منِ گذشته امضا

#اعتصابات_سراسری

باید با خودم کنار بیایم که در وضعیت من پیروزی رخ نخواهد داد. بهتر است به دنبال شکست‌هایی باشم که خرد شدن استخوان‌هایم را در پی نداشته باشد.

ممکن است دیر بجنبیم. ممکن است درنگ کنیم و دست‌های هم را نگیریم. ممکن است در شلوغی، تو را دوباره گم کنم. هزارسال بگذرد و بعد از پرواز فاخته‌ها، وقتی فریاد کشیدیم آزادی؛ بوی خون هنوز هم... بوی خون... ممکن است داستان، همین ما دوتا باشیم. ما دوتا که خیره مانده‌ایم در هم. بی‌گرفتن دستی. بی‌آنکه پلک بزنیم. همین ما دوتا که نمی‌گنجیم لای کلمات. من که گیر کرده‌ام لای این صفحه‌ها. تو که آن‌جا ایستاده‌ای در شک.

ستیز @shakhsaar ستیزه وقتی آغاز شد که در نگاهتان چشمان مارهائی را                                   باز یافتیم که نبض سادهٔ بیم و امیدمان را به حلقه حلقهٔ رویای سبزتان                          می پیوست. چقدر آسان ویران می شدیم چقدر آسان ویران می شدیم و گنج پنهانی هرگز نبود به زیر چنبرهٔ وحشت و ریائی که روی ویرانی ها خفته بود. بقایتان نگران کدام حادثه بود؟ گیاه از آوند های خود بجز تداوم سبزینه چه انتظاری دارد؟ صدایتان به کدام اضطراب عالم می پیوست که نسلی از پی نسلی زوال مان را می آموختید؟ گلویتان به دوام صدای سهره ای نیز یاری نکرد وگر که عشق می دانست چگونه سیمایش را در نوازش اطفال                            منخسف می کردید؟ به دست صاعقه               پیشانی غرورتان را                               در محرابش به خوابگاه شیاطین می راند. هزار مرتبه با خویش گفته بودیم که انزجار خنجر زهرآلودیست میان کتف زمان؛ و دست زنگی مستی از آستین تان هر بار فرود آمد. هزار مار از اعضایتان به نازکای گلوئی نیش می زند که روی شانه و پستانتان به نغمه های شادی تان لرزیده است. مگر که بودید که صبر عالم      بخشایش گناهتان را تعهد کرده باشد؟ مگر که عشق می بخشاید؟ مگر که بخشایش آرامتان می کند؟ چگونه آرام می یابید که چاه ذهنتان را         در راه کودکانتان                     پوشیده اید؟ هنوز اول این ماجراست ستیزه هایی کآغاز شده ست درون دوزخ نیز رهایشان نتواند کرد. #محمد_مختاری

ترانه‌ای از ژان فرا (خواننده-ترانه‌پرداز فرانسوی) با زیرنویس فارسی در فیلم «گذران زندگی» گدار. خود ژان فرا در این صحنه در دستگاه موسیقی سکه می‌ندازه. از صفحه‌ی تینوش نظم‌جو Jean Ferrat - Ma Môme Vivre Sa Vie (1962) dir. Jean-Luc Godard

صادق هدایت در بوف کور می‌نویسد:" از ته دل می‌خواستم و آرزو می‌کردم که خودم را تسلیم خواب فراموشی کنم." من هم این روزها جز این آرزو، آرزوی دیگری ندارم.

خودت را به دیگران قرض بده، اما خودت را به خودت ببخش. Vivre Sa Vie (1962) Director: Jean-Luc Godard @about_clair

گاهی حس می‌کنم مرگ به من فکر می‌کند.