منِ گذشته امضا

There is another world Well, there must be Bye.

Blind Woman.

که تشنه است که خونم تلاطمی دارد؟ که تشنه است در این خواب‌زار خاموشی؟ که این بلند خسیس چنین سخی شده یک‌ریز اشک می‌بارد. @shakhsaar #نصرت_رحمانی

تنها سلاح عاشق این است که عشق را فراموش کند.

Porträt einer traurigen Frau.

«ما حتی نمی‌توانیم بدانیم که آیا گُه بوی بدی می‌دهد به این دلیل که از آن بیزاریم یا بوی بد است که علت بیزاری [ما از گُه] است. درباره‌ی مسئله‌ی بو، حیوانات هیچ انزجاری بروز نمی‌دهند. ظاهرا انسان تنها حیوانی است که از طبیعتی که از آن آمده شرمگین است، از طبیعتی که هیچ‌گاه از جداشدن از آن دست برنداشته است.» [سکسوالیته و مدفوع - ژرژ باتای]

© Odd Nerdrum - Twilight, 1981.

و من اشک ریختم، برای آن‌ها اشک ریختم، برای اندیشه‌ی کهن اشک ریختم. بله اشک ریختم، اشک حقیقی، بی‌آنکه سخنی بگویم. داستایفسکی

همیشه آخرین امیدم پنجره بود. خیال می‌کردم هنوز بیرون از آنجا، چه بسا چیزی باشد که حتی حالا، حتی در این تنگدستیِ ناگهانی دمِ مرگ، مال من است. اما نگاهم به آنجا افتاده و نیفتاده آرزو می‌کردم که کاش جلو پنجره کور و همچون دیواری مسدود بود. چون حالا می‌دانستم که آن بیرون هم همه چیز بی‌اعتنا جریان دارد، و آنجا هم چیزی نیست جز تنهاییِ من. آن تنهایی که خودم به سرم آوردم، و قلبم دیگر تناسبی با عظمتِ آن نداشت. آدم‌هایی که روزی ترکشان کرده بودم به ذهنم می‌آمدند و من نمی‌دانستم که چطور می‌توان کسی را ترک کرد. ریلکه