حرص می‌خورم، به من می‌گن چیزی نیست که بخوای خودتو بخاطرش اذیت کنی.

زحمتو‌ ما می‌کشیم، استفاده‌ش رو یکی دیگه می‌بره.

مامانم در برابر هر نوع خبر یک دور آدمو سکته میده اینقدر شوک میشه.

یعنی حاضرم خبر تصادف رو n دفعه به بابام بدم، یکدفعه هم به مامان نه.

اینو پارسال نوشته بودم، امسال چیزهای سنگین‌تری رو بلند کردم، و با خودم فکر می‌کنم واقعا رسالت آدمی همینه؟

حالا که حجم سنگینی از حس‌های متفاوت رو از شونه‌م کنار صندلی‌ قرار دادم و تماما گوشم، فکر می‌کنم رسالت آدم‌ها چیه جز عاشق شدن؟ چیه جز مراقب از روشنایی قلبشون؟ حالا عاشق درخت و آدم و زندگی شدنش فرقی نمیکنه، اون زنده بودن دله که مهمه.

نمی‌فهمم یعنی چی که هوا سرده، ولی بارون نمیاد.

آدم چیزها می‌بینه که در ذات خلقت می‌مونه بخدا.

یه کسایی درمورد ترند سینگل بودن استوری می‌ذارن که درسته پارتنر ندارن اما یه شب رو بدون شب‌بخیر نگذروندن.

"عزیزم، دوست داشته شدن که حداقله. تو باید مطمئن‌شی که بهت احترام میذاره، اولویتشی، ازت حمایت میکنه، تو رو برای خودت میخواد، و درکت میکنه."

عجب اشتباهی کردم این ایموجی رو اضافه کردم :)))))))))

حتی لباس خریدنم دیگه خوشحالم نمی‌کنه.

خیلی وقت بود آهنگای مهایی نفرستاده بودم.

نمی‌فهمی؟ تو اونقدر عزیزی که شارژرم برا تو.

بعدش چیشد؟ اونقدر سرمو با کار مشغول کردم که گذر ساعت‌ها رو حس نکنم.